خاطرات جالب مرتضی فنونی زاده از دربی * مثل فیلم فارسی‌ها با سر به صورت سرخاب کوبیدم

ايران اكونوميست :مرتضی فنونی زاده از جمله بازیکنان قدیمی و پرحاشیه پرسپولیس و تیم ملی ایران به حساب می آید. زمانی که وی در پرسپولیس حضور داشت برادرش مهدی در تیم رقیب و در استقلال توپ می زد. البته در فوتبال ایران کم نیستند برادرانی که در دو تیم مختلف رو در روی یکدیگر بازی کرده‌اند. اما در این بین مهدی و مرتضی فنونی‌زاده حتی در روزهایی که رو در روی هم می‌ایستادند، نیز هوای همدیگر را داشتند. مرتضی فنونی زاده از خاطرات خوب و بدش درباره دربی هایی که در برابر استقلال در آنها حضور داشته در گفتگو با خبرنگار «فردا» سخن گفت که در ادامه آن را می خوانید:

کد خبر: ۱۴۷۸۸

تاریخ: ۰۳ بهمن ۱۳۹۱ - ۰۹:۱۹

- آقای فنونی زاده از بهترین خاطره ای که دربی ها داشتید برای ما بگویید.
یادم هست که اولین بازی من در دربی در سال 65 برابر استقلال بود که در آن سال ها استقلال تیم بسیاری خوبی تشکیل داده بود و البته ما هم از لحاظ قدرت برابر می کردیم با حریف اما همه فکر می کردند که بازی را استقلال می برد. اما در پایان بازی 3 بر صفر به سود ما به پایان رسید. وقتی هم که بازی تمام شد ما رفتیم به سمت نیمکت استقلال که با بازیکنان آنها روبوسی کنیم، مرحوم حجازی تنها بازیکنی بود که به ما تبریک گفت. آن بازی بهترین خاطره من در دربی را رقم زد.

- و بدترین خاطره ...
بدترین خاطره من نیز به شکست یک بر صفر سال 68 باز می گردد که ما بازی را به استقلال باختیم و بین من و آقای سرخاب جنجالی برپا شد.

- ماجرای درگیری با آقای سرخاب را بیشتر توضیح می دهید؟
آن موقع مثل الان نبود که چندین دوربین در ورزشگاه وجود داشته باشد و فقط یک دوربین بود. بازی ها هم به صورت مستقیم از تلویزیون پخش نمی شد و معمولا تا فیلم را به صدا و سیما ببرند یک نیمه تاخیر در پخش بازی به وجود می آمد. آقای سرخاب هم آن زمان تازه از بندر میناب آمده بود و جایی برای زندگی کردن نداشت. به همین خاطر در منزل مهدی ما زندگی می کردند. باشگاه هم بضاعتی نداشت که بتواند برای آنها خانه اجاره کند. مرفاوی و سرخاب و عابدزاده همیشه خونه آقا مهدی بودند. یادم هست شب قبل از بازی رفتم منزل مهدی و آنجا یک کری خوانی هم با استقلالی ها انجام دادم. روز بازی وقتی کرنر روی دروازه ارسال شد، همه حواس ها به توپ بود که من برای سر زدن به هوا بلند شدم که در آن لحظه دست سرخاب به دماغ من برخورد کرد. دیدم خون از بینی من جاری شد و به آقای سرخاب گفتم که کمی آرام تر بازی کن. وقتی این را گفتم سرخاب کمی بد و بیراه به من گفت و توهینی هم به ما کرد. من هم دیدم نه دوربینی هست، نه کمک داوری نگاه می کند، کلا هیچ کس ندید، دقیقا مثل فیلم های فارسی با سر به صورتش زدم و خلاصه دماغ سرخاب پر از خون شد. حتی چند قطره از خون دماغش به صورت خود من هم پاچید. همین جور روی زمین ول شد. آن طرف کمک داور به داور اشاره کرد که گویا این سمت زمین مشکلی به وجود آمده، هیچ کس ماجرای ضربه سر من به صورت سرخاب را ندید؛ آقای ابهران تا بخواهد برسد سر صحنه، مهدی ما زرنگی کرد و وقتی صحنه را دید، یک خورده از خون های صورت سرخاب را به صورت من مالید، گفتم مهدی چه کار می کنی، داور که رسید سر صحنه گفت کدام یکی دیگری را زده، من هم گفتم خوب این که روی زمین ول شده معلومه که کتک خورده. خلاصه آقای ابهران دست در جیب خودش کرد و می خواست کارت قرمز به من نشان دهد.

- بالاخره اخراج شدید؟
نه داور اخراجم نکرد. خدا پدر آقای پنجعلی را بیامرزد. آقای ابهران را کشید کنار گفت آقا ما یک هیچ عقب هستیم و ده دقیقه هم به پایان بازی بیشتر نمانده، جو را به هم نزن و کارت قرمز نشان نده. آقای ابهران اول گفت زده بازیکن حریف را خونین و مالین کرده، نمی شود باید اخراج شود، اما اصرارهای پنجعلی کار خودش را کرد و ابهران هم قبول کرد و به من کارت زرد داد.

- آن بازی را باختید؟
بله آخر بازی با همان نتیجه یک بر صفر به پایان رسید.

- عکس العمل پروین نسبت به این حرکت شما چه بود؟
علی آقا گویا صحنه را دیده بود. بعد از بازی داخل رختکن به من گفت هر چند برد و باخت برای ما مهم است اما همین الان شما بلند میشی و به رختکن استقلال رفته و از آقای سرخاب و پورحیدری معذرت خواهی می کنی. من هم علارغم میل باطنی به رختکن استقلال رفتم و دیدم سر و صدایی بلند است. وارد رختکن که شدم دیدم سرخاب را روی زمین خوابانده و می خواهند دماغش را جا بندازند. خلاصه ما معذرت خواهی کردیم و به همه آنها تبریک گفتیم.

- بعد از آن درگیری محرومتان نکردند؟
می خواستند 4 ماه محرومم کنند اما فردای بازی که رفتیم حراست، آقای سرخاب به خاطر اینکه نان پدر ما را خورده بود به مسئولان حراست گفت که آقا زده که زده. آقای فنونی زاده از دوستان برادر بزرگ من است و من مشکلی با درگیری روز گذشته ندارم. در نهایت یک جلسه آن هم مقابل پاس تهران بود که محروم شدم.

- مسئله ناگفته ای از دربی ها وجود دارد که تا به حال بازگو نکرده باشید؟
یکی از برنامه هایی که در 14 بازی حضور من در دربی های مختلف پیاده می شد این بود که در اکثر بازی ها یعنی حدود 9 یا 10 بازی یادم هست که روسای فدراسیون وقت به رختکن دو تیم می آمدند و توصیه هایی به ما می کردند.

- چه توصیه هایی؟
مثلا می گفتند که جوانمردانه بازی کنید و هر بازیکنی را که زدید دستش را گرفته و بلندش کنید. آخر ماجرا وقتی جالب می شد که می گفتند کاری کنید که مردم هم راضی به منزل بروند. ما هم آن زمان جوان بودیم و نمی فهمیدیم منظور چیست. بعد از صحبت ها هم با ما دست می دادند و از رختکن خارج می شدند. بعدها بود که متوجه شدیم منظور روسای وقت فدراسیون این است که در بازی برد و باخت نباشد و بازی را مساوی تمام کنیم تا طرفین راضی به خانه برگردند تا از دماغ کسی خون نیاد.

- بازیکنان در قبال این توصیه ها چه عکس العملی نشان دادند؟
خدا شاهده که هیچ یک از بازیکنان به این حرف ها گوش نمی کردند و بازیکنان همه یکدل و یکصدا و منسجم برای تصاحب 3 امتیاز به زمین می رفتند. اصلا هم بحث تبانی و این مسائل وجود نداشت اما روسای فدراسیون این درخواست را از ما داشتند.

- اولین باری که در دربی مقابل استقلال قرار گرفتید چه حس و حالی داشتید؟
من 24 سالم بود که به پرسپولیس آمدم و قبل از آن با تیم های نیروی زمینی و شاهین هر سال مقابل استقلال و پرسپولیس دو سه بار بازی می کردیم. به خاطر همین استرس چندانی در اولین دربی که در آن حضور داشتم درون من وجود نداشت ولی تنها استرس من این بود که اگر یک وقت گلی وارد دروازه ما شد، روی اشتباه من نباشد.

- به نظر شما چرا بازی های چند سال اخیر سرخابی ها با دربی های زمان شما اینقدر تفاوت دارد؟
آن زمان اینگونه نبود که از دو روز قبل تیم ها را به اردو ببرند و تماشاچیان را از ورود به تمرین محروم کنند. این خبرها نبود. فقط تنها حرفی که به ما می زدند این بود که شب خوب استراحت کنید و فردا دو ساعت زودتر از بازی بیایید رختکن. آن موقع ماشین هم نداشتیم و هر کس به نوعی خودش را به ورزشگاه می رساند و بعد از بازی هم خودمان ماشین کرایه می کردیم و برمی گشتیم. اینگونه رفت و آمدها هم شور و هیجان و صفای بیشتری داشت. مثل الان نبود که شب بازیکنان را ببرند هتل. بعضی وقت ها هم دو تیم را در یک مکان جمع می کنند و مسئول سازمان تربیت بدنی یا مسئول حراست می آید و توصیه هایی به آنها می کنند. هر چی هم اینگونه بازی ها را حساس کنند بدتر می شود. به نظر من باید این دو تیم 8 بار در طول سال باهم بازی کنند تا از این تنش ها کاسته شود. مثلا به عنوان سالروز آزادی خرمشهر یک بازی برگزار کنند و سود حاصل از این مسابقه را هم به بی بضاعت ها بدهند. به هر حال اگر در طول سال 10 بازی باهم داشته باشند از حساسیت آن کاسته خواهد شد.

- چه عاملی باعث شد تا شور و هیجان دربی های قدیمی از بین برود؟
الان می بینیم که ورزشگاه آزادی به حضور صد هزار نفر پر می شود اما به هیچ وجه شاهد بازی زیبا نیستیم. فیلم بازی های قدیمی دربی را که نگاه کنید می بینید که بازی ها دقیقا مثل بازی های رئال و بارسا یا منچستر یونایتد با منچستر سیتی بود. یعنی دائما توپ روی دروازه ها بود و تیم ها دائما حمله می کردند. اما الان فقط سرعت بازی ها بیشتر شده و آن تعصبی که بازیکنان باید داشته باشند را ندارند. به خاطر همین است که بازی ها کم گل است و موقعیت خطرناک آنچنانی روی دروازه ها نمی بینیم.

- دربی روز جمعه را چگونه ارزیابی می کنید؟
امیدوارم که بازی روز جمعه زیبا باشد. فکر می کنم آقای قلعه نویی فرهاد مجیدی را از اول درون ترکیب قرار دهد.

- نتیجه بازی از نظر شما؟
- پرگل و مساوی