سخنان رئیس محترم مجلس شورای اسلامی در باب نیاز توسعه اقتصادی به آرامش
سیاسی، تذکری بهنگام راجع به مهمترین مساله روز ایران است. اقتصاد ایران،
چند گرفتاری اساسی دارد که ماهیت همه آنها برآمده از افعال سیاسی است و
ایضا پایدار شدنِ آنها ریشه سیاسی دارد. 1- نخستین معضل اقتصادی ایران
احتمال بروز کسری بودجه است. دولت امیدوار است با بودجه سال 93 که محمدباقر
نوبخت، معاون برنامهریزی و نظارت راهبردی رئیسجمهور، چندی پیش آن را
«منضبط و منقبض» خواند، بر کسری سالهای اخیر فائق آید، اما شمار زیاد
داوطلبان دریافت یارانه، تحقق بخشی از درآمدهای پیشبینی شده در بودجه را
از آنچه چند ماه پیش به نظر میرسید، دشوارتر کرده است. تحقق درآمدهای
مالیاتیِ پیشبینی شده در بودجه هم همانند سابق قدری نامحتمل بهنظر
میآید. تحولات بودجهای به لحاظ شکلی، پدیدههایی اقتصادی هستند؛ اما آنچه
این تحولات را رقم میزند بیشتر سیاست است تا کنش طبیعی اقتصاد. ناهماهنگی
چشمگیر میان قوای سیاسی کشور در ماههای اخیر، امکان ایجاد اجماع ملی بر
سر نحوه تخصیص یارانه به قشرهای کمدرآمد و مستثنی کردنِ توانگران از
دریافت یارانه را از بین برد و در نهایت دولت را به سوی بدترین انتخاب؛
یعنی ثبتنام داوطلبانه و انصراف داوطلبانه سوق داد.