به گزارش ایران اکونومیست، فوتبال برای ماتیاس وارگاس آرژانتینی یک ابزار بود چرا که با قراردادهای میلیونی با تیمهایی از اسپانیا، ترکیه، چین و عربستان توانست فقر ناشی از سالهای ابتدایی زندگی را جارو کند. وی اکنون در تیم الفتح عربستان و با دلارهای نفتی سعودیها یک زندگی رویایی دارد.
اما چرا فوتبال در لیگ عربستان و زندگی با دلارهای نفتی سعودیها برای ماتیاس وارگان رویایی است؟ برای پاسخ به این سوال بهتر است تقویم تاریخ را ورق بزنیم و سالهای ابتدایی زندگی این بازیکن را مورد واکاوی قرار دهیم جایی که وی با جارویی بلند در خیابانهای مندوزا آرژانتین به دنبال چند پزو بود و میخواست کمک خرج خانواده باشد. او هر صبح به امید کار از خانه خارج و شبها خسته باز میگشت.
پدر وی نیز شغل در خور توجهای نداشت اما یک توصیه مهم به فرزند داشت. وی به ماتیاس کوچک یادآور شد اگر قرار باشد هر روز با یک جارو در خیابان باشی زندگی تو تغییر نخواهد کرد و این توصیه به مانند یک تلنگر بود.
بعد از سخنان پدر، وارگاس سوار بر قطار سرنوشت شد تا خود را به یکی از آکادمیهای فوتبال آرژانتین معرفی کند. هزاران کیلومتر از خانه دور شد و حتی سالی یک یا ۲ بار به دیدن خانواده میآمد. فقر وی را از آغوش گرم مادر دور کرده بود. دوری از خانواده فشار سختی را به وارگاس کوچک متحمل کرد تا جایی که وی از آکادمی فرار و به مدت ۲۱ روز در خانه بود اما موج فقر در خانه پدری، وی را مجبور به عذرخواهی و بازگشت به آکادمی کرد.
وارگاس ماند جنگید و در نهایت نام او بر سر زبانها افتاد، باشگاههای بزرگ به دنبال او بودند و بعد از یک دوره بازی در آرژانتین به اسپانیا مهاجرت کرد. مدتی در بارسلون و از آنجا به اسپانیول پیوست تا گرانترین قرارداد تاریخ این باشگاه به نام خود ثبت کند؛ مهاجرتی که موجب شد تا وی رودرروی بزرگان فوتبال جهان قرار گیرد و حتی در یکی از بازیهای پیراهن لیونل مسی را نیز گرفت. میگل روسو آرژانتینی این پدیده را کشف و او را به دنیای فوتبال معرفی کرد.
خاطرات زیادی از پیراهن مسی دارد و حتی گفته میشود بعد از گرفتن پیراهن، مدتها به کسی اجازه نداد که به آن دست بزند. او به رویای خود رسیده بود. از اسپانیا به ترکیه رفت و فوتبال را در آن کشور تجربه کرد نام وی بارها در ورزشگاههای ترکیه طنینانداز شد و با غذاهای ترکی روزگار را میگذراند. در آدانا اسپور، او خود را در میان جمعیتی دید که به زبان او صحبت نمیکردند، اما نام او را فریاد میزدند.
وی بعد از یک دوره حضور در چین به الفتح عربستان پیوست و اکنون در این کشور با دلارهای نفتی روزگار را میگذارند. وی فوتبال را به عنوان یک ابزار انتخاب کرد ابزاری که موجب شد تا کودک کار آرژانتینی با آن فقر را جارو کند.