رأی 90 درصدی برای استعفای کفاشیان و سه سؤال آقای رئیس

ايران اكونوميست :علي كفاشيان بعد از انتخابات اسفند سال گذشته دست به تغییرات ساختاری زد و هر که را که منتقدش بود، کنار گذاشت تا دوستان گرمابه و گلستانش را فدراسیون نشین کند تا در این روزهایی که کارش گره خورده است، فقدان چهره‌های فوتبالی را با تمام وجود احساس کند.

کد خبر: ۱۲۰۰۱

تاریخ: ۲۹ آبان ۱۳۹۱ - ۰۵:۰۸

عصر ایران؛ سعید شمس – «پیشنهاد شما به علی کفاشیان، رئیس فدراسیون فوتبال؟» این عنوان اصلی نظرسنجی سایت عصر ایران بود که بعد از شکست تیم ملی فوتبال روی خروجی قرار گرفت تا مردم نظر خود را در خصوص ادامه مدیریت یا قطع همکاری با فوتبال توسط علی کفاشیان بدهند.

در این نظر سنجی ۱۹ هزار و 748 رای داده شد که 21. 90 درصد از مخاطبان عصر ایران «رفتن» کفاشیان را به نفع فوتبال اعلام کرده‌اند. نظرسنجی

این در شرایطی است که علی کفاشیان شبی روی صندلی برنامه ۹۰ به لیوانی که در دست داشت اشاره کرد و گفت که لیوان را زمین نمی‌گذارد و به کسی نمی‌دهد تا نشان بدهد که دنبال استقلال کاری در فوتبال است.

اما اینک شرایط به قدری برای کفاشیان دشوار شده است که آحاد مختلف مردم و حتی همه آنهایی که در مجمع از او حمایت کردند تا تلاش‌های وزارت ورزش برای کنار گذاشتنش بی‌نتیجه بماند، حالا «رفتن علی کفاشیان» را مسکّنی آرام بخش برای فوتبال تلقی کنند.

«همه‌اش که نمی‌شود برد. مگر تمام فوتبال برد است؟ شما جواب من را بدهید؛ فقط باید ببریم؟ بازی فقط بردن است؟» این گفته‌هایی است که رییس فدراسیون فوتبال بعد از ناکامی تیم فوتسال و جوانان اظهار داشت تا اهالی فوتبال به این نتیجه برسند که کفاشیان نسبت به موفق شدن تیم ملی برابر ازبکستان امید زیادی دارد. اما نتیجه‌ای که در پایان دقیقه ۹۰ به ثبت رسید، نشان داد که آقای نفر اول فوتبال سخت در اشتباه بوده است و انگار باید به قدم زدن فوتبال در مسیر ناکامی عادت کنیم و با این واقعیت تلخ کنار بیاییم و منتظر موفقیت نباشیم! حال علی کفاشیان مانده است و سؤالات و‌ ای کاش‌هایی که در ذهن خود مرور می‌کند و به این فکر می‌کند که باید چه کند و کدام تصمیم را بگیرد تا از این وضعیت خارج شود.

سؤال اول کفاشیان از خودش این است که «تکلیفش با کی روش چیست» یک مربی بین المللی با کارنامه‌ای فاخر اما ناموفق در ایران. اگر قرار بر نگه داشتنش باشد چه پاسخی به منتقدان بدهد و اگر تصمیم به تغییر گرفته شود، با دلاری سه هزار تومانی هزینه‌ها را از کجا تامین کند؟

سؤال دوم کفاشیان از خودش این است که «مهره‌های حاضر در فدراسیون تا چه حد قدرت تاثیرگذاری دارند».
آقای رییس بعد از انتخابات اسفند سال گذشته دست به تغییرات ساختاری زد و هر که را که منتقدش بود، کنار گذاشت تا دوستان گرمابه و گلستانش را فدراسیون نشین کند تا در این روزهایی که کارش گره خورده است، فقدان چهره‌های فوتبالی را با تمام وجود احساس کند.

سؤال سوم کفاشیان از خودش این است که «چرا انتخاب‌هایش برای فوتسال و جوانان، انتخابهایی مساله دار بودند؟»
کفاشیان در شرایطی باید پاسخگوی ناکامی تیم جوانان و فوتسال باشد که با انتخاب اکبر محمدی و علی صانعی همه دلسوزان از پیش بینی چنین نتایجی را می‌کردند. چرا که سرمربیگری در رده ملی نیاز به تجربه و پتانسیل‌هایی دارد که نه سرمربی تیم جوانان و نه سرمربی تیم ملی فوتسال از آنها برخوردار نبودند.

چرایی به وجود آمدن این سؤال‌ها برای علی کفاشیان، سؤال مهمی را در فضای فوتبال به وجود آورده است که «ماندن یا رفتن» علی کفاشیان از مدیریت فوتبال مضمون اصلی آن را تشکیل می‌دهد.