به گزارش ایران اکونومیست؛ بررسیهای بازار کار ایران نشان میدهد که علاوه بر داشتن شغل، کیفیت آن، برخورداری از حمایتهای قانونی و امکان ایجاد آیندهای پایدار، از اهمیت بسزایی برخوردار است. در این میان، زنان شاغل به دلیل موانع پیچیدهتر در مسیر حضور حرفهای و اقتصادی، نیازمند توجه ویژهای هستند. با وجود تأکید بر نقش زنان در توسعه اقتصادی، ارزیابی این نقش بدون در نظر گرفتن موانع اشتغال پایدار و حقوق برابر، تصویری ناقص ارائه میدهد. روز قانون کار فرصتی است تا به جای شعار، عملکرد نظام حمایتی و تأثیر آن بر زندگی کسانی که بخش مهمی از توان اقتصادی کشور را تشکیل میدهند، مورد بررسی قرار گیرد. زهرا درویشی، رئیس اتحادیه زنان کارگر فارس و بازرس کانون بازنشستگان تأمین اجتماعی شیراز، در گفتوگو با ایلنا، به تشریح وضعیت زنان کارگر و مهمترین مطالبات آنها پرداخت. به گفته وی، امنیت شغلی و درمان رایگان از جمله مطالبات اساسی زنان کارگر است. درویشی با تأکید بر اجرای کامل قوانین حمایتی، بیان کرد که زنان کارگر علاوه بر مسئولیتهای شغلی، با تبعیض جنسیتی، دستمزدهای ناعادلانه، قراردادهای کوتاهمدت، فقدان امنیت شغلی و محرومیت از حمایتهای قانونی مواجه هستند. وی قانون کار را قانون حداقلها دانست و گفت که اجرای کامل حقوق کارگران، اعم از زن و مرد، در محیط کار، لازمه تحقق رسالت واقعی این قانون است. درویشی همچنین به مسئولیتهای مضاعف زنان در خانه و جامعه اشاره کرد و افزود که اتحادیه زنان کارگر تلاش میکند صدای این قشر باشد و برای ایفای نقشهای خود، نیازمند حداقلهای قانونی و فرصتهای برابر هستند. وی از محرومیت زنان از فرصتهای شغلی و ارتقای شغلی به دلیل جنسیت انتقاد کرد و گفت که شرایط رشد حرفهای برای زنان با مردان برابر نیست. تبعیض علیه زنان از استخدام تا بازنشستگی ادامه دارد؛ در مواردی از زنان هنگام استخدام تعهدات نامتعارف گرفته میشود و پس از بارداری یا تولد فرزند، با خطر اخراج مواجه میشوند. درویشی بر ضرورت ایجاد امکانات حمایتی برای مادران شاغل، از جمله مهدکودک در محل کار و فرصت مناسب برای شیردهی تأکید کرد. وی قراردادهای سفیدامضا، قراردادهای کوتاهمدت، اخراجهای بیرویه و محدودیت در بازگشت به کار را از دیگر مشکلات زنان کارگر برشمرد که مانع از برخورداری آنها از سابقه بیمهپردازی مناسب و تأمین آینده بازنشستگی میشود. درویشی همچنین اشاره کرد که در شرایط رکود اقتصادی، زنان اغلب نخستین قربانیان تعدیل نیرو هستند. وی افزود که بسیاری از زنان در کارگاههای کوچک، مشاغل خدماتی و خانگی فعالیت میکنند اما به دلیل دستمزدهای پایین، اشتغال غیررسمی و فقدان پوشش بیمهای، از امنیت شغلی و حمایتهای لازم برخوردار نیستند. درویشی همچنین از تحقیر شخصیت، رفتار نامناسب و آزار کلامی در محیط کار سخن گفت که ترس از بیکاری، زنان را به سکوت وامیدارد. وی با اشاره به قوانین حمایتی موجود در قانون کار، از جمله مواد ۷۵، ۷۷، ۷۸ و ۸۰، تأکید کرد که این حقوق در بسیاری از کارگاهها رعایت نمیشود. در ادامه، درویشی به وضعیت درمانی کارگران اشاره کرد و گفت که سلامت کارگران نباید قربانی دستمزدهای پایین و هزینههای سنگین درمان شود. وی بیان کرد که کارگران علاوه بر دغدغههای معیشتی، توانایی تأمین هزینههای درمان خود را نیز ندارند و این امر منجر به پیشرفت بیماریها میشود. درویشی خواستار تقویت درمان مستقیم تأمین اجتماعی برای کارگران و بازنشستگان شد و بر لزوم پوشش بیمهای مناسب و رفع سقف تعهدات بیمه تکمیلی تأکید کرد. وی خاطرنشان کرد که فقر درمانی میتواند پیامدهای جبرانناپذیری برای خانوادهها داشته باشد و دسترسی رایگان و آسان به خدمات غربالگری و درمانی برای کارگران و بازنشستگان باید در اولویت قرار گیرد. درویشی در پایان تأکید کرد که کارگران و بازنشستگان پس از سالها تلاش و پرداخت حق بیمه، نباید برای تأمین دارو و هزینههای درمان با دشواری مواجه شوند و برخورداری از سلامت، آرامش و زندگی شایسته حق طبیعی هر انسان است.