به گزارش گزارش اکونومیست؛ پیشبینی و بررسی شرابط بازار سرمایه، رفتار شاخص کل است؛ رشد ۲.۷۴ درصدی این نماگر در معاملات دیروز و قرار گرفتن آن در نزدیکی کانال ۷ میلیون واحد، بازار سهام را به یک نقطه روانی مهم رسانده است. عبور از این سطح، در صورت همراهی با ورود پول و افزایش مشارکت عمومی، میتواند انتظارات صعودی را تقویت کند؛ اما اگر همزمان با افزایش عرضه و کاهش قدرت خریداران رخ دهد، احتمال شکلگیری یک دوره استراحت بیشتر خواهد شد.
در واقع، مسئله اصلی بورس در مقطع کنونی دیگر فقط «رشد شاخص» نیست؛ بلکه کیفیت این رشد است. بازاری که در آن نقدینگی میان صنایع و شرکتهای مختلف گردش کند، در برابر عرضههای جدید مقاومت نشان دهد و رشد قیمتها با بهبود سودآوری شرکتها همراه شود، ظرفیت بیشتری برای تداوم روند خواهد داشت. در مقابل، بازاری که رشد آن به صفهای خرید، ورود هیجانی پول و افزایش فاصله قیمتها از متغیرهای بنیادی وابسته شود، هرچند ممکن است در کوتاهمدت بازدهی بالایی ایجاد کند، اما شکنندهتر خواهد بود.
از این منظر، کارشناسان معتقدند دو برابر شدن شاخص هموزن را باید هم فرصت دید و هم هشدار؛ فرصت از آن جهت که نشان میدهد جریان نقدینگی به لایههای بیشتری از بازار رسیده و صعود بورس فراگیرتر شده است؛ و هشدار از آن جهت که بازدهی ۱۰۰ درصدی در نیمه نخست سال، سطح انتظارات سرمایهگذاران را به شکل محسوسی بالا برده است.
بنابراین، روزهای آینده برای بورس بیش از آنکه به ثبت یک رکورد جدید وابسته باشد، به آزمون توان بازار سهام برای جذب عرضهها وابسته خواهد بود. از این رو، اگر نقدینگی تازه بتواند سودگیری معاملهگران قدیمی را پوشش دهد، رکورد هموزن میتواند مقدمهای برای یک مرحله جدید از رشد بازار باشد. اما اگر عرضه از تقاضا پیشی بگیرد، اصلاح قیمتها نیز لزوماً به معنای پایان روند صعودی نخواهد بود؛ بلکه میتواند فرصتی برای تخلیه هیجان، بازآرایی نقدینگی و تعیین تکلیف سهمهایی باشد که از موج اخیر بیشترین بهره را بردهاند.
در نهایت، آنچه بورس را از یک موج صعودی کوتاهمدت به یک روند پایدار تبدیل میکند، نه ارتفاع شاخصها، بلکه تداوم ورود نقدینگی، بهبود سودآوری، گردش سرمایه و توان بازار سهام برای جذب عرضههای جدید است.