به گزارش ایران اکونومیست؛» ساختار نظام مالیاتی کشور با گذار از ممیزیهای سنتی و فصلی به نظارتهای دیجیتال و مبتنی بر کلاندادهها، شرکتها و بنگاههای اقتصادی را در برابر چالشی جدی قرار داده است. امروزه با راهاندازی سامانههایی نظیر سامانه مؤدیان و دفاتر الکترونیک، ارزیابی فعالیتهای مالی شرکتها نه بر اساس اظهارنامههای سالانه در تیرماه، بلکه به صورت لحظهای و برخط انجام میشود. این تحول ساختاری، شکاف عمیقی میان شرکتهای مجهز به ابزارهای مدرن تطبیق دادهها و بنگاههای سنتی ایجاد کرده که عدم تطابق با آن میتواند شرکتها را در لبه پرتگاه جرایم سنگین قرار دهد. بررسیهای میدانی نشان میدهد که مدل سنتی رسیدگی پسینی جای خود را به ممیزی پیشینی داده است. در این فرآیند جدید، تقاطع لحظهای کارپوشه مؤدیان، پایش سیستمی حسابهای تجاری و الزامات مربوط به دفاتر تجاری الکترونیکی به عنوان سه ستون اصلی نظارت مالیاتی عمل میکنند. هرگونه ناهمخوانی میان فاکتورهای خرید و فروش یا تأخیر در قطعی کردن اسناد در مهلتهای قانونی، میتواند به رد هزینههای قابل قبول مالیاتی و شناسایی سودهای کاذب دفتری منجر شود. این موضوع به ویژه برای شرکتهایی که فاقد حسابدار مستقر هستند و امور مالی خود را به صورت فصلی برونسپاری میکنند، خطرات بیشتری به همراه دارد. راهکار مقابله با این چالشها و جلوگیری از انباشت خطاهای حسابداری، جایگزین کردن تقویم سنتی با استراتژی بستن ماهانه حسابها است. در این متدولوژی، هر ماه به عنوان یک سال مالی مستقل در نظر گرفته میشود و اقداماتی نظیر انطباق سهوجهی اسناد، پایش لحظهای انبار، تفکیک اسناد تعهدی و تهیه تراز آزمایشی قطعی صورت میگیرد. ارزیابی آمادگی بنگاهها نشان میدهد که مدیران با بررسی شاخصهایی نظیر تقویم انطباق، مدیریت حد مجاز فروش، شفافیت حسابهای بانکی و دریافت گزارشهای ماهانه ریسک، میتوانند امنیت مالی سازمان خود را تضمین کنند. در نهایت، با توجه به اتکای سازمان امور مالیاتی بر هوش مصنوعی و تطبیق الگوریتمی، عصر چانهزنیهای سنتی به سر آمده و پایداری در بازار تنها با مدیریت ریسک دادهمحور امکانپذیر خواهد بود.