روش‌های اصولی تزریق انسولین

مبتلایان به دیابت که نیاز به تزریق انسولین دارند، باید توجه ویژه به زمان و محل تزریق داشته باشند تا علاوه بر تسریع فرآیند جذب انسولین، پوستشان دچار التهاب و زخم نشود.

کد خبر: ۱۵۲۳۴۹

تاریخ: ۱۶ فروردين ۱۳۹۶ - ۱۱:۰۶

به گزارش ایران اکونومیست؛ انسولین هورمونی است که با تزریق آن به بدن، بیماری دیابت کنترل می‌شود و فرد مبتلا به این بیماری می‌تواند زندگی عادی داشته باشد.

علت اینکه باید انسولین را به صورت تزریقی مصرف کرد، این است که در صورت مصرف خوراکی، آنزیم‌های موجود در معده آن را تجزیه کرده، اجازه نمی‌دهند تا جذب جریان خون شود.

علاوه بر تزریق انسولین سایر روش‌های درمانی از جمله قرص‌های خوراکی، رژیم غذایی و نیز تغییر سبک زندگی و ورزش کردن نیز وجود دارد که فرد مبتلا برای داشتن زندگی سالم باید آن‌ها را مد نظر قرار دهد.

برای تزریق انسولین محل‌های مختلفی در بدن وجود دارد از جمله شکم، بازوهای بالایی دست، ران پا، کمر و یا لگن که البته سرعت جذب انسولین در تمامی این مناطق یکسان نیست و در شکم از همه سریعتر است.

برای تزریق انسولین آمپول‌های خودتزریق معمولاً وجود دارد و فرد باید بعد از ضد عفونی کردن سرنگ و ناحیه مورد نظر اقدام به تزریق کند.

برای این کار حتماً باید ۲ و نیم الی ۵ و نیم سانتیمتر از پوست محل تزریق را با دست گرفته و به سمت بالا بکشید به طوری که از لایه‌های زیرین پوست فاصله بگیرید، سپس در آن قسمت که چربی پوست قرار دارد دارو تزریق کنید.

نواحی مطلوب برای تزریق انسولین
ابتدا کمی از پوست نواحی اطراف بین کمر و دنده‌ها را گرفته و حدود ۵ سانتی متر بالا بکشید، نکته مهم این است که محل تزریق باید ۵ سانتی متر از ناف فاصله داشته باشد.

شکم راحت‌ترین مکان برای تزریق انسولین است و بسیاری از بیماران دیابتی بویژه کودکان بدون نیاز به فرد دیگر می‌توانند دارو را به خود تزریق کنند.

بازوهای بالایی نیز یکی دیگر از محل‌های مساعد برای تزریق انسولین است. برای تزریق باید سوزن در ناحیه پشت بازو بین آرنج و شانه قرار گیرد و تزریق شود. مشکل این محل سخت بودن آن برای تزریق است و معمولاً فرد دیگری باید تزریق را برای فرد انجام دهد.

تزریق بر دست غیر غالب می‌تواند باعث آسانی تزریق انسولین برای فرد مبتلا در مواردی شود که خود مجبور به تزریق دارو است.

ران هم یکی دیگر از مناطق برای تزریق انسولین بوده و بهترین محل فاصله بین زانو تا مفصل ران است که البته این محل باید به سمت خارج از پا باشد.

با وجود آسانی محل تزریق، فرد ممکن است هنگام راه رفتن یا حرکت دچار مشکل شود. کمر یا لگن نیز آخرین محل برای تزریق دارو محسوب می‌شود.

انسولین تزریقی در شکم سریعترین جذب را دارد و در بازو‌ها جذب متوسطی صورت گرفته و در کمر و ران‌ها کند‌ترین سرعت جذب مشاهده می‌شود.

کارشناسان توصیه می‌کنند افراد چنانچه قصد انجام ورزش پس از تزریق انسولین را دارند حداقل ۴۵ دقیقه پس از تزریق اقدام کنند.

همچنین از تزریق تنها به یک منطقه خودداری کنید، زیرا می‌تواند باعث تحریک پوستی یا از بین رفتن بافت چربی آن نواحی شود. کارشناسان به همین دلیل توصیه می‌کنند افراد تزریق را در مناطق مختلفی از پوست خود انجام دهند.

کارشناسان بهترین زمان برای تزریق را پس از صرف غذا و تزریق به ناحیه سمت راست شکم می‌دانند، زیرا در این حالت میزان جذب انسولین بسیار بالا است.

کارشناسان توصیه می‌کنند افراد دیابتی حتماً سطح قند خون خود را به طور مرتب کنترل کنند و از پزشک خود در خصوص چگونگی تنظیم دوز مناسب انسولین، تکنیک‌های تزریق، چرخه جذب انسولین و سایر موارد اطلاعات کسب کنند و آن را به نزدیکان خود نیز آموزش دهند تا در صورت بروز حوادث اورژانسی بتوانند کمک رسانی سریع و درستی داشته باشند.

با رعایت راهکارهای فوق فرد دیابتی می‌تواند زندگی و طول عمری طبیعی داشته باشد و دچار انواع عوارض ناشی از بیماری دیابت، چون نارسایی کلیوی، بیماری‌های قلبی عروقی، مشکلات بینایی و اضافه وزن نشود.