با امضای دو تفاهم نامه میان توانیر و کپکو

همکاری ایران و کره در حوزه برق و محیط زیست فردا کلید می خورد

شرکت های توانیر و کپکو به نمایندگی از ایران و کره جنوبی فردا - شنبه - دو تفاهم نامه مهم در حوزه برق و محیط زیست برای کاهش گاز دی اکسید کربن CO2 امضا می کنند.

کد خبر: ۱۵۵۲۶۴

تاریخ: ۰۸ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۱۹:۳۶

به گزارش ایران اکونومیست؛ بر اساس یکی از تفاهم نامه ها در حوزه مکانیسم توسعه پاک (CDM) ، طرف کره ای برای کاهش گاز دی اکسید کربن در ایران تلاش خواهد کرد.
به گزارش روز جمعه پایگاه خبری توانیر، در قالب یک تفاهم نامه دیگر در محورسیستم ذخیره ساز انرژی یا ESS خواهد بود که براساس آن شرکت کپکو در خصوص راه اندازی سیستم های ذخیره ساز انرژی با توانیر همکاری نزدیکی را آغاز خواهد کرد.
در مورد کاهش انتشار گاز دی اکسید کربن می توان گفت که چون پدیده گرمایش زمین، یک مسأله جهانی است، پروتکل کیوتو به نحو انعطافپذیری تنظیم شده است که این مسأله را به صورت جهانی حل کند و لذا کشورهای توسعه یافته متعهد میتوانند تعهد خود را برای کاهش انتشار در یک کشور ثالث هم انجام دهند، به این معنی که یک کشور متعهد میتواند فعالیتی را در کشوری که تعهدی به کاهش انتشار ندارد انجام دهد.
این کشورها می توانند گواهی کاهش انتشار دریافت و آن را به جای تعهد خود به دبیرخانه کنوانسیون تغییر آب و هوا ارائه کند، چرا که انتشار و عدم انتشار گاز گلخانهای در اروپا یا آسیا یا هر نقطهای از زمین از دیدگاه جهانی فرق چندانی ندارد.
این امر تحت مکانیسم توسعه پاک پروتکل کیوتو صورت میگیرد و از آنجا که به طور عمومی جلوگیری و کاهش انتشار گازهای گلخانهای در کشورهای در حال توسعه با هزینه پایینتری در مقایسه با کشورهای توسعه یافته قابل انجام است، بسیاری از کشورهای توسعه یافته علاقهمند به اجرای این پروژهها در کشورهای در حال توسعه هستند. همچنین از قبال فروش گواهی کاهش انتشار و نیز کاهش هزینههای سوخت و مواد مصرفی درآمدهایی عاید کشور در حال توسعه میشود.
به این ترتیب کشور سرمایهگذار با میزان سرمایهگذاری کمتری به تعهد خود عمل کرده و کشور سرمایهپذیر علاوه بر تحصیل فناوریهای نو و دوستدار محیط زیست، درآمدی را نیز کسب کرده است.
پروژههای مکانیسم توسعه پاک از آغاز تا صدور گواهی کاهش انتشار CER، دارای یک فرآیند گام به گام است.
در خصوص سیستم های ذخیره ساز انرژی نیز این گونه می توان توضیح داد که چون انرژی الکتریکی در یک سیستم جریان متناوب نمی تواند به صورت الکتریکی ذخیره شود و باید در زمانی که به آن نیاز است تولید شود، پس برای ذخیره سازی این انرژی باید آن را به صورت های دیگر انرژی تبدیل نمود که البته هر نوع سیستم برای کارایی مناسب نیاز به وجود یک مبدل خوب دارد.
گسترش فناوری برای ذخیره سازی انرژی الکتریکی جهت آماده بودن توان ضروری در صورت نیاز، در سیستم قدرت کنونی جایگاه ویژه ای دارد. همچنین از آنجایی که بخش الکتریسیته در حال تغییرات عمده است، ذخیره سازی انرژی یک انتخاب بسیار مهم برای تحت پوش قرار دادن مسائلی از قبیل تجدید ساختار در بازار برق، وارد شدن منابع تجدید پذیر و کمک رسانی به افزایش تولیدات پراکنده، بهبود کیفیت توان و کمک به عملکرد شبکه تحت قوانین مربوط به حفاظت از محیط زیست است. بنابراین استفاده از منابع ذخیره ساز انرژی الکتریکی برای ذخیره سازی توان و استفاده در صورت نیاز شبکه یکی از راه کارهایی هست که امروزه بسیار مورد توجه قرار گرفته است.
یک سیستم فیزیکی با قابلیت اخذ انرژی برای دیسپاچ و جایگزینی الکتریسیته در زمان های بعد را یک منبع ذخیره ساز انرژی الکتریکی یا ESS می نامند.