تولید پارچه ای هوشمند شبیه یکی از مقاوم ترین بافت های بدن انسان

محققان برای اولین بار موفق به بافت پارچه هوشمندی شدند که شبیه غشای روی استخوان ها است.

کد خبر: ۱۴۲۸۸۹

تاریخ: ۰۲ بهمن ۱۳۹۵ - ۰۸:۱۷

به گزارش ایران اکونومیست به نقل از پایگاه اینترنتی ساینس الرت، ضریع یا 'پریوستئوم' (Periosteum) پرده یا لایه‌ای مانند پارچه است که روی استخوان‌های بدن کشیده شده و به آن چسبیده است. این پرده، غشایی رشته ‌ای است که تنه استخوان ‌های‏ دراز را می‌ پوشاند.
امید می رود از این نوع پارچه بتوان برای تولید هر چیزی از لباس محافظ در برابر ضربه گرفته تا تولید بافت هایی زیستی استفاده کرد که در آینده برای تعویض و ترمیم مفاصل مورد استفاده قرار می گیرند.
پریوستئوم غشایی است که تمام استخوان ها بدن انسان را به استثنای مفاصل می پوشاند و ویژگی های خاصی دارد.
محققان دانشگاه نیوساوث ولز در استرالیا می گویند، پریوستئوم شامل یک ماده ذاتا هوشمند است که در برابر فشارهای حاصل از ضربه، استحکام افزوده ای به استخوان های محکم بدن می دهد.
آنها با استفاده از یک سیستم تصویربرداری سه بعدی توانستند از طریق ترسیم نقشه معماری این بافت و تقویت مولفه های اصلی، نمونه هایی از این پارچه جدید هوشمند ببافند. پس از این مرحله،امکان تولید بافت طبیعی پریوستئوم با استفاده از نرم افزار طراحی به کمک رایانه، آزمایش شد.
این پارچه از ترکیب کلاژن و الاستین که پروتیین های مهمی در بافت بیولوژیکی محسوب می شوند، تهیه شد.
به گفته محققان، مشکلی در این راه و در استفاده از کلاژن و الاستین وجود داشت که به فیبرهای آنها مربوط می شد؛ فیبرهای این مواد آن قدر کوچکند که در دستگاه بافندگی جا نمی شدند بنابراین محقان از ماده الاستیکی استفاده کردند که شبیه الاستین و ابریشم است و ویژگی های کلاژن را دارد.
محققان در نتیجه این کار موفق به تولید یک سری از نمونه های اولیه به اصطلاح پارچه ای شدند که دارای ویژگی های هوشمند پریوستئوم برای مقاومت در برابر فشار و کشش است.
محققان همچنین از امکان استفاده از این روش برای آزمایش سایر فیبرها به منظور تولید طیف وسیعی از منسوجات خبر دادند.
این محققان خاطرنشان کردند که هدف آنها برای آینده، تولید بافت های زیستی - اساسا بخش های بدن - در آزمایشگاه برای تعویض و ترمیم مفاصل از کار افتاده ای است که بیولوژی، معماری و ویژگی های مکانیکی پریوستئوم را داشته باشند.
این تحقیق در مجله Scientific Reports منتشر شده است.