چرا خارجی ها همچنان پیروز بازار نوشت افزار ایران هستند؛

حدود 80 درصد بازار لوازم التحریر در دست خارجی هاست

در حالی نمایشگاه نوشت افزار با استقبال مردم روز گذشته به کار خود پایان داد که بنا به گفته کارشناسان موانع زیادی بر سر راه تولیدکنندگان ایرانی - اسلامی باعث شده که نزدیک به 80 درصد بازار لوازم التحریر به دست خارجی ها بیافتد.

کد خبر: ۱۲۴۶۶۶

تاریخ: ۲۰ شهريور ۱۳۹۵ - ۱۲:۳۵

به گزارش خبرنگار ایران اکونومیست؛ نماینده مردم ملایر در مجلس شورای اسلامی در گفت و گویی ضمن تاکید بر اینکه، مافیای قدرت در حوزه نوشت افزار مانعی بر سر راه تولید کنندگان نوشت افزار ایرانی - اسلامی است، ادامه داد: بر پایی نمایشگاه های مختلف در حوزه نوشت افزار و حمایت از تولید داخلی از جمله مطالبات مردمی در این عرصه است که باید مورد توجه مسئولان و دستگاه های متولی قرار بگیرد.
آزادی‌ خواه با بیان این جمله که متاسفانه طرح های خارجی مانند باربی، اسپایدرمن و غیره بر روی جلد لوازم التحریر داخلی دیده می شود که جای تامل دارد، افزود: یکی از دلایل استفاده از این الگوها عدم پرداخت هزینه برای طراحی است، زیرا هزینه طراحی الگو برای تولیدکنندگان گران تمام می شود و باید هزینه استفاده از یک الگوی برگرفته از یک فیلم یا اثر به صاحب اثر پرداخت شود که این موضوع در قیمت تمام شده محصول نیز تاثیر دارد؛ این مهم یکی از مشکلات تولید کنندگان است.
از نظر سخنگوی کمیسیون فرهنگی مجلس طرح های خارجی استفاده شده در لوازم التحریر آثار سوء فرهنگی دارد، نسل نوجوان و جوان امروز به دنبال الگوگیری است و این طرح ها به نوعی در این زمینه اثر منفی می گذارد.
اما مسئله وضعیت لوازم التحریر دانش آموزان تنها به مسئله فرهنگی آن ختم نمی شود، بلکه سهم آن در تولید داخلی نیز حائز اهمیت است، موضوعی که با وجود درجه بالای اهمیت، اما کمتر مورد توجه قرار گرفته است.
طبق اعلام وزارت آموزش و پرورش، امسال ۱۳ میلیون دانش‌ آموز در کلاس‌های درس حاضر می‌شوند و اگر به طور میانگین هر کدام از آن‌ها تنها ۵۰ هزار تومان نوشت افزار خارجی تهیه کنند، مبلغ ۶۵۰ میلیارد تومان خواهد شد که بر این اساس سهم تولیدات داخلی در بهترین حالت ۱۵ درصد است.
هر چند که موسی فرزانیان رئیس اتحادیه فروشندگان نوشت افزار، خرید نوشت افزارها در این فصل معادل 400 میلیارد تومان اعلام می کند، اما این تفاوت عدد و رقم نافی صورت مسئله نیست.
این فعال بخش خصوصی به موضوعی مهم اشاره می کند و آن هم این است که 75 درصد کالای موجود در بازار وارداتی و 25 درصد این بازار سهم تولیدکنندگان داخلی است.
برخی کارشناسان درباره نحوه واردات لوازم التحریر با این درصد بسیار به کشور می گویند: بیشترین حجم قاچاق کالا از طریق «خلاف اظهاری» در گمرک اتفاق می‌افتد. به عنوان مثال خودکار مارک داخل از خارج وارد می‌شود و در حالی که تعرفه خودکار حدود 37 درصد است و روان نویس تعرفه کمتری دارد، خودکار را به جای روان نویس اعلام می‌کنند و این مورد در تهران هم در ستاد قاچاق به کل استان‌ها اعلام شده است و باید دانست 90 درصد کل کالاهای قاچاق معمولاً کشف نمی‌شود!
به گفته آنها 15 تا 20 درصد نوشت افزار به صورت قاچاق وارد می‌شود، این در حالی است که لوازم التحریر به جهت حمایت از کالاهای داخلی جزو اولویت های 10 گانه محدودیت های واردات است.
اما نصرالله پژمان فر رییس کمیسیون فرهنگی مجلس نسبت به آنچه که آن را نبود نظارت بر روی واردات نوشت افزار های خارجی می داند، انتقاد کرد.
وی نظارت وزارت آموزش و پرورش بر حوزه مصرف نوشت افزار، برخورد نیروی انتظامی با عرضه محصولات خارجی و غیر فرهنگی و همچنین نظارت قانونی وزارت ارشاد بر تولید و واردات نوشت افزار را خواستار شد.
پژمان فر افزود: اولین حلقه این مسئله جلوگیری از واردات و مراقبت کردن از ورود کالای نامناسب در این عرصه است که این موضوع با همکاری نیروی انتظامی قطعا قابل مدیریت خواهد بود.
وی تصریح کرد: در کنار ضرورت جلوگیری از واردات اقلام غیر فرهنگی به کشور متاسفانه هنوز هیچ نشان یا علامت استانداردی برای تشخیص اقلام مورد تایید، بر مبنای ملاک های قانونی تاکنون تعریف نشده است، لذا باید یک ورود اساسی به این موضوع صورت گیرد.
با یک نگاهی گذرا به تصاویر روی جلد برخی تولیدات داخلی و مشابه آنها به راحتی می توان دریافت، چرا کودک و نوجوان ایرانی جذب تصاویر خارجی می شود، هر چند که در سال های اخیر تلاش های بسیاری برای بومی سازی تصاویر شده و در مواردی نیز موفقیت هایی حاصل شده، اما تا رسیدن به مقصد نهایی هنوز راه زیادی در پیش است.
اما واردات غیرقانونی و در مواردی بعضا قانونی! نیز از معضلاتی است که تاثیر انکار ناپذیر خود را بر بازار لوازم التحریر داشته است، مسئله ای که حل آن کار یک روز و دور روز نیست و باید تمامی دستگاه ها برای پایان دادن به آن یکدیگر را یاری کنند.
با این حال هر چند که تلاش های بسیاری برای علاقه مند کردن کودک و نوجوان ایرانی به تولیدات داخلی می شود، اما به نظر می رسد آنچه این رویکرد را تا حدودی ناموفق کرده بی سروسامانی فرهنگی است، مسئله ای که بر تمامی بخش های این کشور سایه افکنده و تا زمانی که فرهنگ ایرانی به باور ملی نرسد، نمی توان از کودک و نوجوان ایرانی خواست تا نوشت افزارهای داخلی مصرف کند.