برچسب ها
در گفت و گو با کارشناس ارشد پولی و بانکی؛
تسهیلات 18 درصدی، بانک ها را به سمت بلوکه کردن منابع سوق می دهد
یک کارشناس ارشد پولی و بانکی گفت: هر چند که تعیین نرخ 18 درصد برای سود تسهیلات قابل تحسین است، اما بعید به نظر می رسد که این نرخ عملیاتی شود، چرا که با ترفندهای مختلف، بانک ها بخشی از منابع خود را بلوکه می کنند.
شاهرخ حسینی هاشمی روز شنبه در گفت و گو با خبرنگار ایران اکونومیست با بیان این که، به هیچ وجه اطمینان ندارم که برای ارایه تسهیلات نرخ 18 درصد گرفته شود، افزود: بانک ها به اشکال مختلف سودی بیشتر از نرخ ۱۸ درصد دریافت خواهند کرد، چرا که قیمت تمام شده پول برای مشتریان بانک ها بالای 20 درصد خواهد بود.
وی ادامه داد: بانک ها از کاهش نرخ سود تسهیلات استقبال کرده و همراهی نیز می کنند، چرا که هزینه های آنها کاهش می یابد، اما با کاهش نرخ سود تسهیلات درآمدهای آنها نیز کم می شود.
به گفته حسینی هاشمی، بانک ها یکی از مواردی که به مشتریان می گویند این است که باید در نزد بانک سپرده گذاری کنند، بخشی را دیر پرداخت می کنند و به روش های مختلف به اصطلاح دریافت سودشان را به صورت ترکیبی و غیر مستقیم بیشتر می کنند.
وی با اشاره به این که، در چنین وضعیتی کار بانک مرکزی بسیار برای کنترل بانک ها مشکل خواهد بود، گفت: بانک مرکزی باید با ظرافت بسیار بانک ها را مجاب به اجرای مصوبه نرخ 18 درصد سود تسهیلات بکند، تقاضای پول زیاد است و در مقابل عرضه ناکافی روند کاهشی و محدود دارد.
وی افزود: وقتی اعتبارات کم باشد، بانک هم قادر به ارایه تسهیلات مورد نیاز مشتریان نباشد، مشتریان نرخ های بیشتری را پیشنهاد می کنند و قطعا بانک ها تطمیع می شوند، ضمن اینکه دلالی و واسطه گری پول هم زیاد می شود.
وی با بیان اینکه هدف سیاستگذار از کاهش نرخ سود تسهیلات، توجه به تولید و کاهش قیمت تمام شده محصولات و خدمات بوده است، گفت: در این صورت علاوه بر رقابت پذیری به تقاضا نیز پاسخ داده می شود.
حسینی هاشمی ادامه داد: کاهش نرخ سود تسهیلات در صورت تحقق سایر شرایط ، به تولیدکنندگان امکان توسعه فعالیت ها را می دهد.
وی در عین حال گفت: واقعیت این است که بانک ها با نرخ بالا و میانگین 25 تا 30 درصد نمی توانند به تقاضاها پاسخ دهند، چرا که بانک ها منابع کافی برای وام دهی ندارند و بنابراین بعید است که اتفاقی بیفتد و منافع تولید کنندگان تامین گردد.
حسینی هاشمی همچنین در باره نرخ 18 درصدی سود تسهیلات در مقایسه با نرخ 15 درصدی سود بانکی گفت: یک نرم و ترمولوژی در سیستم بانکی وجود دارد، یعنی فاصله قیمت تمام شده پول و نرخ بازده پول سه تا پنج درصد محاسبه می شود که اصطلاحا از آن با عنوان «اسپرد» نام برده می شود.
به گزارش ایران اکونومیست؛ تفاوت بین نرخ خرید و نرخ فروش یک ارز یا کالا را اسپرد می نامند.
حسینی هاشمی افزود: یعنی اسپرد بانکی سه تا پنج درصد است که از این میزان هزینه های غیر عملیاتی بانک مثل حقوق، دستمزد، هزینه های مشکوک الوصول و استهلاک کم می شود و مابقی سود سهامدار است که میانگین آن در دنیا چهار درصد است که به همراه یک حاشیه سود سه تا پنج درصدی در نظر می گیرند.
این کارشناس اقتصادی افزود: بانک ها هر چقدر که این هزینه را کاهش دهند، اسپرد بیشتر می شود و هر چه کیفیت نامطلوبی داشته باشد، حاشیه سود نیز کمتر شده و بازدهی بانک ها از این جا مشخص می شود.
وی ادامه داد: بانک ها از کاهش نرخ سود تسهیلات استقبال کرده و همراهی نیز می کنند، چرا که هزینه های آنها کاهش می یابد، اما با کاهش نرخ سود تسهیلات درآمدهای آنها نیز کم می شود.
به گفته حسینی هاشمی، بانک ها یکی از مواردی که به مشتریان می گویند این است که باید در نزد بانک سپرده گذاری کنند، بخشی را دیر پرداخت می کنند و به روش های مختلف به اصطلاح دریافت سودشان را به صورت ترکیبی و غیر مستقیم بیشتر می کنند.
وی با اشاره به این که، در چنین وضعیتی کار بانک مرکزی بسیار برای کنترل بانک ها مشکل خواهد بود، گفت: بانک مرکزی باید با ظرافت بسیار بانک ها را مجاب به اجرای مصوبه نرخ 18 درصد سود تسهیلات بکند، تقاضای پول زیاد است و در مقابل عرضه ناکافی روند کاهشی و محدود دارد.
وی افزود: وقتی اعتبارات کم باشد، بانک هم قادر به ارایه تسهیلات مورد نیاز مشتریان نباشد، مشتریان نرخ های بیشتری را پیشنهاد می کنند و قطعا بانک ها تطمیع می شوند، ضمن اینکه دلالی و واسطه گری پول هم زیاد می شود.
وی با بیان اینکه هدف سیاستگذار از کاهش نرخ سود تسهیلات، توجه به تولید و کاهش قیمت تمام شده محصولات و خدمات بوده است، گفت: در این صورت علاوه بر رقابت پذیری به تقاضا نیز پاسخ داده می شود.
حسینی هاشمی ادامه داد: کاهش نرخ سود تسهیلات در صورت تحقق سایر شرایط ، به تولیدکنندگان امکان توسعه فعالیت ها را می دهد.
وی در عین حال گفت: واقعیت این است که بانک ها با نرخ بالا و میانگین 25 تا 30 درصد نمی توانند به تقاضاها پاسخ دهند، چرا که بانک ها منابع کافی برای وام دهی ندارند و بنابراین بعید است که اتفاقی بیفتد و منافع تولید کنندگان تامین گردد.
حسینی هاشمی همچنین در باره نرخ 18 درصدی سود تسهیلات در مقایسه با نرخ 15 درصدی سود بانکی گفت: یک نرم و ترمولوژی در سیستم بانکی وجود دارد، یعنی فاصله قیمت تمام شده پول و نرخ بازده پول سه تا پنج درصد محاسبه می شود که اصطلاحا از آن با عنوان «اسپرد» نام برده می شود.
به گزارش ایران اکونومیست؛ تفاوت بین نرخ خرید و نرخ فروش یک ارز یا کالا را اسپرد می نامند.
حسینی هاشمی افزود: یعنی اسپرد بانکی سه تا پنج درصد است که از این میزان هزینه های غیر عملیاتی بانک مثل حقوق، دستمزد، هزینه های مشکوک الوصول و استهلاک کم می شود و مابقی سود سهامدار است که میانگین آن در دنیا چهار درصد است که به همراه یک حاشیه سود سه تا پنج درصدی در نظر می گیرند.
این کارشناس اقتصادی افزود: بانک ها هر چقدر که این هزینه را کاهش دهند، اسپرد بیشتر می شود و هر چه کیفیت نامطلوبی داشته باشد، حاشیه سود نیز کمتر شده و بازدهی بانک ها از این جا مشخص می شود.
گزارش خطا
آخرین اخبار