تولید بسته بندی های نانویی قابل خوردن

محقق دانشگاه تهران با همکاری شرکت تعاونی دانش بنیان نانونوین پلیمر موفق به تولید یک بسته بندی نانویی شده اند که علاوه بر زیست تخریب پذیری بالا می تواند خوراکی هم باشد.

کد خبر: ۱۳۰۵۷۰

تاریخ: ۰۴ آبان ۱۳۹۵ - ۰۹:۳۲

به گزارش ایران اکونومیست به نقل از ستاد ویژه توسعه فناوری نانو ریاست جمهوری،همزمان با گسترش روزافزون مبادلات کالا در جهان، نقش بسته بندی به عنوان عامل اصلی در عرصه فروش محصولات تولیدی بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. از سوی دیگر، با روند رو به رشد تولید کالا و توسعه صادرات غیرنفتی در کشور، بسیاری از متصدیان، سیاست گذاران و صاحبان صنایع، بر اهمیت بسته بندی به عنوان یکی از عوامل مهم در حضور موفق در بازارهای داخلی و خارجی پی برده اند.
امروزه رویکرد کارشناسان به سمت یافتن مواد بسته بندی جدیدی است که علاوه بر افزایش ماندگاری و حفظ کیفیت، به محیط زیست نیز صدمه نزده و زیست تخریب پذیر باشند.
میلاد روحی محقق دانشگاه تهران از فیلم های خوراکی به عنوان یکی از مهمترین مواد بسته بندی زیست تخریب پذیر یاد کرد و افزود: بیو فیلم های بر پایه پلیمر سنتزی معمولاً استحکام، قابلیت نگهداری و کاربرد بیشتری نسبت به انواع طبیعی دارند. در بین پلیمرهای سنتزی، انواع آب دوست آن ها به دلیل استفاده از حلال های قطبی، ارزان تر و کم خطرتر هستند و آلودگی کمتری برای محیط زیست ایجاد می کنند. به علاوه، این گونه پلیمرها معمولاً خوراکی بوده و قابلیت زیست تخریب پذیری بیشتری دارند. در طرح حاضر، روش های جدیدی برای بهبود کارایی و عملکرد این پلیمرها در بسته بندی مواد غذایی با بهره گیری از نانوبلورهای سلولز معرفی شده است.
به گفته وی،افزودن نسبت خاصی از نانوبلورهای سلولز و اصلاح ساختاری این پلیمر موجب بهبود چشمگیر خواص مکانیکی، حرارتی و ماندگاری فیلم حاصل می شود.
محقق دانشگاه تهران گفت: رشته های نانوبلور سلولز به دلیل مقیاس های دو بعدی بسیار ریز نانو، نسبت سطح به حجم بسیار زیادی در محیط ارائه می دهند که باعث تشکیل تعداد زیادی پیوند هیدروژنی با مواد هیدروکسیلی اطراف خود می شوند. علاوه بر این، شبکه ای کردن شاخه های هیدروکسیلی نانوبلور سلولز با پلی ونیل الکل، باعث پایداری بیش ازپیش این پیوندها می شود.
روحی تصریح کرد: اصلاح ساختار این پلیمر با استفاده از روشی ارزان و ساده صورت گرفته است. همچنین درون ساختار این پلیمر از یک رنگ با خواص آنتی اکسیدانی استفاده شده که این موضوع منجر به کاهش فساد شیمیایی مواد غذایی درون بسته بندی می شود.
این طرح در قالب رساله دکترای میلاد روحی و با راهنمایی دکتر سید هادی رضوی و دکتر محمدعلی ابراهیم زاده موسوی از دانشگاه تهران انجام شده است.
این پایان نامه که با شرکت تعاونی دانش بنیان نانونوین پلیمر در حال انجام است، تحت عنوان پایان نامه ی موردنیاز صنعت به تأیید داوران ستاد ویژه توسعه فناوری نانو نیز رسیده است. آیین نامه ی حمایت از پایان نامه های موردنیاز صنعت در سایت www.nano.ir/hrdc موجود است.