درمان ام اس با داروی کاهنده کلسترول

مطالعات نشان می‌دهد داروی استاتین که برای کاهش کسترول به کار می‌رود، قادر به افزایش توانایی حرکتی در بیماران مبتلا به ام اس است و نرخ کاهش حجم مغز در این بیماران را کاهش می‌دهد.

کد خبر: ۱۵۶۷۶۵

تاریخ: ۱۹ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۱۱:۰۲

به گزارش ایران اکونومیست؛ مطالعاتی که از سال 2014 میلادی آغاز شد، نشان می‌دهد استاتین که شایع‌ترین و ارزان‌ترین داروی کاهش‌دهنده کلسترول است، می‌تواند علایم عود ام‌اس را به تاخیر بیندازد و آن را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.

به گزارش مدیکال ساینس،این مطالعه که توسط محققان دانشگاه کالج لندن و با بررسی هزار و 180 بیمار در سال 2014 آغاز شد، پروژه ای شش ساله تعریف شد؛ ولی در دو سال اول علایم امیدوارکننده‌ای را نشان داد و محققان معتقدند گزینه مناسبی برای درمان مبتلایان به ام اس ثانویه است.

استاتین ها گروه اصلی داروهای کاهش دهنده کلسترول خون هستند. سیمواستاتین، پراوستاتین و اتوروستاتین داروهای اصلی این خانواده محسوب می شوند. استاتین ها مسیر ساخت کلسترول توسط کبد را مسدود می کنند، بنابراین سلول های کبدی خالی از کلسترول می شوند.
همچنین استاتین ها به جذب مجدد کلسترول از رسوب های موجود در دیواره شریان ها کمک می کنند و به این ترتیب بیماری شریان های کرونر را از بین می برند.

مولتیپل اسکلروزیس (MS) یک بیماری خود ایمنی است که در آن سیستم ایمنی پاسخ غیر متعارفی به سیستم عصبی مرکزی‌ (CNS ) می دهد. سیستم عصبی مرکزی شامل مغز، نخاع و اعصاب بینایی است. سیستم ایمنی بدن به طور معمول عوامل خارجی مانند باکتری ها و ویروس ها را مورد هدف قرار می دهد؛ ولی در بیماری های خود ایمنی، به اشتباه بافت های نرمال از بین می روند.

در بیماری ام اس ، سیستم ایمنی به میلین حمله می کند. میلین به غلاف چربی اطراف سلول های عصبی گفته می شود. میلین آسیب دیده سبب بوجود آمدن تصلب بافت (sclerosis) می شود که نام بیماری نیز از همین واژه گرفته شده است.
زمانی که پوشش میلین یا بافت های عصبی آسیب می بینند، ارسال پیام های عصبی مختل می شود که عوارض مختلفی دارد. بیماری MS انواع مختلفی دارد که عبارتند از:

- ام اس پیشرونده مقدماتی
در این نوع، نشانه های بیماری به طور پیوسته از زمان تشخیص بیماری سیر صعودی دارند. حمله ها مشخص نیستند و هیچ علامت بهبودی وجود ندارد. حدود 10 تا 15 درصد از بیماران، به این نوع از بیماری مبتلا می شوند. معمولا بیماری ام اس در افرادی که این مرحله را تجربه می کنند، دیر و در حدود 40 سالگی تشخیص داده می شود.

- نوع عودکننده – فروکش کننده
حدود 90 درصد از بیماران، به این نوع مبتلا هستند. معمولا نشانه های اولیه بیماری در این افراد، در اوایل بیست سالگی دیده می شود. پس از آن در دوره های مختلف، بیماری عود می کند و در بین دوره ها، بیمار بهبودی نسبی دارد. معمولا بیمارانی که به این نوع مبتلا هستند، وارد مرحله دیگری از بیماری به نام پیشرونده ثانویه می شوند.

- ام اس پیشرونده ثانویه
در این نوع، علایم بیماری به طور پیوسته سال ها وجود دارد و هیچ عود یا بهبودی حاصل نمی شود. معمولا این حالت 10 تا 20 سال پس از تشخیص بیماری اتفاق می افتد. این نوع از بیماری معمولا منجر به از کار افتادگی بیماران می شود.

- نوع پیشرونده عودکننده
این نوع از بیماری بسیار نادر است و در آن بیماری در دوره های مشخص عود می کند و از یک حمله تا حمله بعدی، نشانه های بیماری شدیدتر می شود. حدود 5 درصد از افراد به این نوع از بیماری مبتلا هستند.
این مطالعه محققان را به درمان اثربخش ام اس با داروهای ارزان و در دسترس امیدوار کرده است.