رامبد جوان: «نگار» سینماست

رامبد جوان با بیان اینکه زمان اکران عمومی فیلم جدیدش به بازخوردهای جشنواره‌ فجر بستگی دارد، تاکید کرد که «نگار» سینما است و اگر از آن استقبال شود، زبان، رنگ و لحن سینمای ایران می‌تواند تغییر کند.

کد خبر: ۱۴۴۴۸۲

تاریخ: ۱۱ بهمن ۱۳۹۵ - ۱۴:۵۱

به گزارش ایران اکونومیست؛ کارگردان و تهیه‌کننده فیلم «نگار» که قرار است 12 بهمن ماه در سومین روز جشنواره فیلم فجر در برج میلاد نمایش داده شود، در آستانه‌ رونمایی از فیلمش درباره‌ اینکه با توجه به فضای متفاوت فیلم «نگار» چه بازخوردهایی را پیش‌بینی می‌کند؟ بیان کرد: «فکر می‌کنم، همان‌قدر که این فیلم برای ما تازگی داشته برای تماشاچی هم تازگی خواهد داشت. فیلم «نگار» یک اثر اجتماعی، رئال یا فیلمی با قصه‌ای یک خطی نیست و به نظرم همه نوع واکنشی خواهد داشت؛ یعنی ممکن است عده‌ای آن را دوست داشته باشند و عده‌ای هم اصلا آن را دوست نداشته باشند که اصولا چنین چیزی طبیعی است چون هر چیزی در جهان همین شکلی است و موافق و مخالف‌هایی دارد.»

برای ساخت «نگار» اراده و جرات کردیم

او ادامه داد: «این موضوع برای من هم جذاب است به ویژه آنکه ما در این پروژه اراده و جرأت کردیم تا چنین جنس فیلمی بسازیم. پس خیلی خوب است که مخاطبش هم با آن همراه شود و اگر از چنین فیلمی استقبال شود زبان و رنگ و لحن سینمای ما هم می‌تواند کمی تغییر کند و ژانرهای دیگری هم می‌توانند در این سینما فرصت پیدا کنند تا نفس بکشند.»

جوان اضافه کرد: «به نظرم جور دیگری فیلم ساختن، این مزیت را دارد که حال و هوای سینما را عوض می‌کند و البته این اتفاق همیشه مخالفانی هم دارد، چون تغییر همیشه مخالفان خود را دارد و از آنجایی که من اولین بارم بود چنین فیلمی می‌ساختم به طور یقین ضعف‌هایی دارد که بعدا از زبان متخصصان خواهم شنید و حتما آن‌ها را برای فیلم‌های بعدی‌ چراغ راهم می‌کنم.»

کارگردان فیلم «ورود آقایان ممنوع» در پاسخ به اینکه آیا قصد دارد فیلم «نگار» را در اکران نوروزی نمایش دهد؟ گفت: «اکران فیلم به آنچه در جشنواره اتفاق می‌افتد بستگی دارد و باید ببینیم در جشنواره چه برخوردی با فیلم خواهد شد و واکنش تماشاگر عام و خاص (یعنی منتقدان و اصحاب رسانه) چه خواهد بود. حتی باید ببینیم خود جشنواره چه مواضعی نسبت به فیلم دارد و این‌ها همه برایمان اهمیت دارد؛ آن وقت تصمیم خواهیم گرفت که فیلم را در چه زمانی و چطور اکران کنیم.»

دوست دارم فیلم بعدی‌ام از جنس «نگار» باشد

رامبد جوان درباره‌ قرارگیری فیلم‌اش در تقسیم‌بندی گروه هنر و تجربه و در پاسخ به اینکه آیا «نگار» را باید یک فیلم تجربی یا هنری دانست؟ اظهارکرد: «فکر نمی‌کنم «نگار» یک فیلم تجربی باشد. البته نمی‌دانم تجربه با چه مفهومی مطرح می‌شود ولی به هر حال هر کاری که انجام می‌دهیم یک تجربه‌ای را به دست می‌آوریم و فیلم «نگار» فیلمی است که لااقل برای من خیلی تازه است و تا به حال چنین فیلمی نساخته بودم، به همین دلیل برایم به شدت لذت‌بخش بود و شاید میل بسیار زیادی به ساخت چنین فیلم‌هایی داشته باشم.»

او گفت: «قطعا فکر می‌کنم با تجربه‌ای که در این فیلم به دست آورده‌ام فیلم بعدی‌ام را هم دوست دارم با استفاده از این جنس روایت و تکنیک در سینما و به شکل قصه‌ای که می‌تواند ذهن مخاطب را درگیر کند و به فکر بیاندازد، بسازم. حالا اگر اسمش تجربی باشد می‌تواند در سینمای تجربی قرار گیرد ولی به نظرم فیلم «نگار» یک فیلم حرفه‌ای است، چون تمام عوامل آن حرفه‌ای هستند و با تجربه‌ زیادی در این فیلم وارد شدند، چه آن‌هایی که جلوی دوربین بودند و چه آن‌هایی که پشت دوربین بودند.»

«نگار» برای حل معضل اجتماعی نیست

او در پایان با تاکید براینکه تمام کسانی که در این فیلم همکاری کردند عالی بودند و چند نفر هم فوق‌العاده کار کردند افزود: «نمی‌توانم به ترتیب اسم ببرم اما فیلم‌نامه‌نویس احسان گودرزی، صداگذار حسین ابوالصدق، آهنگساز کریستف رضاعی، تدوین‌گر بهرام دهقان، فیلمبردار بهرام بدخشانی، طراح صحنه و لباس امیرحسین قدسی و نگار نعمتی و صدابردار وحید مقدسی تلاش زیادی کرده‌اند تا بهترین کارشان را ارائه دهند و امیدوارم حتما تماشاگران فیلم با هر جنس و اندازه‌ای از سینماگر بودن، به دقتی که این‌ها در کار خود داشتند توجه کنند.»

رامبد جوان گفت:‌ «تخصص این‌ افراد به من کمک کرد تا بتوانم فیلمی را که در ذهنم بود و به آن فکر می‌کردم، بسازم. البته وقتی فیلم دیده شود بیشتر می‌توان درباره‌ جزئیات صحبت کرد، چون مثلا برای یک پلان که در زمان پیش تولید در نظر داشتم حتما به شکل خاصی باشد، به دلیل آنکه لوکیشن واقعی پیدا نمی‌شد، دکور زده شد. بنابراین در مجموع فکر می‌کنم این فیلم دیوانگی‌هایی دارد که در آن اتفاق افتاده است. امیدوارم تماشاگران از آن لذت ببرند چون به هر حال «نگار» سینماست و این فیلم قرار نیست یک معضل اجتماعی را حل کند یا معضلی را به نمایش بگذارد بلکه یک قصه دارد و فقط آن را تعریف می‌کند.»