توسعه میدانهای نفت و گاز کشور با 3 مدل قراردادی

مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران از ارائه تعدادی ازمیدانهای کشور به روش بیع متقابل و EPCF (مهندسی، تامین، ساخت و تامین منابع مالی) در آینده نزدیک خبر داد و گفت: میدانهای مشترک در قالب مدل جدید قراردادهای نفتی ارائه خواهد شد.

کد خبر: ۱۱۴۶۹۲

تاریخ: ۱۴ تير ۱۳۹۵ - ۱۴:۴۹

به گزارش ایران اکونومیست، علی کاردر در آیین تودیع و معارفه مدیرعامل پتروپارس با بیان این که سه مدل قراردادی برای حوزه های توسعه ای و میدانهای جدید در نظر گرفته شده است که بر این اساس توسعه برخی میدانها به شرکتهای ایرانی سپرده می شود، تصریح کرد: پروژه هایی که قرار است منابع مالی آن از طریق شرکت ملی نفت ایران تامین شود حجم آن زیاد نیست و به طور عموم در بخش تولید و نگهداشت نفت متمرکز است.

وی ضمن قدردانی از شرکت پتروپارس برای اجرای مگاپروژه فاز 12 پارس جنوبی بر ضرورت توجه به زمان و هزینه در پروژه های نفت و گاز کشور تاکید کرد و با یادآوری این که زمانی گمان می کردم استفاده از واژه Fail (موفق نشدن) در عرصه بین المللی به معنای پایان نیافتن پروژه است، تصریح کرد: استفاده از این واژه در ادبیات بین المللی به معنای پایان نیافتن پروژه در زمان مقرر و هزینه معین است.

به گفته کاردر، اگر در پروژه های بین المللی عامل زمان و هزینه رعایت نشود در فهرست پروژه های Fail قرار می گیرند.

ضرورت توجه به مدیریت زمان و هزینه دراجرای پروژهها

عضو هیئت مدیره شرکت ملی نفت ایران با بیان این که این ادبیات در ایران قابل اجرا نیست و تا رسیدن به نقطه مطلوب هنوز فاصله داریم، یادآور شد: البته اجرای پروژه از سوی پیمانکاران ایرانی فارغ از بحث اقتصادی آن، سبب به دست آوردن تجربه می شود تا با این تجارب و استفاده درست از آن، در اجرای پروژه ها به سطح بین المللی نزدیک شویم.

کاردر با بیان این که بسیاری می پرسند که در مدل جدید قراردادهای نفتی همه نگاهها به مسائل فنی است  و بخشی هم مربوط به مسائل نرم افزاری است، توضیح داد: اعتقادم این است انتقال فناوری به معنای اجرای پروژه درقیمت تعیین شده و مدت زمان مشخص است یعنی مدیریت زمان در پروژه یکی از تکنولوژیهاست که ما به طور قطع به آن نیاز داریم و باید مکانیزم آن به ما منتقل شود.

وی با بیان این که  شرکتهای بین المللی در این زمینه حرفه ای هستند و مراقبتهای ویژه ای از زمان و هزینه می کنند به ذکر نمونه ای در این زمینه پرداخت و گفت: اخیرا از مدیران شرکت انی که هم اکنون در عراق مشغول فعالیت هستند می پرسیدم قیمت تمام شده حفاری یک چاه چه میزان است که گفتند، چهار میلیون و 500 هزار دلار در حالی که این رقم در غرب کارون 12 میلیون و 500 هزار دلار است.

مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران، مدت زمان اجرای حفاری یک چاه از سوی شرکت انی ایتالیا را 35 و در ایران را 120 روز عنوان و تصریح کرد: زمان و هزینه همان فناوری است؛ این نگاه که کار به پایان برسد، عالیست ولی کفایت نمی کند و نباید راضی بود و باید سعی کرد به نقطه مطلوب در سطح بین المللی برسیم.

پتروپارس به سمت بین المللی شدن گام بردارد

کاردر با بیان این که شرکت پتروپارس باید به این سمت حرکت و در عرصه بین المللی فعالیت کند، افزود: بنابراین خواهش من این است این شرکت در یک جا ثابت نماند و سعی و تلاششان این باشد که روبه جلو حرکت کنند.

وی با اشاره به این که بنیان پتروپارس به خوبی گذاشته شده است و نگاه بلندمدت برای تاسیس این شرکت وجود داشت، افزود: ساختار این شرکت به گونه ای طراحی شد که در این سالها به خوبی توانست پروژها را اجرا کند.

عضو هیئت مدیره شرکت ملی نفت ایران با بیان این که اجرای مگاپروژه ای همانند فاز 12 پارس جنوبی کار سختی است و تلاش ویژه می خواهد، یادآور شد: کار ویژه ای در فاز 12 پارس جنوبی انجام شد ضمن این که تاکید می کنم ساختار پتروپارس نیز در بدست آوردن این موفقیت نقش داشته است.

طراحی، مهندسی، تامین کالا، ساخت و راه‌اندازی فاز ١٢ به طور کامل از سوی متخصصان ایرانی انجام شده است و بیش از ١٤٥ میلیون نفر- ساعت کار مستقیم در بخشهای مختلف این پروژه صورت گرفته است. همچنین فاز ١٢ بزرگترین پالایشگاه گازی را در کشور و منطقه خاورمیانه دارد.

وی با اشاره به این که پتروپارس با اجرای طرح توسعه فاز ۱۲ پارس جنوبی منشا خدمات بسیاری برای کشور بوده است، افزود: برای دستیابی به جایگاه برتر و حضور در عرصه بین الملل باید در اجرای پروژه ها بی همتا باشیم و انتظارات را در سطح بین الملل برآورده کنیم.

مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران براستفاده از نیروهای حرفه ای، کارشناسی و جوان  تاکید کرد و گفت: تا زمانی که فرصت باقی است باید از نیروهای جوان در سیستم استفاده کنیم و آنوقت می توان با خیال آسوده از سیستم رفت.

میدان گازی فاز ١٢ واقع در بلوک جنوب شرقی حوزه گازی پارس جنوبی و حاشیه خط مرزی با کشور قطر با مساحتی حدود ٢٠٦ کیلومتر مربع است که گاز طبیعی خشک آن ٢١ تریلیون فوت مکعب برآورد می‌شود.