تقابل «قدرت ناوگان» و «ساختار پراکنده»؛ ایران در برابر فشار نظامی آمریکا

به گزارش ایران اکونومیست؛ در درگیری میان تهران و واشنگتن، تمرکز از توانایی‌های تهاجمی به سمت توانایی تحمل فرسایش و بقای زیرزمینی تغییر یافته است.

تحلیل‌های اخیر نشان می‌دهد که در تقابل میان ایران و ایالات متحده، محور اصلی رقابت از نمایش قدرت نظامی به سمت توانایی دو طرف برای تحمل فشارهای طولانی‌مدت و فرسایش تغییر یافته است. واشنگتن در واکنش به تنش‌های اخیر، با اعزام ناوهای هواپیمابر و نیروهای تفنگدار دریایی، در حال تقویت چشمگیر حضور نظامی خود در منطقه خاورمیانه است تا توان بازدارندگی و پاسخگویی خود را افزایش دهد.

در مقابل، استراتژی ایران در مواجهه با این حضور سنگین، بر اصل «بقا در فرسایش» استوار شده است. بر اساس گزارش‌های منتشر شده، ایران به‌جای تمرکز نیروها و تجهیزات در چند مرکز بزرگ و آسیب‌پذیر، ساختاری پراکنده و به‌شدت زیرزمینی را در سراسر کشور ایجاد کرده است. 

این ساختار پراکنده به‌گونه‌ای طراحی شده که حتی در صورت وارد شدن ضربات شدید و از کار افتادن بخش‌هایی از آن، کل شبکه قادر به حفظ فعالیت و تداوم عملیاتی باشد. این رویکرد نشان‌دهنده تلاش تهران برای خنثی‌سازی مزیت برتری تکنولوژیک و ناوگانی آمریکا از طریق دشوار کردن شناسایی و نابودی هم‌زمان توانمندی‌های خود در یک جنگ فرسایشی است.