در گذر از سال ۱۴۰۰ به سال ۱۴۰۵، جبران ناهماهنگ میان قیمتهای ابزار تلفن همراه اقتصادی و سطح دستمزدهای شهروندان، به چشم میخورد. در همان سال اولیه، مدلی به نام A۰۲ صرفاً حدود ۸۳ ٪ از حقوق پایه را در اختیار داشت؛ اما در تیره ۱۴۰۵، عرضهی تقلبی گرگیر، مدل A۰۷، قیمت ۳۲.۴ میلیون تومان بهدست آورد که، با توجه به کمینهی حقوق جاری به میزان ۱۶.۶ میلیون تومان، تقریباً دو برابر مجموع دستمزدهای یکماهانهی شهروندان است. در مقایسهی این پیشرفت، اگر قیمت میکروهاردر گوشی اقتصادی در این دورهی معین، ۱۴.۷ برابر افزایش یافته، حقوق پایه نیز بطور قابللاحظهی ۶.۳ برابر↮ است. چنین نابرابریهایی ن فقط در شاخصهای اقتصادی، بلکه در روانپردازی اجتماعی، حس نابرابریی مستقیم بین پایداری مالی و زندگی روزمره را برمیانگیزند.