گفت‌وگو با مائده طهماسبی، به مناسبت 59 سالگی‌اش

همسرم بهترین رفیقم است

هر فردی نسبت به زندگی دیدگاه خودش را دارد و مائده طهماسبی هم از این قاعده مستثنا نیست، شاید تنها تفاوتش با دیگر بازیگران این است که وقتی با او قرار گفت‌وگو گذاشته می‌شود، با روی باز از شما استقبال می‌کند و دیگر این که شاد بودنش را بدون آن‌که نقش بازی کند، نشان می‌دهد.

کد خبر: ۱۳۴۳۴۷

تاریخ: ۰۱ آذر ۱۳۹۵ - ۱۵:۵۵

طهماسبی که همسر فرهاد آئیش است، اعتقاد دارد بهترین اتفاق زندگی اش آشنایی و ازدواج با همسرش، فرهاد آئیش است. این بازیگر معتقد است به هیچ وجه زندگی را سخت نمی‌گیرد و از داشته‌هایش لذت می‌برد. او دوست دارد همیشه در رودخانه زندگی آن‌طور که مسیر برایش مشخص کرده، شنا کند.

طهماسبی این روزها مشغول بازی در سریال تلویزیونی «تاریکی شب روشنایی روز» به کارگردانی حجت قاسم زاده اصل است. او در این سریال نقش اکرم خواهر بهنام طریقت (فرهاد قائمیان) را بازی می‌کند. او روز گذشته (30 آبان) 59 ساله شد و همین بهانه‌ای است برای گفت‌وگو با این بازیگر دوست داشتنی و مهربان.

خانم طهماسبی در 59 سالگی وقتی به‌عقبه‌تان نگاه می‌کنید، چه حس و حالی نسبت به حرفه‌تان دارید؟

راستش حس بسیار خوب و لذتبخشی دارم. من جزو کسانی هستم که زندگی را سخت نمی‌گیرم و از کارم هم خیلی راضی هستم.

تا به امروز تمام نقش‌هایی که دوست داشتید بازی کنید، به شما پیشنهاد شده یا نه؟

وقتی من به ایران برگشتم و کار تصویر را شروع کردم، چون پایه اولیه کارم تئاتر بود، فکر نمی‌کردم بتوانم ارتباط خوبی با تصویر برقرار کنم، اما وقتی وارد دنیای سینما و تلویزیون شدم، نه تنها حس خوبی داشتم؛ بلکه جزو آدم‌های خوشحال و خوشبختی هستم که نسبت به همه نقش‌هایم افتخار می‌کنم و با کارگردانان توانمند کار کرد‌ه‌ا‌م.

این حس را نسبت به نقش‌های کوتاهی که بازی کرده‌اید هم دارید؟

بله، نقش‌های کوتاه اگر در پیشبرد قصه تاثیرگذار باشد، چرا بد باشد؟ البته ما بازیگران همیشه دوست داریم نقش‌های متنوعی را بازی کنیم که بخشی از آن خارج از دست ماست؛ به هر حال کارگردان نقش انتخاب‌کننده را دارد، اما با این حال اگر امروز هم کارم را کنار بگذارم، باز هم راضی و خوشحال هستم.

آیا این نگاه را نسبت به زندگی شخصی‌تان هم دارید؟

بله، من آدم خوشبینی هستم و از زندگی‌ام خوشحالم. راستش هرگز سن برایم در زندگی رل بازی نکرده، بلکه همیشه سعی کرده‌ام سیال باشم و می‌گذارم جریان زندگی مرا هدایت کند. در واقع همیشه سعی می‌کنم زندگی به من راهش را نشان بدهد و این که تا چه میزان می‌توانم در رودخانه زندگی شنا کنم!

بهترین کادوی تولدتان تا به امروز چه بوده است؟

فکر می‌کنم ازدواج با آقای آئیش بهترین کادوی زندگی‌ام است. وجود او بهترین اتفاق زندگی من است. اگر این اتفاق نیفتاده بود و آقای آئیش سر راهم قرار نمی‌گرفت، ایران نبودم.

آقای آئیش چقدر منتقد کارهایتان هستند؟

اصولاً هر کاری که به من پیشنهاد می‌شود، اول با او مشورت می‌کنم. بهترین مشاوره را همسرم به من می‌دهد. خیلی با هم هماهنگ و در مشکلات و خوشی‌ها با هم سهیم هستیم .

آیا تا به حال پیش آمده بعد از مشورت با همسرتان در اثری بازی کنید، اما نتیجه خلاف آن چیزی شده باشد که شما فکر می‌کردید؟

نه، هیچ‌وقت این اتفاق نیفتاده است، چون آقای آئیش همیشه همه جوانب کار را در نظر می‌گیرد و آن را بررسی می‌کند.

فکر می‌کنم شما جزو زوج‌هایی هستید که تمام روزهای زندگی‌تان را شاد زندگی می‌کنید؟

بله، همین‌طور است. راستش من خوشبختی را خیلی عجیب و غریب نمی‌بینم که رسیدن به آن سخت و دست نیافتنی باشد. خوشبختی در دل آدم است. یک امر درونی است. کافی است بخواهیم. همین که همراه همسرم سر میز شام می‌نشینم و شام می‌خورم، یعنی خوشبختم. آدم‌ها باید از درون شاد باشند و از تک تک لحظاتی که کنار نزدیکانشان زندگی می‌کنند، لذت ببرند.

شما دو سال پیش در مجموعه «پرده‌نشین» نقش زهره را بازی کردید و بعد از دو سال اخیراً بازی در مجموعه تلویزیونی تاریکی شب روشنایی روز را پذیرفته‌اید. با توجه به این که خیلی گزیده‌کار هستید، این نقش چه ویژگی‌هایی داشت که شما را برای کار ترغیب کرد؟

در این مجموعه نقش اکرم را بازی می‌کنم که خواهر بهنام طریقت، شخصیت اصلی قصه است. نقش بهنام را هم فرهاد قائمیان بازی می‌کند. اکرم حس عاشقانه به برادرش دارد و با توجه به این که برادرش در گذشته درگیر مشکلات زیادی شده، به همین دلیل نسبت به او حس همراهی، محافظت و عشق دارد.

از سوی دیگر اکرم یک دختر دارد. گرچه از زندگی با شوهرش راضی نیست و تن به ازدواج اجباری داده، اما مدیر و مدبر بوده و زندگی را ساخته است. اکرم برادر دیگری هم دارد که فلج است که این نقش را فرخ نعمتی بازی می‌کند. در مجموع مثلث اکرم و دو برادرش فضای جالبی دارد، زیرا این سه نفر شخصیت‌های مختلفی دارند که هر کدام از آنها با مسائل خودشان دست و پنجه نرم می‌کنند.

البته من قبلا با حجت قاسم‌زاده کارگردان سریال کار نکرده بودم، اما وقتی از سوی دفتر آقای تخت‌کشیان دعوت به همکاری شدم، یک فیلمنامه کامل برای مطالعه به دستم دادند که برایم خیلی جالب بود و از همانجا متوجه دقیق بودن آقای قاسم‌زاده شدم که خودش نگارش فیلمنامه را هم به‌عهده داشته است. متن را هم خیلی دوست داشتم و همه این موارد دست به دست هم داد تا بازی در این سریال را بپذیرم. احساس کردم بد نیست بعد از دو سال با یک نقش خوب در تلویزیون حاضر شوم.

آماده نبودن فیلمنامه تا چه میزان به بازی بازیگر آسیب می‌زند؟

این مساله بستگی به قصه دارد. اگر داستان درام و جدی باشد باید فیلمنامه کامل نوشته شده باشد، ولی در آثار مناسبتی و طنز مرسوم است با چند قسمت فیلمنامه کار شروع و با توجه به بازخوردهایی که از مردم گرفته می‌شود، تغییراتی در فیلمنامه داده می‌شود. البته این کار برای سریال‌های طولانی در کشورهای دیگر انجام می‌شود و با توجه به عکس‌العمل‌های مردم، فیلمنامه تغییر می‌کند، ولی در مجموع اگر فیلمنامه کامل باشد کمک بیشتری به بازیگر می‌شود، چون تکلیفش مشخص است.

با توجه به این که نقش مقابل اهمیت زیادی دارد، درباره نقش‌های مقابل‌تان در سریال تاریکی شب روشنایی روز بگویید؟

یکی از خوشحالی‌های من در این سریال بازی کردن کنار حرفه‌ای‌هاست. نقش همسرم را بهرام ابراهیمی بازی می‌کند که قبلاً تجربه همکاری با او در فیلم سینمایی مارمولک به کارگردانی کمال تبریزی را داشتم. با فرخ نعمتی هم قبلاً کار کرده بودم، اما در این مجموعه افتخار همکاری با فرهاد قائمیان را دارم. نقش دخترم را هم بهاران بنی احمدی بازی می‌کند که قبلا با او هم آشنایی نداشتم. یکی از ویژگی‌های مجموعه تاریکی شب روشنایی روز، انتخاب بجا و درست بازیگران حرفه‌ای است.

برایتان فرق می‌کند که در چه مدیومی بازی می‌کنید یا ذات نقش اهمیت دارد؟

وقتی نقشی به من پیشنهاد می‌شود، بستگی به موقعیت و حال و روزم دارد؛ این که در چه ماهی و چه روزی پیشنهاد شود. امسال خیلی از بازی کردن در تئاتر ارضا شدم و در نمایش چمدان دو نقش فوق‌العاده بازی کردم که به هم مرتبط نبودند. من از بازی در هر سه مدیوم تئاتر، سینما و تلویزیون لذت می‌برم، اما فکر می‌کنم با توجه به این که ریشه ام در تئاتر است و کارم را با این هنر شروع کرده‌ام، احساس راحتی بیشتری در این مدیوم می‌کنم و حالم خیلی خوب است. حتی رسیدن به نقش و مدت زمانی که برای تمرین می‌گذارم برایم خیلی هیجان انگیز است.