
به گزارش ایران اکونومیست؛ اینترنت به یکی از مهمترین عوامل تشدیدکنندۀ نارضایتی تبدیل شده است. این نارضایتی که نمونههایی از آن در گفتوگوهای عادی روزانه در فضاهای عمومی شکل میگیرد و تا کامنتهایی که پای خبرهای مختلف خبرگزاریها ثبت میشود ادامه دارد و مشهود است، تنها به این دلیل نیست که برخی کسب و کارشان مختل شده یا برخی دسترسی به شبکههای اجتماعی یا سرگرمی را از دست دادهاند، بلکه از آنجایی نشات میگیرد که آنها از سوی دیگر، امکان مشارکت و کسب اطلاعات کامل از روایتِ جمعی از آنچه را در حال رخ دادن است از دست دادهاند.
در این شرایط، نمیتوان نقش انسداد ارتباطی را نادیده گرفت. جامعهای که به گردش سریع اطلاعات و تا حدی امکان بیان نظرات خود عادت کرده، در مواجهه با قطع ناگهانی و طولانیمدت اینترنت (نزدیک به ۳ هفته)، احساس حذفشدگی میکند. اینترنت در سالهای گذشته به بستری تبدیل شده بود که مردم از طریق آن روایت خود از وقایع را بیان میکردند، روایتهای دیگران را میدیدند و در نهایت، تصویری چندلایه از واقعیت میساختند. با قطع این بستر، جامعه از امکان مشارکت در ساخت این تصویر محروم میشود و همین محرومیت، حس خوشایندی را برای جامعه در پی ندارد./گزارش و تحلیل کامل از ایسنا