کشف آثاری از دوران پیش از تاریخ در خراسان جنوبی

بررسی باستان‌شناختی بخش «نیم‌بلوک قاینات» به کشف ابنیه تاریخی، مساجد، سازه‌های آبی، حمام و پل متعلق به دوران پیش از تاریخ‌، تاریخی و اسلامی انجامید.

کد خبر: ۱۳۵۹۵۰

تاریخ: ۱۵ آذر ۱۳۹۵ - ۱۰:۳۸

به گزارش ایران اکونومیست به نقل از روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، «بهرام عنانی»، سرپرست پروژه بررسی باستان‌شناختی بخش «نیم‌بلوک قاینات» خراسان جنوبی با بیان این مطلب افزود: در پروژه میدانی بررسی باستان شناسی بخش نیم‌بلوک قاینات ۱۰۳ اثر جدید شناسایی شد و تعداد کل آثارکشف شده از این بخش به ۱۲۳ اثر رسید.

او با بیان این‌که بطور کلی آثار شناسایی شده در این پژوهش در قالب ابنیه تاریخی، محوطه‌ها، سنگ‌نگاره و آثار طبیعی جای می‌گیرند، اظهار کرد: ابنیه تاریخی علاوه بر مساجد، بیشتر محدود به سازه‌های آبی مانند آسیاب، حوض انبار ، آب انبار، حمام و پل است.

به گفته‌ وی، آثار دفاعی در این محوطه مانند قلعه‌ها نیز وجود داشته که امروزه به محوطه تبدیل شده‌اند.

«عنانی» حفاظت و پایداری ابنیه تاریخی در محدوده بخش ‌نیم‌بلوک را بیشتر از هر چیز تحت تاثیر زلزله سال ۱۳۴۷ دشت «بیاض» دانست و بیان کرد: این زلزله‌ها ویرانی زیادی به بار آورد به گونه‌ای که در هیچ روستایی در این منطقه بافت معماری باقی نمانده است.

این باستان شناس افزود :مطالعات اولیه این آثار از دوران پیش از تاریخ به ویژه پارینه سنگی میانی، کالکولیتیک و برنز، تاریخی، اسلامی اولیه، میانی و متاخر سکونت در این منطقه را تایید می‌کند.

به گفته این دانشجوی دکتری باستان‌شناسی، گونه‌شناختیِ داده‌های سفالی نشان می‌دهد که برخی از محوطه‌های منطقه در هزاره‌های سوم پیش از میلاد متاثر از فرهنگ‌های مناطق همجوار مانند فلات مرکزی، هاراپا و دره‌سند است.

وی وضعیت اکولوژیکی و زیست محیطی نیمه غربی بخش نیم‌بلوک را به دلیل تراکم بیشتر آثار شناسایی شده بهتر توصیف کرد و گفت: این بخش در نیمه غربی با شهرستان‌های سرایان و فردوس که رشته کوه مرتفع سیاه کوه مرز بین آن‌ها را تشکیل می‌دهد، همجوار است .

به گفته عنانی، این عارضه طبیعی خود باعث شکل‌گیری بهتر آب و هوای منطقه و در ادامه شکل‌گیری استقرارها در این منطقه شده است.

او افزود: یکی از آثار مهم این منطقه شهر فارس است که در سفرنامه‌ها و آثار مختلف تاریخی مانند «صوره الارض اثر ابن حوقل»، «اصطخری»، «مقدسی» و این اواخر «لسترنج» تحت عنوان شهر فارس یا بیابان فارس از آن نام برده شده و با توجه به این آثار می‌توان محدوده‌ای در حدود شرق و شمال شهر خضری دشت بیاض را برای آن در نظر گرفت.

این باستان شناس گفت: آثار کشف شده در این محوطه می‌تواند به باستان شناسان در زمینه مکان‌نگاری دقیق شهر فارس کمک کند