تبيين آثار پرداخت ماليات در جامعه

ماليات مقدار پول و يا مالي است که شهروندان يک کشور طبق قانون به دولت خود مي پردازند تا در جهت اداره امور کشور ، تأمين کالاها ، خدمات عمومي و ضروري ، تضمين امنيت و دفاع همگاني و عمراني و آباداني توسط دولت مورد بهره برداري قرار بگيرد. بديهي است توسعه و آباداني يک منطقه يا يک شهر بستگي به ميزان همکاري آحاد آن جامعه در پرداخت ماليات دارد.

کد خبر: ۱۱۸۵۸۸

تاریخ: ۱۱ مرداد ۱۳۹۵ - ۱۲:۱۴

به گزارش ایران اکونومیست به نقل از رسانه مالياتي ايران؛ بر اين اساس فرد در جامعه مي پذيرد که به ازاي حقوق شخصي که از او کم مي شود ، خدمات رفاهي ازقبيل مدرسه ، بيمارستان ،... دريافت مي کند روشن است که ماليات به سبب جايگاهش در افزايش توان انجام وظايف حکومتي و تأثير مستقيم آن بر زندگي و معيشت عمومي جامعه از حساسيت ويژه اي برخوردار است. ماليات ريشه بسياري از خدمات اجتماعي در جامعه است. مبارزه با فقر و بي‌عدالتي، توسعه نظام آموزشي و سلامت وبا ماليات محقق مي‌شود و همچنين در مصارفي ازجمله تجهيز و نوسازي حمل‌ونقل عمومي، ايجاد فضاهاي تفريحي، ترميم خيابان‌ها و معابر شهري و توسعه زير ساخت هاي شهري مورداستفاده قرار مي‌گيرد .

ماليات علاوه بر کارکرد اقتصادي و درآمدسازي براي دولت مي تواند در فرهنگ و مشروعيت و مقبوليت مردمي نيز جايگاه خوبي کسب کند. زيرا که اعتماد و باور عمومي مهم ترين پشتوانه اجراي سياست هاي اقتصادي است و بدون حمايت مردم نمي توان به کارايي و اثربخشي مطلوب سياست هاي اجرايي اميدوار بود.

همان گونه امام علي (ع) معتقد بود: فقر مي بايد از جامعه ريشه کن شود؛ از اين رو ايشان براي اخذ ماليات و تقسيم عادلانه آن در دوره حکومت خويش از هيچ کوششي فروگذاري نمي کرد، لذا دولت اسلامي ايران نيز مي بايست با رونق بخشيدن به کسب و کار و توليد، ضمن تحقق توسعه اقتصادي، سهمي از افزايش درآمد داشته باشند و تحت عنوان درآمد مالياتي از آن استفاده کند .

حال با توجه به اهميت پرداخت ماليات مي توان نتيجه گيري نمود که عدم پرداخت آن در جامعه منجر به کاهش درآمدهاي مالياتي دولت و اخلال در بودجه بندي شده و مانعي براي دستيابي به اهداف دولت مي شود.

درپايان مي توان گفت که با گسترش اعتماد ،ترويج روح جمعي ، بهره گيري از شيوه هاي اخلاقي وفرهنگي را در جامعه گسترش دهيم که افراد جامعه به پرداخت ماليات به عنوان وظيفه ديني و مسؤوليت اجتماعي نگاه مي کنند و فرار از آن را معصيت و گناه مي شمارند و به عدم پرداخت ماليات بصورت يک امر مذموم و ناپسند مي نگرند و سرپيچي از پرداخت ماليات را مترادف با خيانت ملي و تجاوز به حقوق ديگران مي دانند.