به گزارش ایران اکونومیست؛» میثم جعفرزاده، کارشناس ارشد انرژی، با تأکید بر چالشهای ساختاری کشور در حوزه انرژی، بیان داشت که امنیت تأمین سوخت نیروگاهها، یکی از ارکان اصلی امنیت شبکه برق و تابآوری ملی محسوب میشود. وی با اشاره به اینکه نقد و بررسی عملکرد مسئولان ضروری است، اما نباید اجازه داد اصل مسائل مهم در هیاهوی رسانهای گم شود، خاطرنشان کرد که در شرایط غیرعادی و جنگی، رویکردهای مدیریتی دوران عادی پاسخگو نیست و نیازمند تدوین استراتژیهای جدید حکمرانی انرژی، برنامههای چندلایه مدیریت بحران، ایجاد ذخایر راهبردی و طرحهای عملیاتی برای حفظ زیرساختهای حیاتی هستیم. جعفرزاده تأکید کرد که تابآوری انرژی باید از یک مفهوم نظری به شاخصی عملیاتی در تصمیمگیریهای کلان تبدیل شود. این کارشناس حوزه انرژی با تشریح ارتباط مستقیم ناترازی گاز و پایداری تولید برق، توضیح داد که در دورههای اوج مصرف گاز، کاهش سهمیه تحویلی به نیروگاههای حرارتی، وابستگی آنها به سوخت مایع را افزایش داده و فشار مضاعفی بر ذخایر گازوئیل و نفت کوره وارد میکند. وی هشدار داد که در شرایط جنگی، اختلال در تأمین سوخت نیروگاهها میتواند پیامدهای گستردهای فراتر از صنعت برق داشته باشد و استمرار فعالیت صنایع، مراکز درمانی و سایر زیرساختهای حیاتی را به مخاطره اندازد. جعفرزاده بر لزوم مدیریت یکپارچه زنجیره گاز و برق، تأمین بهموقع سوخت جایگزین، تقویت ذخایر عملیاتی نیروگاهها و تدوین سناریوهای اضطراری به عنوان اولویتهای اصلی تأکید کرد. وی همچنین به شدت بالای مصرف انرژی، بهرهوری پایین در ناوگان حملونقل، محدودیت سرمایهگذاری و قاچاق فرآوردههای نفتی، بهویژه گازوئیل، به عنوان دیگر عوامل ناترازی سوخت اشاره کرد و مقابله با این وضعیت را نیازمند اصلاح نظام تخصیص، رهگیری هوشمند زنجیره توزیع، کاهش انحراف سوخت از شبکه رسمی و ارتقای بهرهوری دانست. این کارشناس معتقد است که نمیتوان از مردم انتظار اصلاح الگوی مصرف داشت، در حالی که نسبت به اتلاف منابع و ناکارآمدیهای ساختاری بیتفاوت بود. جعفرزاده همچنین بر مسئولیت دولت در مدیریت پیامدهای اجتماعی تصمیمات تأکید کرد و گفت که امنیت انرژی بدون امنیت روانی جامعه، معادلهای ناقص است. وی حکمرانی انرژی را مجموعهای از اجزای بههمپیوسته دانست که شامل مدیریت منابع و زیرساختها، اقتصاد خانوار، اعتماد عمومی و تابآوری اجتماعی میشود و نباید ظرفیت تحمل اقتصادی و روانی جامعه را در معادلات تصمیمگیری نادیده گرفت. این کارشناس با اشاره به همراهی مردم در شرایط دشوار کشور، این همراهی را سرمایهای بزرگ برای تقویت تابآوری ملی خواند و مسئولیت مدیران را سنگینتر دانست. وی افزود که مشارکت مردم نباید صرفاً به درخواست صرفهجویی محدود شود، بلکه اعتمادسازی، شفافیت در تصمیمات، ارائه مشوقهای مؤثر و توزیع عادلانه هزینهها و منافع اصلاحات، پیششرط همراهی پایدار جامعه است. جعفرزاده در پایان تأکید کرد که مسئله اصلی امروز، اقدامات عملی انجامشده برای تأمین پایدار سوخت، مهار قاچاق، پایداری تولید برق و افزایش تابآوری انرژی کشور است، نه صرفاً اظهارنظرها. وی کشور را در شرایط ویژه نیازمند تصمیمات بزرگ، برنامههای عملیاتی و مدیریت یکپارچه دانست و بیان داشت که آرایش جدید حکمرانی انرژی باید بر سه پایه استوار باشد: تابآوری زیرساختها، تصمیمگیری علمی و اعتماد عمومی.