تعجب مدیران مطبوعات از احمدی‌نژاد

 روزنامه تهران امروز در ستون آن سوی سکه سیاست امروز دوشنبه خود نوشت:

اظهارات احمدی‌نژاد در گفت‌وگوی تلویزیونی هفته گذشته درباره مطبوعات موجب شگفتی بسیاری از مدیران مطبوعات شده است. رئیس‌جمهور گفت: روزنامه‌های منتقد دولت بیش از روزنامه‌های موافق، از دولت یارانه دریافت می‌کنند. این ادعای رئیس‌جمهور نه‌تنها صحت ندارد بلکه واقعیت، درست برعکس آن است.

روزنامه جمهوری اسلامی نوشت:اگر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی آمار و اطلاعات دقیق توزیع یارانه‌های مطبوعات در سال‌های اخیر را منتشر کند مشخص خواهد شد که با روزنامه‌های منتقد در این دولت چگونه رفتار شده است. ضمنا داستان قطع کردن فرمایشی آگهی‌های روزنامه‌های منتقد و تحویل یکجای آنها به روزنامه دولت نیز از اقدامات خلاف عدالت دولت آقای احمدی‌نژاد است.

روزنامه تایمز بریتانیا نوشت حسن روحانی رئیس‌جمهور منتخب ایران در زمان شاه و هنگامی که در اسکاتلند زندگی و تحصیل می‌کرده از سوی پلیس به ظن فعالیت‌های سیاسی دستگیر شده است. تایمز نوشت: «پلیس در سال آخر حیات رژیم شاه به اقامتگاه روحانی هجوم می‌برد و او را دستگیر و به بازداشتگاه منتقل می‌کند.

حسن روحانی پلیس انگلیس را «گستاخ، خشن و بی‌رحم» توصیف می‌کند. او طی بازداشت به در سلولی در اداره پلیس اسکاتلندیارد بسته شده بود.این اقدام در حالی صورت گرفته بود که روحانی از منظر قوانین بریتانیا مرتکب هیچ جرمی نشده بود و فقط علیه رژیم محمدرضا شاه فعالیت می‌کرد.اسکاتلندیارد پس از گرفتن اثر انگشت روحانی و پس از اینکه ساعت‌ها وی را در سلولی تحت بازداشت نگه می‌دارد، او را آزاد می‌کند.»

محسن هاشمی بهرمانی از به بازار آمدن خاطرات سال 69 آیت‌الله هاشمی با نام «اعتدال و پیروزی» و خاطرات عفت مرعشی با نام «پا به پای سرو» خبر داد.

پنجره نوشت:احمد توکلی از نمایندگانی بود که در چهار سال گذشته اعتبار خود را در بسیاری از مقاطع هزینه کرد تا رفتار سعید مرتضوی به پای نظام نوشته نشود و اجرای عدالت در مورد وی را بهترین سند برای این موضوع می‌دانست. پافشاری بر اجرای دادگاه کهریزک و عزل مرتضوی از مناصب دولتی از اقداماتی بود که توکلی در این زمینه پیگیری کرده است.

وی درباره حکم پرونده کهریزک گفته:بالاخره در این پرونده، یکسری اتهامات وجود دارد که غیر از سیستم قضایی است. باتوجه به این اتهامات قاضی محترم تشخیص داده است که این حکم را در این خصوص بدهد. اما ضرری که آقای مرتضوی به حیثیت نظام و مدیریت کشور زد، خیلی بیشتر از اینهاست که بشود فقط در این پرونده و با این حکم جبرانش کرد. اگر تمام اتهامات ایشان مطرح می‌شد. فکر می‌کنم ماجرا نتیجه دیگری پیدا می‌کرد؛ اما متاسفانه اینچنین نشد.

مجله پنجره درباره پدر روح‌الامینی نوشت: چون از مسئولان نظام تلقی می‌شد، قتل پسرش بهانه‌ای شده بود تا دشمنان انگشت اتهام را به سمت همین نظام نشانه روند. غم از دست دادن فرزند از یکسو و غم اعاده حیثیت نظام از دغدغه‌های روح‌الامینی در این چهار سال بوده است.

در پرونده قبلی کهریزک نیز بعد از صدور حکم قصاص برای عاملان این جنایت در بازداشتگاه کهریزک، از شکایت خود گذشت تا ثابت کند اثبات سلامت نظام از انتقام برایش مهم‌تر بوده است. گویا رضایت وی از حکم منتشر شده در رسانه‌ها نیز حکایت از همین موضوع دارد. وی درباره رضایتش از احکام متهمان پرونده می‌گوید:ما قطعا به احکام صادر شده تمکین می‌کنیم و آن را دستاورد بزرگی در برخورد با متخلفان می‌دانیم و از عملکرد قوه قضائیه در برخورد با صاحب‌منصبان سابق این قوه که اقدامی بی‌نظیر در تاریخ است و یکی از دادستان‌های صاحب‌نام محکوم شده است، خرسندیم.

همچنین از گام عبرت‌آموزی که این قوه برداشته تقدیر می‌کنیم. البته این توقع هم می‌رفت که برای پیشگیری از تخلفات مشابه و همچنین احترام به افکار عمومی و اقناع تمام کسانی که در این حادثه لطمه دیده‌اند مخصوصا از لحاظ روحی، از مجازات تکمیلی نیز با استفاده از سایر ظرفیت‌های قانونی متناسب استفاده می‌شد.

براساس قانون، این امکان هم برای قاضی پرونده مهیا بود تا کیفر سنگین‌تری برای این مجرمان همچون تبعید و محرومیت از امکانات اجتماعی صادر کند.روح‌الامینی درباره مرتضوی و فضایی که علیه‌اش شکل گرفته می‌گوید. اتهام ایشان در این زمینه، معاونت در قتل بود. معاونت در قتل با قتل بسیار متفاوت است. قانون برای این اتهام، حکم قصاص صادر نمی‌کند، پس صدور حکم قصاص منتفی است.

محکومیت ایشان، به‌خاطر بازداشت غیرقانونی بوده است و حکم صادر (انفصال دائم از قضاوت و پنج سال انفصال از خدمات دولتی) هم در ضمن این اتهام صادر شده. مرتضوی از اتهام معاونت در قتل مرحوم محمد کامرانی تبرئه شده، اما پرونده شکایت ما از آنها در ارتباط با معاونت در قتل در دادسرای کارکنان دولت همچنان باز است.

حسین شریعتمداری یک‌شنبه 16 تیر ماه در یادداشتی در روزنامه کیهان نوشت: «هفت سال قبل طی یادداشتی با عنوان «رقص مار» نسبت به بهره‌گیری مسئولان محترم نظام از افراد و جریانات بدسابقه‌ای که بارها در آزمون عملی صداقت رفوزه شده‌اند، هشدار داده بودیم که مورد توجه قرار نگرفت. در یادداشت یاد شده به داستانی از مثنوی مولوی اشاره داشتیم که امروز هم وصف حال است و عبرت‌انگیز و درس‌آموز.

این هشدار دوستانه که با استناد به نمونه‌های غیرقابل انکاری از خیانت آشکار سران و عوامل فتنه همراه بود همانگونه که انتظار می‌رفت به مذاق بیرون‌گرای اصحاب فتنه خوش نیامده و برای آنکه ماجرای وطن‌فروشی آنان در جریان فتنه آمریکایی- اسرائیلی 88 بازخوانی نشود، به فرافکنی روی آورده و کوشیدند صورت مسئله را تغییر دهند و قضیه را به تلاش اصولگرایان برای مصادره آرای دکتر روحانی نسبت دهند و حال آنکه اصولگرایان برخلاف توهم‌پراکنی اصحاب فتنه و مدعیان اصلاحات، نیازی به مصادره آرای رئیس‌جمهور منتخب ندارند.

گفتنی است کیهان با توجه به فرمول از قبل اعلام شده کودتاهای مخملی با رصد نقشه راه دشمنان، تمامی مراحل فتنه 88 را قبل از آنکه از سوی سران و عوامل داخلی فتنه به اجرا درآید، پیش‌بینی کرده و نسبت به آن هشدار داده بود. ولی ماجرای اصلی بسیار فراتر از آن است و پای یک هشدار جدی نسبت به نفوذ ستون پنجم دشمنان بیرونی در کابینه رئیس‌جمهور منتخب در میان است. مارهای از رمق افتاده‌ای که به قول ملای رومی و به حکم عقل سلیم نباید آنها را به آفتاب داغ بغداد کشید و جان دوباره بخشید!

سخن این است و یک کلام هم بیش نیست که حضور اصحاب فتنه در کابینه رئیس‌جمهور منتخب بدون کمترین تردید، آسیب‌های جدی به نظام و مردم پاکباخته این مرز و بوم به‌دنبال دارد و در این میان دکتر روحانی به یقین اولین قربانی خواهد بود. چرا که نشان داده اهل ساختارشکنی نیست، بر اجرای قانون‌اساسی تاکید دارد و این، هر دو با هویت برملا شده اصحاب فتنه در تناقض آشکار است.