به گزارش ایران اکونومیست؛ هشدار تازه بانک جهانی؛ ۱.۲ میلیارد جوان در صف ورود به بازار کار، اما فرصتها کافی نیست
افزایش بدهی کشورها و کاهش کمکهای مالی بینالمللی، تأمین منابع برای توسعه اقتصادی را دشوارتر کرده است؛ همزمان، پیشبینی میشود طی ۱۰ تا ۱۵ سال آینده حدود ۱.۲ میلیارد جوان وارد سن اشتغال شوند، درحالیکه تنها حدود ۴۰۰ میلیون فرصت شغلی برای آنها پیشبینی شده است
بر اساس گزارش رویترز در ۱۷ اکتبر ۲۰۲۶، مقامهای بانک جهانی و نهادهای بینالمللی در نشستهای سالانه صندوق بینالمللی پول و بانک جهانی در بانکوک، نسبت به افزایش فشار بدهی بر کشورهای درحالتوسعه و دشوارتر شدن تأمین مالی پروژههای توسعهای هشدار دادهاند.
آجی بانگا، رئیس بانک جهانی، معتقد است دولتها برای مقابله با این چالشها باید از ترکیبی از منابع مالی عمومی، سرمایهگذاری بخش خصوصی، کمکهای خیریه و فناوری استفاده کنند. به گفته او، اتکای صرف به منابع دولتی و کمکهای سنتی برای پاسخگویی به نیازهای آینده کافی نخواهد بود.
بدهی بیشتر، منابع کمتر برای توسعه
طبق دادههای مطرحشده در این گزارش، کمکهای رسمی توسعهای در سال ۲۰۲۵ حدود ۲۳ درصد کاهش یافته؛ افتی که بزرگترین کاهش سالانه ثبتشده در این حوزه توصیف شده است. در همین حال، بدهی خارجی کشورهای درحالتوسعه به حدود ۱۲.۳ تریلیون دلار رسیده است.
افزایش هزینه بازپرداخت بدهیها میتواند منابع در دسترس دولتها برای سرمایهگذاری در آموزش، زیرساخت، سلامت و ایجاد شغل را محدود کند. در چنین شرایطی، کشورهای کمدرآمد با انتخاب دشوارتری روبهرو میشوند: پرداخت بدهیهای گذشته یا تأمین هزینههایی که برای رشد آینده ضروری هستند.
چرا مسئله اشتغال اهمیت دارد؟
اگر ایجاد فرصتهای شغلی با سرعت رشد جمعیت جوان هماهنگ نشود، فشار بر بازار کار، درآمد خانوارها و نظامهای حمایتی افزایش مییابد. سرمایهگذاری خصوصی میتواند بخشی از این شکاف را پوشش دهد، اما نتیجه به ثبات اقتصادی، کیفیت زیرساختها، دسترسی به منابع مالی و توان دولتها در فراهمکردن محیط مناسب کسبوکار بستگی دارد.
این گزارش نشان میدهد که چالش اقتصادهای درحالتوسعه فقط کمبود سرمایه نیست؛ بلکه نحوه تخصیص منابع محدود و تبدیل سرمایهگذاری به اشتغال پایدار نیز اهمیت تعیینکنندهای دارد.
منبع: رویترز،