رشد صعودی مهاجرت و پناهندگی دختران ورزشکار

به گزارش ایران اکونومیست،تا به امروز و براساس آمار منتشر شده، تعداد ورزشکاران مرد و زنی که از کشور مهاجرت و یا به دیگر کشورها پناهنده شدند، از 66 نفر عبور کرده است. متین بالسینی 22 ساله (شنا)، کیمیا علیزاده 24 ساله (تکواندو)، جواد محجوب 34 ساله (جودو)، هامون درفشی پور 32 ساله (کاراته)، آتوسا پورکاشیان 26 ساله (شطرنج) و... تازه ترین فرد هم؛ عاطفه احمدی 22 ساله، پدیده رشته اسکی که خبر مهاجرتش به آلمان، در 8 بهمن ماه از رسانه های رسمی منتشر شد. 

بیش از 60% این ورزشکاران، در رده های سنی 20 تا 35 سال قرار داشته و عمده بازه زمانی پرورش و تمرینات حرفه ای خود را، در ایران گذراندند؛ اما چه اتفاقی رخ می دهد که ترک وطن و فعالیت با پرچم کشور دیگری را انتخاب می کنند؟ 

با بررسی آمار مهاجرت ورزشکاران از ایران، که از سال 1362 موجود است، می توان ارتباط معناداری میان این پدیده اجتماعی_ورزشی و التهابات اجتماعی پیدا کرد. اواخر سال ۸۸ تا اوایل ۸۹، اواخر سال ۹۲ تا اوایل ۹۳، سال ۹۶، سال ۹۸ و سال ۱۴۰۰،  نقاط اوج مهاجرت این قشر است. بسیاری از آنان نیز، نارضایتی از فدراسیون، اختلافات و توسعه ورزش حرفهای، موضوعات عقیدتی از جمله مسئله حجاب و عدم رویارویی با حریف اهل رژیم اشغالگر و مسائل شخصی و خانوادگی را به عنوان دلایل مهاجرت خود عنوان کرده اند. جالب است بدانید در این اتفاق، دولت های یازدهم و دوازدهم با ۴۴ ورزشکار در هشت سال رکورددار است؛ پس از آن دولت نهم و دهم با ۱۲ ورزشکار در رده دوم قرار گرفته است.    

ابتدای سال جاری، خبرگزاری فارس در مصاحبه ای با یک روانشناس ورزشی، تلاش کرد تا عمده ترین دلایل مهاجرت ورزشکاران را بررسی کند؛ در این گزارش عنوان شده که بسیاری از این ورزشکاران، در مصاحبه های خود عنوان کردند به جای ورزش، مجبور بودند به هزاران مورد دیگر فکر کنند که مورد پسند مدیران و در تضاد با شخصیت خودشان بود؛ آنان از تبعیض موجود و سیستم های پاداش دهی نامتوازن نیز، گلایه داشته و این موارد را ازجمله عوامل خروج خود برشمردند.  

شرایط مهاجرت در دیگر رشته های تخصصی نیز، مطلوب نیست؛ گفته می شود در طی یک سال گذشته، بیش از۳۰ هزار نفر از کادر درمان، از دانشکدههای علوم پزشکی درخواست گواهی حسن سابقه برای مهاجرت به کشور عمان را داشتند. در دهه های پیشین نیز، کشور با پدیده گسترده فرار مغرهای علمی و نخبگان مواجه بود... اما سوال اصلی اینجاست، تاکنون چه تصمیمی از سمت مسئولان، برای جلوگیری از فرار نخبگان و ورزشکاران، ایجاد شرایط مطلوب برای آنان و کاهش این پدیده اجتماعی اتخاذ شده است؟