برندسازی شرکتهای مسافری اقدام حاکمیتی نیست

رییس اتحادیه شرکت های مسافری بااشاره به مشکلات پیش‌روی برندسازی شرکت‌های مسافری گفت:برای برندسازی نیازمند بهبود درخدمات‌رسانی و برنامه‌ریزی دقیق هستیم زیرا برندسازی اقدامی حاکمیتی نیست.

کد خبر: ۱۴۸۷۸۲

تاریخ: ۱۱ اسفند ۱۳۹۵ - ۱۱:۲۰

درحالی که چند ماهی از ابلاغ آئین‌نامه برند سازی شرکت‌های حمل‌ونقل مسافری جاده‌ای می‌گذرد و به گفته رییس سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای تلاش بر این است که ۲۵۰۰ شرکت فعال در جابه جایی مسافر به ۳۰ تا ۴۰ برند تبدیل شوند اما رییس اتحادیه شرکت های مسافری اعتقاد دیگری دارد، احمد رضا عامری، برندسازی در این حوزه را امری مشکل و زمانبر می‌داند و می‌گوید: اگرچه سازمان راهداری از آغاز تجمیع شرکت های مسافری و برند سازی خبر داده اما یک شرکت پس از سال‌ها تلاش و بهبود در خدمت رسانی می تواند به برند تبدیل شود و برندسازی اقدامی حاکمیتی نیست.

وی ادامه داد: هم اکنون اغلب اتوبوس های فعال در شرکت های حمل و نقل کارکردی مشابه دارند و بحث برند سازی در این زمینه، با سوالات بسیاری همراه است زیرا وقتی خدمات رسانی و کیفیت اغلب شرکت ها به یکدیگر نزدیک است برند سازی چندان منطقی به نظر نمی رسد.

رییس اتحادیه شرکت های مسافری اظهار داشت: البته مسافران آگاه هستند و با رضایتمندی از خدمات رسانی یک شرکت برای سفرهای بعدی هم همان شرکت مسافری را انتخاب می کنند.

وی بیان کرد: سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای تلاش دارد که تجمیع شرکت های مسافری و برندسازی را هر چه سریعتر عملیاتی کند اما زیرساخت های لازم برای این اقدام در نظر گرفته نشده است.

عامری با اشاره به فعالیت شرکت های مسافری در قالب یک برند، گفت: برندسازی فعالیت پیچیده ای است و نیاز به برنامه ریزی دقیق و مسنجم، خدمات رسانی مناسب به مسافر و ...  دارد به عنوان نمونه «مرسدس بنز» یک برند است که اگر این کارخانه ورشکسته شود تجمیع ده ها شرکت خودروسازی نمی‌تواند برند بنز را بازسازی کند.

به گفته این مقام در بخش خصوصی، شرکت های مسافری از زمان تاسیس «هم نام» بوده و با یکدیگر همکاری می‌کردند و در زمان تشکیل سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای این شرکت ها از یکدیگر جدا شدند.

وی ادامه داد: در حال حاضر ۲۷۰۰ شرکت حمل و نقل در سراسر ایران فعالیت می‌کنند که ناوگان این شرکت ها از ۲۰ دستگاه اتوبوس برای مراکز استان ها و کلانشهر شروع می‌شود و در سایر شهرها به ۵ و حتی ۲ دستگاه هم می‌رسد به عبارت دیگر براساس تقسیم بندی سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای تعداد اتوبوس‌های مورد استفاده در هر شرکت بستگی به شرایط جمعیتی و جغرافیایی منطقه دارد.