به گزارش ایران اکونومیست؛ فعالان صنعت ساختوساز برای انتخاب مصالح پروژههای خود همواره به دنبال متریالی هستند که علاوه بر زیبایی ظاهری، از وزن مناسبی برخوردار بوده، در برابر شرایط محیطی مقاومت بالایی داشته باشد و هزینههای نگهداری سازه را به حداقل برساند. در این میان، سنگ آذرین بازالت با دارا بودن ویژگیهایی نظیر مقاومت مکانیکی مطلوب، بافت متمایز و قابلیتهای متنوع در فرآوری، به یکی از گزینههای محبوب در معماری مدرن بدل شده است. مهمترین ویژگی بازالت، تلفیق سبکی، میزان چسبندگی مناسب با ملات و استحکام ساختاری است که آن را برای بخشهای گوناگون ساختمانی کاربردی میسازد. این سنگ آتشفشانی به دلیل ساختار ریزدانه و کانیشناسی خاص خود، از مقاومت بالایی در برابر فشار و سایش بهره میبرد. تخلخلهای طبیعی موجود در برخی انواع بازالت نیز چنانچه بهدرستی انتخاب و نصب شوند، درگیری مکانیکی بهتری با ملات ایجاد میکنند. همچنین وزن مخصوص مناسب این متریال در مقایسه با سایر سنگهای متراکم، به مهندسان در کنترل بار مرده ساختمان یاری میرساند. بازالت دارای ویژگیهای مهندسی برجستهای است که آن را متمایز میکند؛ از جمله مقاومت سایشی و فشاری بالا در فضاهایی با تردد زیاد مانند پارکینگها، پیادهروها و پلهها، پایداری قابلقبول در برابر نوسانات دمایی و یخزدگی، و امکان ایجاد سطوح ضدلغزش به واسطه فرآوریهایی نظیر تیشهای، چرمی و فلیمشده که ایمنی محیطهای مرطوب مانند اطراف استخر و روفگاردن را افزایش میدهد. از منظر زیباییشناختی، طیف رنگی خنثی و تیره بازالت شامل طوسی، خاکستری و مشکی، امکان طراحیهای مینیمال را فراهم کرده و حتی میتواند جایگزین مناسبی برای بتن اکسپوز باشد. افزون بر این، وجود معادن غنی بازالت در کشورهایی نظیر ایران، دسترسی به این متریال را بدون وابستگی به محصولات وارداتی تسهیل کرده و دوام بالای آن هزینههای بلندمدت تعمیر و نگهداری را کاهش میدهد. این سنگ در بخشهای مختلفی همچون نمای ترکیبی، کفسازی محوطه، دیوارهای دکوراتیو داخلی و پلهها کاربرد دارد. با این وجود، برای دستیابی به بهترین نتیجه، توجه به نکاتی همچون میزان جذب آب، نوع فرآوری متناسب با محیط، سورتبندی دقیق رنگ و ابعاد و همچنین بهکارگیری روشهای اصولی نصب و مهار مکانیکی امری ضروری به شمار میرود.