فازهای 17 و 18 پارس جنوبی پس از 10 سال آماده افتتاح رسمی شدند

فازهای ١٧ و ١٨ پارس جنوبی در حالی پس از ١٠ سال از شروع فعالیت های اجرایی، آماده افتتاح رسمی است که اولویت بندی فازها و تخصیص منابع مالی در دولت یازدهم جان تازه ای به این فازها داد و طلسم طولانی بودن مدت زمان اجرای آن را شکست.

کد خبر: ۱۵۳۲۱۹

تاریخ: ۲۳ فروردين ۱۳۹۶ - ۱۳:۱۱

به گزارش ایران اکونومیست به نقل از وزارت نفت؛ پنج فاز 17،18، 19، 20 و 21 پارس جنوبی که بخش عمده توسعه آنها در دولت یازدهم انجام شد، قرار است هفته آینده با حضور حجت الاسلام و المسلمین حسن روحانی، رییس جمهوری و میهمانان داخلی و خارجی بطور رسمی افتتاح شود.
میدان گازی پارس جنوبی، بزرگ ترین منبع گازی جهان است که روی خط مرزی مشترک ایران - قطر قرار دارد؛ مساحت این میدان 9 هزار و 700 کیلومتر مربع است که سهم متعلق به ایران سه هزار و 700 کیلومتر مربع وسعت دارد.
علاوه بر پنج فاز پارس جنوبی، قرار است چند طرح پتروشیمی و لایه نفتی پارس جنوبی نیز به ارزش بیش از 20 میلیارد دلار به بهره برداری برسد که به عنوان بزرگترین سرمایه گذاری های تاریخ اقتصادی کشور به شمار می رود.
وزارت نفت گزارش داد، قرارداد فازهای ١٧ و ١٨ پارس جنوبی که اینک در آستانه افتتاح رسمی است، حدود ١١ سال قبل (٢٢ خردادماه ١٣٨٥)، میان شرکت ملی نفت ایران با کنسرسیومی متشکل از سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران، شرکت مهندسی و ساخت تاسیسات دریایی ایران، شرکت ملی حفاری ایران، شرکت مهندسی و ساختمان صنایع نفت و شرکت صنعتی دریایی ایران (صدرا) امضا شده بود.
دولت یازدهم به دلیل تاخیرهای صدرا در ساخت سکو، در ادامه راه شرکت ایزوایکو را جایگزین آن شرکت در فازهای ١٧ و ١٨ ساخت.
مدت زمان 52 ماه برای این ٢ فاز زمان اجرا تعریف شد و قرار بود حداکثر تا پایان دولت دهم تکمیل و به بهره برداری برسد، اما به مانند بسیاری از پروژه ها در دولت نهم و دهم به دلیل تغییرات مدیریتی، شدت تحریم‌ها و کمبود منابع مالی نیمه کاره ماند و به دولت بعد منتقل شد.
دولت یازدهم که فعالیت خود را آغاز کرد، پارس جنوبی و برداشت از میدان‌های مشترک اولویت بندی شد و موضوع های هزینه، زمان و کیفیت مورد تاکید قرار گرفت و پیمانکاران فازهای پارس جنوبی حرکت رو به جلو خود را دنبال کردند.
محمدرضا چلیپا، مجری طرح توسعه فازهای 17 و 18درباره پیشینه این فازها گفت: قرارداد اجرای این فاز در سال ١٣٨٥ نهایی و فعالیت‌های اجرایی آن از سال ١٣٨٦ آغاز شد، اما به واسطه تعدد پیمانکاران این طرح و تغییر آنها، کارها پیشرفت چندانی نداشت و هرچند قرار بود طرح در طی مدت ٥٢ ماه به بهره‌برداری برسد، اما تاخیرهای فراوان باعث تمدید مدت زمان اجرای آن شد. شروع جدی کار از سوی پیمانکاران این طرح با تحریم‌های شدید علیه صنعت نفت همزمان و تامین تجهیزات با مشکل جدی روبرو شد.
وی افزود: روند کند کار در فازهای ١٧ و ١٨ ادامه داشت، تا این‌که درسال ١٣٩٢ با تغییر رویکرد وزارت نفت در دولت یازدهم از جمله تامین مالی و حمایت همه جانبه کارفرما و شرکت ملی نفت ایران از پیمانکاران، فعالیت ها تحرک پیدا کرد، به نحوی که عقب ماندگی ٣٠ درصدی پروژه جبران شد.
فاز ١٧ و ١٨ پارس جنوبی شامل چهار سکوی دریایی جمعا شامل ٤٤ حلقه چاه در فاصله ١٠٥ کیلومتری ساحل عسلویه، دو رشته خط لوله ٣٢ اینچ دریایی انتقال گاز به طول تقریبی (هر خط) ١٠٥ کیلومتر، دو خط لوله چهار اینچ دریایی برای انتقال محلول «گلایکول» به طول تقریبی (هر خط) ١٠٥ کیلومتر است.
پارس جنوبی نقش کلیدی در ایجاد اشتغال در کشور داشته و در هر فاز پارس جنوبی، در اوج فعالیت بی شک حداقل ١٠ میلیون نفر ساعت کار ثبت شده است، مجری فاز ١٧ و ١٨ درباره اشتغال در این فازها گفت: بیش از ١٨٠ میلیون نفر ساعت کار در اجرای این پروژه فعالیت داشتند.
وی نقش سهم داخل را در نصب و راه اندازی فازهای ١٧ و ١٨ پارس جنوبی نزدیک به ١٠٠ درصد ذکر کرد و گفت: سهم بخش مهندسی از کل طرح فازهای ١٧ و ١٨ پارس جنوبی چهار درصد، خرید تجهیزات و کالاها ٥٩‌ درصد و ساخت، نصب و راه‌اندازی ٣٧‌ درصد است.
مجری مزبور سهم بخش داخلی در این قسمت‌ها را به ترتیب ٨٨ درصد، ٤١‌ درصد و 99.4 ‌درصد اعلام کرد.
چلیپا معتقد است: امروز پیمانکاران ایرانی در پارس جنوبی به قدری توانمند شده‌اند که وزارت نفت صلاحیت آنها را برای فعالیت در بخش اکتشاف و تولید تایید کرده و می‌توانند بدون نگرانی، پروژه‌های فراساحل و ساخت پالایشگاه را اجرا کنند؛ آن هم در شرایطی که کمتر شرکتی می‌تواند مگاپروژه‌هایی با این عظمت را به اجرا درآورد.
تاسیسات ساحلی فازهای ١٧ و ١٨ پارس جنوبی شامل واحدهای دریافت و جداسازی گاز و میعانات، تثبیت میعانات گازی، چهار ردیف تصفیه گاز هرکدام به ظرفیت پالایش ٥٠٠ میلیون فوت مکعب در روز، واحد فشرده سازی و تراکم گاز جهت صادرات و واحدهای استحصال و بازیافت گوگرد به همراه واحد جداسازی و دانه بندی گوگرد است.
ذخیره گاز این بخش از میدان 14 تریلیون مترمکعب گاز به همراه 18 میلیارد بشکه میعانات گازی است که هشت درصد کل گاز دنیا و نزدیک به نیمی از ذخایر گاز کشور را دربر می گیرد.