ایران در زمینه تولید پوشاک با برند معروف ترکیه همکاری می کند

مدیر توسعه رسته پوشاک در طرح ملی تکاپو از آمادگی تولید کنندگان پوشاک ایرانی برای همکاری با برندهای معروف بین الملی و معتبر کشور ترکیه که شعبات متعددی در کشور ایران دارد، خبر داد.

کد خبر: ۱۴۳۰۱۵

تاریخ: ۰۲ بهمن ۱۳۹۵ - ۱۳:۵۷

به گزارش ایران اکونومیست؛ یکی از طرح های اشتغال که وزارت تعاون،کار و رفاه اجتماعی در دولت تدبیر و امید پیگیری می کند، طرح تکاپو است. در این طرح، وزارتخانه درصدد است بنگاه های موجود در کشور که با ظرفیت پایینی تولید می کنند را ارتقا بخشد و بتواند واحدهای کوچک را برای هم افزایی به واحدهای بزرگ متصل کند.
این طرح در رسته های مختلفی که می تواند اشتغالزا باشد، طراحی شده است و به طور عام تاکید بر بنگاه های خرد و متوسط دارد.
'علیرضا مردفرد' روز شنبه در گفت و گو با خبرنگار اقتصادی ایرنا، افزود: براساس قانونی که در وزارت صنعت، معدن و تجارت تدوین شده، از این پس هر برند خارجی که قصد ورود به بازار ایران داشته باشد، باید 20 درصد تولیدات خود را به دست تولید کنندگان ایرانی بسپارد.
وی ادامه داد: همچنین براساس این قانون 50 درصد تولیدات داخلی که تحت برند خارجی در ایران تولید می شود، باید صادر شود.
مردفرد افزود: پیشتر شرکت های ترکیه ای به ایران می آمدند و به طور جداگانه با مدیران برندهای ایرانی دیدار می کردند، اما به علت برخی از مسایل این دیدارها منجر به همکاری مشترک نمی شد.
مدیر توسعه رسته پوشاک در طرح ملی تکاپو گفت: کاری که با اجرای طرح تکاپو در ایران در حال عملیاتی شدن است، تعامل و فراهم کردن شرایط مساعد برای همکاری و تولید مشترک میان برند خارجی با تولیدکنندگان داخلی در زمینه پوشاک است.
مردفرد همچنین از تاسیس مرکزی تحت عنوان مرکز آموزش و تجارت پوشاک در تهران خبر داد و افزود: با ایجاد چنین مرکزی تولیدکنندگان داخلی که آمادگی برای تولید تحت برندهای معروف خارجی داشته باشند، می توانند از طریق این مرکز به شکل صحیح و استاندارد به آن برند های بین المللی متصل شوند.
وی گفت: هم اکنون یکی از برندهای معروف ترکیه را با برندهای متفاوت ایرانی که هر کدام در زمینه های مختلف نظیر لباس جین، کت تک، پوشاک کودک،جوراب و برخی تولیدات دیگر فعالیت می کنند، ارتباط دادیم. پیش از برقراری این ارتباط ، توانمندی شرکت های ایرانی را انجمن صنایع پوشاک کشور اعتبار سنجی کرده است.
وی افزود: هیات چهار نفره ای که چندی پیش از ترکیه به ایران آمده بودند در مدت سه روز از کارگاه و کارخانه های تولید پوشاک ایرانی بازدید کردند و نمونه هایی برای ترکیه فرستاده شد.
مرد فرد اظهار داشت: طرف ترک تمایل دارد حتی صددرصد پوشاک برند مورد نظر خود را که در ایران به فروش می رساند، در خود ایران تولید کند، اما ما هنوز به چنین توانمندی نرسیده ایم که بتوانیم تولید انبوه با هزینه پایین انجام دهیم. بهره وری در ایران هنوز بسیار پایین است.
وی تاکید کرد، در بحث پوشاک به دنبال افزایش مهارت تولیدکنندگان هستیم. این آموزش ها از سطح مدیریت و صاحب برند تا کارگران را شامل خواهد شد.
به گزارش ایرنا، صنعت پوشاک از جمله صنایع اشتغالزا در همه کشورهای جهان محسوب می شود.گردش مالی صنعت پوشاک در جهان سالانه بطور میانگین حدود 400 میلیارد دلار است .
صنعت نساجی 3.6درصد و صنعت پوشاک 2.3 درصد از کل تجارت جهانی را به خود اختصاص داده اند .
همچنین در 10 سال اخیر (از سال 2004 تا سال 2014 )، تجارت پوشاک در سطح بین المللی بیش از 167 درصد رشد داشته و از 249 میلیارد دلار در سال 2004 به بیش از 400 میلیارد دلار در سال 2014 رسیده است.
این میزان رشد در حالی است که در طول سال های 2005 تا 2010 رکود و کاهش رشد اقتصادی در عمده کشورهای دنیا، باعث کاهش رشد اغلب صنایع شده بود، اما رشد صعودی صنعت پوشاک باوجود مشکلات اقتصادی در سطح جهان، همواره وجود داشته است.
مهمترین کشورهای تولیدکننده و صادرکننده پوشاک جهان در سال 2015 کشورهای چین با سهم 34.5درصد، بنگلادش با سهم 6.6 درصد، ویتنام با سهم 5.4درصد و کشور ترکیه با سهم 2.6 درصد بوده اند.
مدیر توسعه رسته پوشاک تهران در طرح تکاپور یادآور شد: صنعت پوشاک به دلیل نیاز به نیروی انسانی در مراحل مختلف تولید و پس از تولید، یکی از صنایعی است که برای توسعه اشتغال به شدت مورد توجه سیاستگذاران به ویژه در کشورهایی که با معضل بیکاری مواجه هستند، قرار می گیرد .
تجارب بین المللی نشان داده است صنعت پوشاک ظرفیت بسیار مناسبی برای توسعه اشتغال به خصوص اشتغال زنان و یا افراد با سطح مهارت و سواد پایین دارد. اما این صنعت به دلیل ماهیت اش توان افزایش سطح رفاه و یا معیشت و همچنین ارتقا دستمزدها را در بلند مدت ندارد، اما می تواند حداقل سیاست مناسبی باشد برای بکارگماردن افرادی که از سطح دانش و مهارت پایینی برخوردار هستند و یا نظیر زنان که به دلیل مسایل فرهنگی و مذهبی ناتوان از یافتن مشاغل دیگر هستند.