با مهرورزی تیشه به ریشه اقتصاد زدند

بدهی380 هزار میلیارد تومانی برای دولت، تعطیلی بیش از چند هزار واحداقتصادی، افزایش سه برابری نرخ ارز، رانتخواری، فساد بانکی و اداری و هزاران طرح نیمه تمام که منجر به تورم و رکود در اقتصاد ایران شد تبعات هشت سال تیشه مهرورزی دولت های نهم ودهم به ریشه اقتصاد ایران بود.

کد خبر: ۱۱۸۷۳۸

تاریخ: ۱۲ مرداد ۱۳۹۵ - ۱۱:۲۵

به گزارش ایران اکونومیست؛ شاید روزی نباشد که پای درد دل های مردم ننشینید و از نابسامانی وضعیت اقتصادی که در این سال ها به آن دچار شده اند مطلبی نشنوید. داستان ورشکستگی بنگاه ها، اخراج و بیکاری همه قربانیان بی تدبیری دو دولت گذشته در جای جای این کشور هستند که با ناامیدی روزگار می گذرانند.
سیاست های نادرست سیاسی و اقتصادی دولت های نهم و دهم نه فقط کشور را در شرایط دشوار تحریم های ظالمانه غرب قرار داد بلکه بنیان اقتصادی را متزلزل کرد.
از جمله سیاست های نادرست و سودجویانه برای افرادی خاص، واردات بی رویه کالاهای بی کیفیت و ارزان بود.
بسیاری از واحدهای تولیدی در کشور از جمله تولیدکنندگان پوشاک و کفش، قطعه سازان خودرو و طلاسازان در نتیجه ورود این کالاها به دلیل مشکل نبود تقاضا و انباشت بدهی مجبور به تعطیلی کارگاه ها و اخراج کارگران شان شدند.
آمارها نشان می دهد 43 درصد کل واردات جمهوری اسلامی ایران (تقریبا از سال 1357 تاکنون) در مدت 6 سال از هشت فعالیت دولت های مهرورز انجام شده است. کالاهای وارداتی از پرچم ایران تا عسل و... را شامل می شد. 830 تن مداد تراش و تیغه، 247 تن مداد پاکن، 780 تن میخ، میخ سر پهن و پونز، 780 کیلو رخت آویز چوبی، 713 تن سیر، 388 تن عدس، 184 تن زرد چوبه، 48 تن نخود فرنگی، 160 تن قرقره و ماسوره، 160 کیلو خمیر بازی، یک تن انواع شمع، 14 تن سنگ پا، 16 تن واکس کفش، 10 تن زیپ و 35 تن سوزن دوزندگی از انواع کالاهای وارداتی در هشت فعالیت دولت های نهم و دهم بودند که هر کدام به مثابه میخی بر تابوت تولید در ایران بود.
اسحاق جهانگیری معاون اول رییس جمهوری در توصیف میراث دولت دهم برای دولت یازدهم گفته است: دولت دهم 380 هزار میلیارد تومان بدهی برای دولت یازدهم به غیر از بدهی در بخش های دیگر بجا گذاشت،22 میلیارد دلار در مدت 17 ماه برای دخالت در بازار ارز در بازارهای استانبول به فروش رفت که نتیجه آن جهش قیمت دلار در ایران بود، برداشت 17 هزار میلیارد تومان از بانک مرکزی برای بودجه و صدها رانت و گم شدن دکل نفتی از نتایج برنامه ها و عملکرد دولت های نهم و دهم در کشور بود.
کیوان جولایی راننده پرایدی که در خیابان های شهر تهران مسافرکشی می کند گفت: یک تولیدی کفش داشتم که می توانستم زندگیم را با آن اداره کنم.
« با ورود کفش های چینی ،تولیدات من بازار خود را از دست داد و نتوانستم بدهی هایم را بدهم و ورشکست شدم. برای جبران این وضعیت مجبور به فروش کارگاه شدم زیرا بازاری برای فروش کالای تولیدی ام نداشتم. چیزی برایم باقی نمانده جز همین پراید که بتوانم از طریق جابه جایی مسافر اندک درآمدی کسب کنم.»
حسن آیین پژوه یک راننده آژانس نیز که سال های طولانی در کارگاه قطعه سازی به عنوان یک جوشکار ماهر کار می کرد، به دنبال سیاست های وارداتی قطعات خودرو در سال های گذشته با تعطیلی کارگاه، کار خود را از دست داد.
احمد حبیبی رییس انجمن صنفی کارگران طلا ساز که در کوچه تکیه دولت یک کارگاه ساخت طلا داشت، به دلیل واردات طلا نتوانست به کار خود ادامه دهد. کارگران زیادی در این صنف که می توانستند به عنوان یک صنعتگر هنرمند فعالیت کنند راهی خیابان های شهر برای یافتن شغل شدند.
ابراهیم دوزکی فروشنده ظروف شیشه ای که عمده آنها هم ساخت کشور چین است و هر روز بساط خود را در یکی از خیابان های تهران پهن می کند می گوید: کارگر یک واحد صنعتی بودم که در سالهای گذشته با تعدیل نیرو کارم را از دست دادم.
کافی است اندکی درنگ کرد و در چهار راه های شهر مردان و زنان جوان و میانسالی را دید که یا موفق به یافتن شغل نشده اند و یا کار خود را به دلیل سیاست های نادرست آن دو دولت مهرورز از دست داده اند.
نرگس روزبهی دختر جوانی که در متروی تهران، دستفروشی می کند، می گوید: خیلی به دنبال کار بودم اما فقط کارهایی به من پیشنهاد شد که در مقابل ساعات طولانی کار فروشندگی، حتی کمتر از حداقل دستمزد به من حقوق می دادند.
متروی تهران نیز گویای بیکاری زنان و مردان جوان است که موفق به یافتن شغل نشده اند و به همین سبب شغل دستفروشی را در مترو انتخاب کرده اند. نیروی جوان که با کسب مهارت می تواند نقشی در تولید و ایجاد ارزش افزوده در کشور داشته باشد فروشنده کالاهای نامرغوب چینی و ضامن شغل برای کارگران چینی شده است.
حضور دستفروشان بر سر چهار راه ها، داخل مترو و یا اتوبوس های شهری، نشان از بحران اشتغال در کشور دارد. بحرانی که می توانست با سرمایه گذاری در سال هایی که درآمد نفتی ایران به رشد بی سابقه ای رسیده بود، مهار شود و جویندگان کار را راهی واحدهای اقتصادی کند.
هشت سال دوره مهرورزی دولت های نهم و دهم ارمغانی جز رکود اقتصادی، بیکاری، گسترش فقر اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی برای مردم و کشور نداشت.
تبعات نابسامانی های اقتصادی آن دوران در یک بازه زمانی چند ساله خود را نشان خواهد داد.
دولت یازدهم در سه سال گذشته توانست رشد اقتصادی را مثبت کند و به یک درصد برساند. تورم بیش از 40 درصدی دولت دهم را به حدود 10 درصد کاهش داد. گفت وگوهای هسته ای را به سرانجام رساند و با اجرایی شدن برنامه جامع اقدام مشترک(برجام) نه فقط سایه سنگین تحریم های ظالمانه را از کشورمان برداشت، بلکه هر روز شاهد افزایش تعاملات بین المللی با تمام کشورهای دنیا در تمام عرصه ها هستیم.
حجت اسلام و المسلمین حسن روحانی روز دوشنبه(دیروز) درهمایش پنجاهمین سالگرد تاسیس شرکت ملی گاز ایران گفت، برجام به معنای برداشتن زور و تحمیل و آزادکردن اراده یک ملت است، امروز 2میلیون و 500 هزار بشکه نفت خام و میعانات صادر می کنیم و آزادیم هر چه قدر می خواهیم صادرات داشته باشیم. عزت ما در سایه اراده ما و اراده ما در سایه سیاست درست است و سیاست درست در سایه خردورزی است نه شعاردهی .
رییس دولت تدبیر و امید با بیان این که نمی توانیم در برابر قدرت های بزرگ با شعارهایی که گاهی توخالی است، بایستیم، ادامه داد: اگر ملتی به شعاردهی افتاد، نمی تواند عزت داشته باشد و اگر ملتی در مسیر خردورزی افتاد و به اراده ، تصمیم و خواست مردم عمل شد ، آن خردورزی می تواند ما را در مسیر اعتلای عزت و سربلندی قرار دهد.
سه سال از فعالیت دولت تدبیر و امید سپری شده ، اما این دولت هنوز با تلاش شبانه روزی خود نتوانسته است به طور کامل آثار سیاه سال های مهرورزی
که تیشه بر ریشه اقتصاد ایران زد را در تمام بخش ها پاک کند. دولت یازدهم برای عبور از این شرایط سخت به همدلی و همراهی همه گروه های سیاسی نیاز دارد.