پیمان سنندجی، رئیس کمیسیون حملونقل اتاق بازرگانی تهران، با اشاره به وضعیت حملونقل جادهای در ایام اربعین گفت این ایام، کمبود اتوبوسهای بینشهری را بهصورت عینی نشان میدهد. او افزود که براساس برآوردهای ستاد اربعین و سازمان راهداری، در روزهای اوج سفر—معمولاً حدود ۲۰ روز—تقاضا به حدود ۱۲ تا ۱۵ هزار اتوبوس میرسد تا زائران بدون تاخیر طولانی از پایانهها و مسیرها جابهجا شوند. سنندجی ادامه داد که در شرایط کنونی تعداد اتوبوسهای فعال در کشور بین ۷ تا ۸ هزار دستگاه برآورد میشود؛ بنابراین در ایام اربعین از ظرفیت ناوگان شهری، ناوگان سازمانها و شرکتهای خصوصی نیز استفاده میشود که این امر ممکن است بر سرویسهای حملونقل در سایر مسیرهای داخلی تأثیر بگذارد. او در پاسخ به این که آیا به همین دلیل بعضی سالها از اتوبوسهای خارجی بهره برده میشود، گفت بله؛ بهخاطر اختلاف بین نیاز و ظرفیت داخلی، گاهی ناوگان کشورهای همسایه وارد چرخه حملونقل زائران شدهاند. او به طور مشخص اشاره کرد که اتوبوسهای ترکیه و پاکستان در برخی دورهها از طریق اجاره یا توافقهای موقت به کار گرفته شدهاند. اتوبوسهای ترکیه معمولاً از نظر وضعیت فنی بهترند اما هزینههای ارزی بالاتری دارند، در حالی که اتوبوسهای پاکستانی عمدتاً برای حمل زائران پاکستانی که از خاک ایران عبور میکنند به کار میروند و گاه در داخل کشور هم استفاده شدهاند. سنندجی تأکید کرد که مطابق مقررات حملونقل جادهای، همه اتوبوسهایی که در انتقال زائران مشارکت دارند—چه داخلی و چه خارجی—باید پیش از فعالیت از نظر فنی و ایمنی بررسی شوند؛ این بررسیها شامل کنترل مدارک، معاینه فنی و ارزیابی شرایط راننده است که نهادهایی مانند سازمان راهداری و پلیس راه مسئول اجرای آن هستند. او همچنین به برخی دغدغهها درباره ایمنی اشاره کرد و گفت در زمان اوج سفر و فشار برای جابهجایی سریع، لازم است نظارتها تشدید شود. نمونهای از دغدغهها این است که برخی اتوبوسهای وارداتی فرمان در سمت راست دارند و رانندگی با آنها در جادههایی که برای خودروهای فرمان چپ طراحی شدهاند، بهویژه هنگام سبقت، ممکن است خطرناکتر باشد. افزون بر این، رانندگان خارجی ممکن است با ویژگیهای جادهها، نقاط حادثهخیز و مقررات محلی آشنا نباشند که همین موضوع اهمیت بررسی فنی و مدیریت ایمنی را بیشتر میکند. سنندجی در پایان گفت کمبود سرمایهگذاری پایدار در نوسازی ناوگان باعث شده در زمان اوج تقاضا به راهحلهای موقتی روی آورده شود و تجربه حوادث اخیر نشان میدهد تأمین موقتی ناوگان بدون رعایت استانداردهای فنی و ایمنی میتواند مخاطرات ایجاد کند. به همین دلیل بسیاری از کارشناسان، نوسازی ناوگان داخلی را از روشهای اساسی برای بهبود ایمنی و پایداری حملونقل عمومی میدانند.