مقابله با تومورسرطانی با استفاده از ویروس گیاهی

محققان دانشگاه کیس وسترن با استفاده از نانو حامل مبتنی بر ویروس گیاهی موفق به مقابله با تومور سرطانی شدند.

کد خبر: ۱۱۴۲۹۱

تاریخ: ۱۰ تير ۱۳۹۵ - ۱۱:۱۴

به گزارش ایران اکونومیست به نقل  از ستاد ویژه توسعه فناوری نانو معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری، محققان دانشگاه کیس وسترن آمریکا با همکاری محققان مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) نشان دادند که استفاده از ویروس گیاهی می‌تواند برای رهاسازی دارو، مورد استفاده قرار گیرد و با نانوحامل مبتنی بر ویروس گیاهی داروی فنانتریپلاتین را با کارایی بالاتری به تومور سرطانی رساند.
نیکول استینمتز از محققان رشته مهندسی زیست‌پزشکی که 10 سال روی استفاده از ویروس‌های گیاهی در بخش پزشکی تحقیق کرده است، می گوید: تومورسرطان پستان درموش‌ها با استفاده از نانوذرات حاوی فنانتریپلاتین مورد درمان قرار گرفت، نتایج نشان داد زمانی که از این نانوذرات برای حمل دارو استفاده شده، تومورها 4 برابر کوچکتر از حالتی شدند که از این دارو به تنهایی استفاده شود.
وی بیان کرد: در این پروژه نانوحاملی ارائه کرده ایم که گزینه مناسبی برای حمل دارو است.
این محقق زیست پزشکی افزود: داروهای مبتنی بر پلاتین برای بیش از نیمی از سرطان‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد، دو داروی رایج در این حوزه، سیس پلاتین و کربوپلاتین است، این داروها می‌توانند با DNA سلول‌های سرطانی پیوند ایجاد کرده و مانع از تکثیر آن‌‌ها شوند.
استینمتز اظهارکرد: سیس پلاتین تنها روی یک نوع سرطان مؤثر بوده و در مورد سرطان‌‌های دیگر به دلیل ایجاد عکس‌العمل از سوی سیستم ایمنی بدن، اثربخشی کمی دارد.
وی یادآور شد: این گروه تحقیقاتی یک یون کلر وارد سیس پلاتین کرده و دریافتند که داروی جدید اتصال بهتری با DNA دارد، این مولکول جدید تنها در یک جا روی DNA می‌چسبد با این حال باز هم مانع از تکثیر آن خواهد شد، فنانتریپلاتین تا 40 برابر اثربخش‌تر از پلاتین رایج است که به صورت مستقیم به سلول سرطانی در سرطان‌هایی نظیر ریه، استخوان و پستان تزریق می‌شود.
وی با اشاره به اینکه این ماده هیچ‌گونه عکس‌العملی از سوی سیستم ایمنی بدن ایجاد نمی‌کند، افزود: این نانوذرات ویروسی گیاه تنباکو برای رهاسازی دارو به تومور سرطانی مناسب است، این ویروس توخالی روی انسان اثر منفی ندارد و با قطر 4 نانومتری خود، گزینه مناسبی برای حمل دارو است که به دلیل شکل استوانه‌ای این ویروس، به رگ‌های خونی چسبیده و مانع از دیده شدن توسط سیستم ایمنی بدن می‌شود.
نتایج این پروژه در قالب مقاله‌ای در نشریه ACS Nano منتشر شده است.