توسعه صنعت پتروشیمی در گرو سه گانه های سرمایه فناوری و خوراک

مدیر برنامه ریزی و توسعه شرکت ملی صنایع پتروشیمی گفت: طبق آخرین آمارهای سال 1394، سهم منابع هیدروکربورهای مصرف شده در صنعت پتروشیمی حدود 7 درصد از کل هیدروکربورهای مصرفی در کشور بوده است

کد خبر: ۱۲۲۶۷۷

تاریخ: ۰۷ شهريور ۱۳۹۵ - ۱۰:۱۹

به گزارش ایران اکونومیست به نقل از نیپنا؛ فرناز علوی مدیر برنامه ریزی و توسعه این شرکت، با اشاره به سهم قابل توجه محصولات پتروشیمی در بخش صادرات غیر نفتی،  افزود:  در حال حاضر صادرات محصولات پتروشیمی حدود 33 درصد از ارزش صادرات غیر نفتی کشور را تشکیل می دهد، که این امر نشاندهنده ارزش افزوده بالای این صنعت و نیز نقش قابل ملاحظه آن در کاهش خام فروشی و همچنین کلید رهایی اقتصاد کشور از درآمدهای نفتی است.

عضو هیئت مدیره شرکت ملی صنایع پتروشیمی، توسعه این صنعت را درگرو سه عامل سرمایه، فناوری و خوراک خواند و اظهار کرد: با توجه به اینکه شکوفایی این صنعت وابسته به درآمدهای حاصل از صادرات و تعاملات بین المللی است، بنابراین اعمال تحریم های  بین المللی تأثیرات منفی بسیاری در جایگاه منطقه ای و بین المللی صنایع پتروشیمی ایران در پی داشته است.

وی گفت: تسریع در حداکثر بهره برداری از پتانسیل های حاصل از اجرای برجام و تغییر شرایط حاکم بر کشور، مستلزم اقدامات جدی جهت رفع چالش ها و تسریع در روند اجرای پروژه ها است.

علوی درباره مهمترین اقدامات انجام شده در این زمینه، افزود: از جمله اقدامات صورت گرفته در این زمینه می توان به رایزنی و برگزاری جلسات متعدد مدیریتی و کارشناسی با شرکتهای تأمین کننده دانش فنی و تجهیزات، بانک ها و شرکت های سرمایه گذاری خارجی جهت تأمین منابع مالی مورد نیاز، عقد تفاهم نامه با کشورها و شرکت های مختلف جهت همکاری دوجانبه (از جمله چین، اتریش، آلمان و ....) اشاره کرد.

وی با ابراز امیدواری در مورد اینکه صنعت پتروشیمی با اجرای جهش دوم توسعه خود، موتور محرک فرآیند توسعه صنعتی و اقتصادی کشور است، خاطر نشان کرد: برنامه ریزی های شرکت ملی صنایع پتروشیمی پس از برجام، همکاری و تعامل با  شرکتهای معتبر این صنعت در راستای اجرای پروژه های آتی، با استفاده از به روزترین دانش های فنی، بالاترین کیفیت و در کمترین زمان ممکن است.

مدیر برنامه ریزی  و توسعه شرکت ملی صنایع پتروشیمی، رویکرد اصلی این شرکت را ادامه روند حداکثر بهره مندی ها از توانمندیهای داخلی و نیز انتقال فنآوری ها در طول اجرای پروژه ها دانست.