تشخیص و حذف آلاینده های هوا با فناوری نانو

محققان دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهر و دانشگاه تبریز به بررسی تئوری نانوحسگری پرداخته اند که قادر است آلاینده های هوا را شناسایی و اندازه گیری کند.

کد خبر: ۱۳۰۲۰۱

تاریخ: ۰۲ آبان ۱۳۹۵ - ۰۸:۴۶

به گزارش ایران اکونومیست به نقل از ستاد ویژه توسعه فناوری نانو ریاست جمهوری،آلودگی هوا یکی از مشکلات مهم جوامع بشری است که توجه بسیاری از کارشناسان را در سراسر جهان به خود جلب کرده است.
آلاینده های موجود در هوا،طبیعی و یا ساخته شده توسط انسان، باعث ایجاد پدیده های نامطلوب از جمله باران اسیدی، تخریب اکوسیستم، قرار دادن سلامت انسان در معرض خطر و مشکلات متعدد دیگر می شود. بر همین اساس دانشمندان سعی در یافتن راه های جدید به منظور خنثی کردن و یا حذف این مواد شیمیایی دارند. فناوری نانو نیزبه تازگی راه های جدیدی برای کمک به کارشناسان در ابداع طرحی برای خنثی سازی اثرات نامطلوب گونه های آلاینده هوا ایجاد کرده است.
سید امیر سیادتی محقق دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهر ، طراحی، آزمایش و ارزیابی نانوحسگرهای فوق حساس برای شناسایی و اندازه گیری برخی آلاینده های هوا از مهم ترین اهداف این طرح عنوان کرد.
سیادتی خصوصیات در نظر گرفته شده در طراحی این نانوحسگر را بدین شرح بیان کرد: در این طراحی ها نانوحسگرهایی مدنظر قرار گرفته است که بر پایه عمل نیمه هادی ها و با استفاده از مولکول ها و گونه های شیمیایی کار می کنند. به صورت دقیق تر باید گفت که به مطالعه امکان خنثی سازی و غیر فعال کردن برخی از خطرناک ترین عوامل آلاینده هوا از طریق واکنش حلقه زایی با فولرین موجود در نانوحسگر پرداخته شده است؛ فولرین کوچکترین حلقه کربنی شناخته شده است.
وی در ادامه افزود:کاهش ضریب خطای دستگاهی در شناسایی و اندازه گیری آلاینده ها از جمله قابلیت های این نانوحسگر است.
سیادتی معتقد است که این دسته از حسگرها در صورت دستیابی به تولید انبوه در صنایع مختلفی از جمله الکترونیک، زیست محیطی و صنایع دفاعی قابل کاربرد خواهند بود.
این تحقیقات با تلاش های سید امیر سیادتی- کارشناس ارشد از دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهر- دکتر اسماعیل بابانژاد- عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم دارویی- و دکتر محمدصادق امینی فضل- عضو هیأت علمی دانشگاه تبریز- صورت گرفته است. نتایج این کار در مجله Sensors and Actuators B (جلد 239، سال 2016، صفحات 591 تا 596) به چاپ رسیده است.