آیا برانکو با رضائیان لجبازی می‌کند؟

آیا سرمربی پرسپولیس با رامین رضائیان لجبازی می‌کند؟ پاسخ این سئوال چیست؟

کد خبر: ۱۳۷۷۳۵

تاریخ: ۲۸ آذر ۱۳۹۵ - ۱۱:۵۵

به گزارش ایران اکونومیست؛ بعد از شکست تراکتورسازی مقابل سپاهان در هفته چهاردهم و با توجه به رقابت حساس بالای جدول، پرسپولیس در بازی با دیگر تیم اصفهانی نیاز مبرمی به کسب سه امتیاز داشت تا بتواند فاصله اختلاف امتیاز خود را با تیم تبریزی زیاد کند. ولی با این حال پرسپولیس این بازی را واگذار کرد تا فرصت مناسبی را برای ایجاد یک حاشیه امنیت مناسب برای خود از دست داده باشد. این تیم در شرایطی مقابل ذوب‌آهن در اصفهان نتیجه را واگذار کرد که به گفته اکثر کارشناسان، تفکرات اشتباه برانکو دلیل اصلی این باخت بود.

رامین رضائیان، مدافع-هافبک پرسپولیس در بازی با ذوب‌آهن، برای سومین هفته پیاپی در ترکیب اصلی سرخپوشان قرار گرفت. او که بعد از اتفاقات ابتدای فصل و قهر و بازگشت عجیبش، مدت‌ها مورد غضب برانکو قرار داشت، رفته رفته دوباره به ترکیب پرسپولیس بازگشت و بعد از چند بازی که در دقایق پایانی وارد زمین شد، از بازی هفته دوازدهم مقابل ماشین سازی در ترکیب اصلی قرار گرفت.

اما نکته جالب در این میان، تغییر پست و البته تعویض رضائیان در دو بازی اخیر است. موضوعی که به زعم برخی‌ها نشان دهنده لجبازی برانکو با بازیکن ملی‌پوش تیمش است. رضائیان در دو بازی اخیر با حکم برانکو به عنوان هافبک راست به زمین رفته است. ضمن اینکه او در هر دو دیدار مقابل پدیده و ذوب‌آهن در اواسط بازی از زمین خارج شده است. آن هم در شرایطی که در هر دو بازی پرسپولیس پیش از تعویض این بازیکن، در وضعیت برنده قرار نداشت و همین مساله دلیل اصلی انتقادات اخیر کارشناسان و پیشکسوتان از برانکو به خاطر تعویض رضائیان بوده است. کارشناسانی که تقریباً همگی اعتقاد دارند برانکو با تغییر پست و سپس تعویض یکی از بهترین بازیکنان فعلی تیم خود، مخصوصاً در بازی اخیر مقابل ذوب‌آهن اشتباه بزرگی را مرتکب شده است. حرفی که در نگاه اول البته غیرمنطقی نیست.

در بازی پرسپولیس مقابل ذوب‌آهن، بعد از پیش افتادن تیم میزبان، برانکو برای هجومی‌تر کردن تیم خود، علی علیپور را به جای رضائیان وارد زمین کرد و سپس با وارد کردن پریاموف اوکراینی به زمین، قصد استفاده از توپ‌های بلند را داشت. آن هم در حالی که بهترین ارسال کننده تیمش یعنی رضائیان را پیش از آن از زمین خارج کرده بود و به نوعی می‌توان گفت برانکو خودش با تعویض رضائیان که توانایی بالای در ارسال سانتر از کنارها دارد، قدرت تهاجمی تیمش را کاهش داد. ضمن اینکه نباید از این نکته غافل شد رضائیان در صورتی که در زمین باقی می‌ماند می‌توانست با قدرت دوندگی بالا، در حملات نیز باعث ایجاد برتری عددی برای تیمش شود.

با این حال موضوعاتی وجود دارد که می‌تواند گفته اغلب کارشناسان را در مورد لجبازی برانکو با مدافع-هافبک ملی‌پوش پرسپولیس را رد کند. نخست این که برانکو در حال حاضر رامین رضائیان را در پستی به بازی می‌گیرد که او تخصص بازی در آنجا را دارد. رضائیان پیش از حضور در پرسپولیس مدت‌ها در پست هافبک راست و حتی مهاجم بازی کرده بود و بازی کردن او در پست فعلی‌اش در پرسپولیس به هیچ عنوان اتفاق عجیبی نیست. برانکو که اعتقاد زیادی به بازی حسین ماهینی در دفاع راست دارد، در حال حاضر تنها راه استفاده همزمان از رضائیان و ماهینی در ترکیب تیمش را تغییر پست نفر اول می‌داند و ترجیح می‌دهد ماهینی را که به خوبی جواب اعتماد او را تا اینجای فصل داده است، در پست اصلی خود به بازی بگیرد.

مساله بعدی حضور رضائیان در ترکیب اصلی پرسپولیس در دو بازی اخیر است. نخسیتن بازی او در ترکیب اصلی سرخپوشان در بازی با ماشین سازی بود که برانکو به دلیل محرومیت انصاری، به اجبار و برای پر کردن جای خالی این بازیکن، ماهینی را به دفاع وسط برد و سپس رضائیان در جایی قرار داد که فصل گذشته به عنوان بازیکن ثابت در آن پست برای پرسپولیس بازی کرده بود. در دو بازی بعدی اما برانکو می‌توانست با برگشت دوباره انصاری، ترکیب تیمش را مانند گذشته انتخاب و دوباره رضائیان را نیمکت‌نشین کند اما او با اعتماد به این بازیکن، او را در پستی جدید به بازی گرفت. اتفاقی که در بازی با ذوب‌آهن هم رخ داد.

با نگاه به همین دو موضوع به خوبی می‌توان پی به این مساله برد که دلیل تعویض رامین رضائیان در دو بازی اخیر نه لجبازی برانکو با او بلکه تنها به خاطر تغییرات فنی در ترکیب پرسپولیس بوده است. تغییراتی که البته در بازی با ذوب‌آهن آنطور که باید جواب نداد تا اولین شکست فصل پرسپولیس رقم بخورد.

ضمن اینکه از این مساله نیز نباید غافل شد که بدون تردید برانکو به عنوان یک مربی حرفه‌ای، آنقدر تفکرات حرفه‌ای دارد که منافع تیم پر هواداراش را فدای لجبازی با یک بازیکن نکند. او اگر به رضائیان و توانایی‌های فنی او اعتقاد نداشت، بدون تردید تحت هیچ شرایطی او را به بازی نمی‌گرفت.