مقصر اصلی تهدید تخت جمشید مسئولانی که اقدامات پیشگیرانه انجام نداده‌اند

نماینده مردم شیراز در مجلس با انتقاد از عملکرد اداره میراث فرهنگی استان فارس، گفت: تعداد چاه‌های غیرمجاز حفرشده در اطراف تخت‌جمشید زیاد شده لذا باید مسئولانی که اقدامات پیشگیرانه را انجام نداده‌اند مقصر نشست زمینه‌های اطراف آن دانست.

کد خبر: ۱۱۸۹۷۳

تاریخ: ۱۳ مرداد ۱۳۹۵ - ۱۳:۱۳

به گزارش ایران اکونومیست به نقل از خبرگزاری خانه ملت؛ بهرام پارسایی در واکنش به اخبار فرورفت و نشست زمین‌های اطراف شهر باستانی تخت جمشید و نقش رستم، گفت: دلیل نشست زمین‌های اطراف تخته جمشید و نقش رستم متعدد است که حفرچاه و سوزاندن زمین‌های کشاورزی از جمله این دلایل محسوب می‌شوند البته تعداد چاه‌های غیرمجاز حفرشده طی سال‌های اخیر در اطراف این اثر باستانی زیاد شده و باید مسئولانی را که اقدامات پیشگیرانه لازم انجام نداده‌اند، مقصر این ماجرا دانست.

نماینده مردم شیراز در مجلس شورای اسلامی با بیان اینکه بهسازی زمین‌های اطراف تخت‌جمشید در شرایط فعلی با توجه به تحولات زیست‌ محیطی کار مشکلی است، افزود: نشست و ایجاد شکاف در زمین‌های اطراف تخت جمشید و نقش رستم بحرانی است که باید هر چه زودتر برای آن فکری کرد درغیر این صورت و وقوع هر حادثه‌ای آبرو و تاریخ کشور به خطر می‌افتد.

وی با بیان اینکه طی یک ماه گذشته بارها آتش‌سوزی گسترده‌ای در زمین‌های کشاورزی توسط کشاورزان رخ داده است و گویا این کار سبب فرسودگی تخت جمشید می‌شود، گفت: به نظر می‌رسد برنامه سازمان میراث فرهنگی درکل کشور برای حفاظت از آثار تاریخی چندان عمیق، دقیق و کارشناسانه نیست و هر بار که درباره کاستی‌ها با این سازمان صحبت کرده‌ایم می‌گویند؛ ما حتی نیروی کافی برای حفاظت بیرونی از این آثار نداریم، چه رسد برای دیگر موارد.

پارسایی با بیان اینکه سازمان میراث فرهنگی می‌تواند با نمایندگان مجلس جهت طرح و پیدا کردن راه‌حل برای مشکلات‌شان وارد مذاکره شوند، اضافه کرد: اگر این سازمان برنامه مشخصی ارائه دهد و اعلام کند چه سازمان‌ها و نهادهایی با آن‌ها همکاری ندارند، پیگیری‌های لازم از سوی نمایندگان مجلس استان صورت خواهد گرفت.

نماینده مردم شیراز در مجلس در پایان گفت: آثار تاریخی به‌عنوان امانتی که از نیاکان به ما رسیده ارزش و جایگاه بالایی دارند و اهمیت این آثار در شرایط امروز که گردشگری می‌تواند وسیله‌ای برای کسب درآمد و اشتغال‌زایی برای کشور باشد، دو چندان شده است لذا استفاده بهینه از این آثار نیاز به برنامه ملی و کلان دارد.