بهرغم پتانسيلهاي بالايي كه ايران دارد، متاسفانه در چند دهه اخير به
دليل فضاي حاكم بر مناسبات بينالمللي، عملا از سوي قدرتهاي بزرگ نقش
سازندهاي براي ايران تعريف نشده بود و عمدتا براي ايران، نقشی منفي در
تعاملات جهاني تعريف ميشد و سعي ميشد ايران تا حد امكان از نقشآفريني در
عرصه جهاني منزوي شود.
اما واقعيت اين است كه ايران كشوري بزرگ و مهم
در عرصه جهاني است و نقش آن نبايد ناديده گرفته شود. بر حسب آمارهاي اعلام
شده مراجع بينالمللي شامل سازمان ملل، بانك جهاني و صندوق بينالمللي پول،
توليد ناخالص داخلي ايران در سال 2012 بر حسب معيار برابري قدرت خريد رقمي
حدود 1000ميليارد دلار بوده است و از این حيث ايران در رتبه 17 جهان
ايستاده است. (البته اينكه اين آمارها تا چه حد صحت دارد، محل بحث و بررسي
است و ما فعلا بنا را بر صحت اينگونه آمارها ميگذاريم). به بيان ديگر
ايران جزو بيست اقتصاد بزرگ دنيا است و ميتواند جزو كشورهاي G20 باشد.
همچنين ايران به لحاظ جمعيت نيز هفدهمين كشور دنيا است. به لحاظ مساحت نيز
كشورمان در رده هجدهم دنيا قرار دارد. جالب است كه حتي ايران در المپيك
2012 نيز رده هفدهم را كسب كرد. ردهبندي المپيكي كشورها نيز همبستگي زيادي
با توليد ناخالص داخلي آنها دارد و به طور مثال كشورهاي آمريكا و چين در
اين ردهبندي نيز رتبههاي اول و دوم را دارند.
بهرغم همه اين تواناييها، هر سال وقتي بيست كشور برتر دنيا گرد هم
ميآمدند با افسوس، به جايگاه خالي ايران در چنين اجلاسي مينگريستيم.
كشوري كه بهرغم پتانسيلهاي بالا، به دليل مسائل سياسي و عمدتا به دليل
اختلافات اساسي با آمريكا از حضور در چنين جمعي محروم بوده است و برخي
كشورهاي منطقه جاي ايران را تصاحب كردهاند.
با بهبود تعاملات خارجي ايران، نقش سازنده ايران را ديگر نمیتوان ناديده
گرفت. كشوري با اين همه قابليت و پتانسيل، بايد نقشي سازنده، فعال و مثبت
در عرصه جهاني ايفا كند. انتظار اين است كه مجموعه دستگاههاي اقتصادي نيز
همچون ديپلماسي خارجي كشور، نقشي فعال و پيشرو در عرصه ديپلماسي اقتصادي
بينالمللي ايفا كنند و براي قرار دادن نام ايران در ميان كشورهاي G20 تلاش
كنند.