رازونیاز تهران و ریاض برای مصالحه

در سیاست همه چیز ممکن است ولی برای هر رخدادی باید در سطوح گوناگون دنبال دلایل اصلی و واقعی گشت، چه رسد به اینکه اتفاقی بزرگ در سطح رویگردانی شاهان عربستان از نظام سیاسی آمریکا و چسبیدن به نظام سیاسی چین باشد. واقعیت مصالحه تهران- ریاض ساده و قابل فهم است‌: ریاض به آرامش نیاز دارد و یکی از جاهایی که آرامش این کشور را از تعادل خارج کرده و می‌تواند باز هم این پادشاهی را آسیب‌پذیر کند، مبارزان مستقر در یمن i که گفته می‌شود از نظام سیاسی ایران حرف‌شنوی دارند. از سوی دیگر عربستان می‌خواهد با یک کشور قدرتمند منطقه‌ای با کمترین تنش‌ها زندگی مسالمت‌آمیز داشته باشد تا از پیامدهای ناآرامی‌ها در امان بماند. عربستان همچنین به خریدار بزرگ نفت جهان در حال و آینده یعنی چین نیز نیاز دارد و برای اینکه بتواند این مشتری بزرگ را نگه دارد به خواسته وی تن داده است. از طرف دیگر ایران نیز نیاز دارد با کشور نیرومند منطقه که توانایی هزینه برای ایجاد هر کار خطرناکی را در ایران دارد، به آرامش برسد و از این مسیر برخی دشواری‌ها را از پیش‌رو بردارد. بدیهی است رهبری حزب کمونیست چین نیز می‌تواند ضمن اینکه نقش میانجی را ایفا می‌کند بر ایران و عربستان فشار بیاورد که برای امن کردن منطقه خاورمیانه باید به آشتی بیندیشند. برای ایران این یک فرصت مناسب است که بگوید آمریکا از منطقه خاورمیانه بیرون رانده شده و بود و نبودش یکی است و نیز میان منتقدانش چندپارگی ایجاد کرده و به کشورهای مختلف بگوید اگر فضا به منفعتش باشد حاضر است جز با یک کشور با دیگر کشورها هم به سازش برسد.

آنچه در بالا نگاشته شد بخشی از پیدا و پنهان قرارداد تهران-ریاض است و باید به همین میزان از آن استقبال کرد و منتظر ماند و دید که ادامه این آشتی به کجا منتهی می‌شود. تا اینجای کار همه خرسندند و باید دید نتایج این قرارداد در عمل چگونه پیش می‌رود. به نظر می‌رسد خطر بزرگ این است که برخی در داخل با ردیف کردن مشتی الفاظ و عبارات بی‌فایده شرایط را از تعادل به دور کنند.

ساعت 24