روشی برای ازبین بردن سلول های سرطانی درمدت 2 ساعت

محققان روشی ارائه کردند که با استفاده از آن می توان در مدت دو ساعت سلول های سرطانی را از بین برد، این روش توانسته نرخ زنده ماندن موش ها را دو برابر افزایش دهد.

کد خبر: ۱۲۰۱۶۸

تاریخ: ۲۱ مرداد ۱۳۹۵ - ۱۰:۵۴

به گزارش ایران اکونومیست به نقل از ستاد ویژه توسعه فناوری نانو، سرطان زمانی رخ می دهد که سلول های بدن به صورت غیرعادی شروع به رشد کنند که در نهایت تومور تشکیل می شود در حالت بدخیم، این تومورها می توانند در بدن پخش شوند.
برای درمان سرطان، معمولا تمام بدن را در معرض شیمی درمانی قرار می دهند یا از رادیو درمانی برای این کار استفاده می کنند، داروهای شیمی درمانی سلو ل های سرطانی را در حالت اسیدی نگه می دارند که این کار موجب خودکشی سلول های سرطانی می شود به همین دلیل است که بیشتر بیماران بعد از دریافت داروی شیمی درمانی دچار ریزش مو می شوند و به سرعت لاغر شده و کاهش وزن پیدا می کنند.
ماتیو گدوین و همکارانش روشی ارائه کردند که با استفاده از آن می توان در مدت 2 ساعت سلول های سرطانی را با دقت بالا از بین برد بدون این که سلول های سالم آسیبی ببینند.
این گروه نیتروبنزالدهید را که به سرعت در بدن پخش می شود، به تومور تزریق کردند، این گروه نشان دادند که تابش یک پرتو نور می تواند سلول های سرطانی را به شدت اسیدی کند، این کار در مدت 2 ساعت اتفاق افتاده و موجب از بین رفتن 95 درصد از سلول های سرطانی می شود.
در این پروژه محققان از نوعی نانو ذرات استفاده کردند که می تواند به صورت هدفمند سلول سرطانی را پیدا کند، این نانو ذرات با تابش نوری با طول موج مشخص فعال می شود. این پرتو نور بدون آسیب زدن به بافت های سالم می تواند به بدن نفوذ کرده و خود را به سلول سرطانی برساند.
این گروه تحقیقاتی به دنبال استفاده از این نانودارو برای سلول های سرطانی مقاوم در برابر دارو هستند تا دریابند که این روش درمانی چقدر کارایی دارد.
هر چند سرطان های مختلف در بدن وجود دارد اما ویژگی عمومی همه آنها، حساسیت به محیط اسیدی است به طوری که در حضور ترکیبات اسیدی این سلول ها خودکشی می کنند.
محققان از این روش برای درمان سرطان سینه منفی سه گانه که یکی از خطرناک ترین سرطان ها است، استفاده کردند، نتایج نشان داد که سلول سرطانی رشد خود را متوقف کرده و نرخ زنده ماندن موش ها دو برابر افزایش یافته است.
نتایج این پروژه در نشریه Clinical Oncology منتشر شده است.