عفونت های تنفسی و افزایش 17 برابری خطر حمله قلبی

نتایج یک مطالعه جدید نشان می دهد که عفونت های تنفسی مانند ذات الریه، آنفلوانزای متداول و برونشیت، خطر ابتلا به حمله قلبی را تا 17 برابر افزایش می دهند.

کد خبر: ۱۵۷۶۸۳

تاریخ: ۲۶ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۱۲:۵۰

به گزارش ایران اکونومیست به نقل از پایگاه اینترنتی مدیکال نیوز تودی، هر سال صدها هزار نفر در سراسر جهان به حمله قلبی مبتلا می شوند. این تحقیق جدید نشان می دهد که عفونت های تنفسی اعم از حفیف و یا شدید می توانند برخی افراد را مستعد ابتلا به حمله قلبی سازند.
گروهی از محققان دانشگاه سیدنی در استرالیا در مطالعه ای درباره ارتباط میان عفونت های تنفسی و خطر حمله قلبی، 578 بیمار را که به دلیل یک انسداد در عروق کرونر به حمله قلبی مبتلا شده بودند، بررسی کردند.
این بیماران در سابقه خود ابتلا به عفونت های تنفسی از جمله برونشیت و ذات الریه را گزارش داده بودند و اطلاعاتی را در زمینه تازه ترین موارد ابتلای خود به عفونت ها و تعداد دفعاتی که به یک عفونت مبتلا می شوند، عرضه کرده بودند.
گلو درد، سرفه، تب ، درد سینوس و سایر علائم شبه آنفلوانزا از جمله علائمی بودند که در مورد آنها از بیماران سوال شد و تشخیص حمله قلبی در این بیماران توسط آنژیوگرافی عروق کرونر تایید شد؛ آنژیوگرافی عروق کرونر یک آزمایش خاص اشعه ایکس است که برای تشخیص احتمال انسداد عروق کرونر و میزان انسداد آنها استفاده می شود.
محققان همچنین تجزیه و تحلیل دیگری در گروهی از بیماران مبتلا به عفونت های دستگاه تنفسی فوقاتی از جمله سرماخوردگی، گلودرد، سینوزیت و التهاب بینی انجام دادند.
این مطالعه جدید که در مجله Internal Medicine Journal منتشر شد، نشان داد که به نظر می رسد عفونت های تنفسی مانند ذات الریه، آنفلوانزای متداول و برونشیت خطر ابتلا به حمله قلبی را افزایش می دهند.

***افزایش 17 برابری خطر ابتلا به حمله قلبی در 7 روز اول بعد از ابتلا به یک عفونت
نتایج این مطالعه نشان داد که در مجموع 17 درصد از بیماران اعلام کردند که علائم یک عفونت تنفسی تا هفت روز قبل از حمله قلبی افزایش داشت و 21 درصد گفتند که تا 31 روز به عفونت تنفسی مبتلا بودند.
خطر ابتلا به حمله قلبی در میان بیماران مبتلا به عفونت خفیف تنفسی گرچه کمتر بود، اما همچنان 13 برابر بیشتر از معمول بود.
محققان می گویند، با توجه به این نتایج خطر ابتلا به حمله قلبی تنها در شروع یک عفونت تنفسی بروز نمی کند بلکه این خطر در هفت روز اول در اوج خود قرار دارد و سپس اندکی کاهش می یابد و تا یک ماه به طور پیوسته بالا باقی می ماند.