دارنده 7 نشان طلای جهان و المپیک بر سردوراهی ایستاده است

آیا سوریان «دبیر» می‌شود؟

به واقع حمید سوریان دارنده هفت نشان طلای جهان و المپیک و پرافتخارترین ورزشکار تاریخ ایران امروز بر سر دو راهی ایستاده که 12 سال پیش دبیر در همین نقطه ایستاده بود.

کد خبر: ۱۰۵۵۸۳

تاریخ: ۰۸ ارديبهشت ۱۳۹۵ - ۱۰:۲۲

گویی سرنوشت عبرت‌آموز علیرضا دبیر در المپیک 2004 آتن در حال تکرار است این بار برای حمید سوریان نابغه کشتی ایران و جهان و رفیق شفیق دبیر. سرنوشتی که همان طور که شایسته دبیر ستاره وقت کشتی ایران نبود و ناکامی‌اش در آتن 2004 تا حدی افتخارات گذشته اش را تحت تاثیر قرار داد ممکن است نام و آوازه سوریان پرافتخار را نیز تهدید کند. به واقع حمید سوریان دارنده هفت نشان طلای جهان و المپیک و پرافتخارترین ورزشکار تاریخ ایران امروز بر سر دو راهی ایستاده که 12 سال پیش دبیر در همین نقطه ایستاده بود با این تفاوت که علیرضا دبیر آسیب‌دیدگی آزارش می‌داد، اما سوریان جبر گذر عمر.

دبیر در آن مقطع با هر مشقتی بود در رقابت‌های گزینشی که در اروپا بود موفق شد بلیت ورودی المپیک آتن را دریافت کند، اما سوریان هنوز موفق به این کار نشده است و تنها یک فرصت دیگر برای کشتی ایران باقی است که بتواند با ترکیب کامل راهی ریو 2016 شود. آن روز دبیر هم فاصله زیادی با اصغر بذری نفر پشت‌سر خود داشت؛ کشتی‌گیر مازنی که با وجود درخشش در رقابت‌های بین‌المللی و کسب یک نشان نقره در سرزمین روس‌ها، بازهم مورد اعتماد منصور برزگر سرمربی وقت تیم ملی قرار نگرفت و در نهایت دبیر با وجود آسیب‌دیدگی راهی آتن شد به این امید که به مدد تجربه‌اش کاری از پیش ببرد؛ اتفاقی که هرگز نیفتاد و دبیر برابر کشتی‌گیر جوان روس مرتضی علی‌اف بدجوری باخت. بعد از مسابقات هم چنان عرصه بر دبیر فاتح طلای المپیک سیدنی تنگ شد که حتی سر مربی هم در اوج عصبانیت از زیر بار مسئولیت شانه خالی کرد و گفت: من دبیر را انتخاب نکردم، هر کس انتخاب کرده پاسخگو باشد!

یادآوری شرایط آن روزهای علیرضا دبیر به این خاطر است که انتهای محتمل راهی که کادر فنی تیم ملی فراروی سوریان ترسیم کرده‌اند، نمایان است. با این حال سوریان هنوز وقت دارد و نباید اجازه دهد به آن همه افتخار خدشه‌ای وارد شود، اما این نابغه کشتی خود بیش از هر کشتی‌گیری می‌داند که پس از کسب طلای جهانی 2014 ازبکستان هرگز آن سوریانی نبوده که خودش می‌خواهد. او پیش از لاس‌وگاس در یک تورنمنت بین‌المللی شکست خورد، باختی که عنوان شد با ناداوری رخ داده است! در جهانی هم باخت تا برای کسب سهمیه المپیک نگاهش به رقابت‌های گزینشی باشد. در ماه‌های گذشته در رقابت‌های گزینشی قاره آسیا هم مغلوب یک کشتی‌گیر متوسط ژاپنی شد و بازهم سهمیه نگرفت. سوریان در حالی راهی رقابت‌های گزینشی مغولستان شد که پیشتر 14 فرنگی‌کار از نقاط مختلف دنیا سهمیه ورودی گرفته بودند با این حال او در مغولستان هم برابر حریفی بلغاری که سه سال پیش قهرمان جهان شده بود باخت تا همچنان هم خودش و هم تیم ایران در حسرت کسب سهمیه سبک وزن بمانند.

آخرین فرصت

حالا دیگر فقط یک فرصت باقی است رقابت‌های گزینشی استانبول که نیمه اردیبهشت برگزار می‌شود. با این که در استانبول خبری از 17 مدعی جهانی در این رویداد نخواهد بود، اما مطمئنا حساسیت کار بسیار بالاست چراکه علاوه بر ایران کشورهایی چون اوکراین، ارمنستان، گرجستان و بلغارستان هم به دنبال کسب سهمیه در این وزن هستند در حالی که فقط دو سهمیه در این رویداد قابل دسترس است.

این در حالی است که سوریان به اذعان خودش دیگر آن شادابی و توان جوانی را ندارد و از تجربه و نبوغش برای غلبه بر حریفان بهره می‌برد و مطئنا وزن کم کردن پیاپی به مراتب بیش از وضع فعلی نتایج او را تحت تاثیر قرار خواهد داد. اصرار بر گسیل این کشتی‌گیر به استانبول نمی‌تواند توجه فنی و منطقی داشته باشد.

توجه به این نکته ضروری است که یکی از دلایل مخالفت بنا با مسابقات انتخابی همین ترس از وزن کم کردن شاگرداشن بوده و به هیمن دلیل چند ماه است سعید عبدولی را به خاطر شرکت در جام تختی و موفقیت در آن تورنمنت از رقابت‌های انتخابی معاف کرد و مسافر المپیک شد. باید دید بنا در این خصوص دچار پارادوکس خواهد شد؟!