|
دوشنبه 11، آذر 1387 |
Monday, December 01, 2008 |
صفحه اصلي
|
چرا بازارهای آزاد عامل ایجاد نابرابری نیستند؟/فيليپ وايت |
|
| 02 شهريور 1387,ساعت 08:32:53 | |
|
ايران اکونوميست:گروه اقتصادي- اکثر اروپایی ها معتقدند اصلاحات اقتصادی لیبرال با عدالت اجتماعی ناسازگار است. مردم ایالات متحده و انگلستان معتقدند که آنها بازارهای آزاد و نیروی کار بیشتری برای محصولات نسبت به سایر کشورهای اروپایی دارند و به این دلیل نا برابری، فقر و درآمد بیشتری هم دارند. بنابراین کشورهای اروپایی با یک انتخاب روبه رو هستند . آنها می توانند بازار محصولات و نیروی کار خود را آزاد کنند و یا اینکه در مقابل نئولیبرالیسم آمریکایی و بریتانیایی مقاومت کرده و انسجام اجتماعی خود را حفظ کنند. اما این موضع که آزادسازی بازارها باعث افزایش بی عدالتی اجتماعی می شود براساس شواهد صحیح نیست . انگلستان مشخصاً دارای سطوح بالاتری از فقر و نابرابری نسبت به آلمان و فرانسه است. اما اشاره به این مطلب استفاده سلیقه ای از شواهد برای رسیدن به یک نتیجه معین است. اگر رابطه قوی بین آزادسازی بازار و نتایج اجتماعی وجود داشت الگوی آن باید درتمام کشورهای اتحادیه اروپا دیده می شد ، نه فقط در گروهی از آنها که با دقت انتخاب شده اند. آیا چنین الگویی قابل تشخیص است؟ خیر. یک کشور از اتحادیه اروپا که کمترین میزان فقر و نابرابری اجتماعی و همچنین کمترین نرخ بیکاری بلند مدت را دارد دانمارک است. دانمارک کشوری است که بازار محصولات آن رقابتی است و قوانین کار آن کمترین محدودیت ها را دارند. از سوی دیگر کشورهایی که بدترین بازخوردهای اجتماعی را دارند(یونان، ایتالیا و پرتغال) دارای قوانین محدودکننده بسیاری در بازار محصولات و نیروی کار نیز هستند. به نظر می رسد آزادسازی چندان با عدالت اجتماعی در ارتباط نیست، همانطور که به نظر می آید که دخالت دولت و تنظیمات بازار هم نمی تواند موجب ایجاد عدالت اجتماعی بیشتر شود. بنابراین چه چیزی این تفاوت ها در نتایج اجتماعی را توضیح می دهد؟ شاید یک پاسخ مرتبط با هزینه های مختلفی است که توسط دولت ها در این زمینه صرف می شود. سرمایه گذارهای اجتماعی در کشورهای تساوی گرا مانند کشورهای شمال اروپا مشخصاً بالاتر خواهد بود . اما این مقدار در فرانسه، کشوری که نابرابری ها در آن بیشتر به چشم می آید هم دقیقاً به همین میزان بالاست. همچنین این مقدار در انگلستان درست به اندازه هلند بالا می باشد. برخلاف تصورات عمومی ، انگلستان تحت حکومت اقلیت سنگ دل نیست! اروپای شمالی و هلند بیشترین نتایج اجتماعی تساوی گرایانه را دارند و علت آن ایجاد مساوی ترین شرایط تحصیلات توسط این کشورهاست. رابطه بین برآمدهای تحصیلی و اجتماعی در تمام اتحادیه اروپا قابل توجه است. آن دسته از مردم که از تحصیلات سطح دوم (راهنمایی)برخوردارنمی شوند بیشتر در خطر فقر قرار دارند. علاوه برآن، افرادی که میزان تحصیلات بالاتری دارند شانس بیشتری برای پیدا کردن شغل دارند: نرخ استخدام اروپاییانی که تحصیلات دوره ی سوم را با موفقیت گذرانده اند 80 درصد است در حالی که این نرخ برای افرادی که نتوانسته اند تحصیلات مرحله دوم را به پایان برسانند درحدود 50 درصد است. ویژگی تحصیلات در اروپای شمالی چیست؟ تا حدود زیادی این مطلب مرتبط به کیفیت است. یک فرد 15 ساله در اروپای شمالی دارای مهارت های ادبیات و ریاضیات قوی تری نسبت به فردی است که در جنوب اروپا زندگی می کند . اما دوره ی مدرسه رفتن هم به همین اندازه دارای اهمیت است . در دانمارک ، فنلاند و سوئد، 90 درصد افراد 25 تا 34 سال تحصیلاتی بالاتر از مرحله دوم دارند و40 درصد از آنها به دنبال ادامه تحصیلات هستند، در حالی که در پرتغال درصدهای مرتبط 43 درصد و 19 درصد و در یونان 57 و 25 درصد هستند. در مورد انگلستان چطور؟ سرمایه گذاری عمومی در تحصیلات در حدود 6 درصد تولید ناخالص داخلی است. چیزی نزدیک به میانگین کشورهای عضو اتحادیه اروپا در این امر. نتایج گیج کننده هستند. مطالعاتی که توسط سازمان همکاری اقتصادی و توسعه انجام شد نشان می دهد که سطح دانش ادبیات و ریاضی در آلمان به مقدار مشابه انگلستان است(بالاتر از فرانسه). بسیاری از مطالعات بین المللی ، علاوه براین ، دانشگاه های بریتانیایی را در اروپا بهترین می دانند. پس مشکل چیست ؟ پاسخ آن است که در انگلستان از هر 4 کودک یک نفر مدرسه را پیش از اتمام دوره ی دوم ترک می کند. به طورخلاصه ، بر اساس مطالعه ای که ما انجام داده ایم، به نظر می رسد نابرابری ها در بریتانیا بیشتر با ترک مدرسه قبل از پایان دوره ی دوم مرتبط باشند، تا خصوصی سازی و قوانین آزاد کار در این کشور. اگر این مطالعه درست باشد، دولتمردان بریتانیایی با یک وظیفه سخت برای کاهش نابرابری های اجتماعی از طریق سیستم مالیات گیری و سوددهی روبرو هستند. این مطالعه همچنین نشان می دهد کشور هایی که با نرخ انصرافی های زیاد در مدرسه روبرو هستند بیش از همه در معرض خطر نابرابری های اجتماعی و مالی منتج ازجهانی سازی و تغیرات تکنولوژیکی هستند. مدت مدیدی است که تحصیلات به عنوان عاملی تعیین کننده در خلق ثروت در یک جامعه مطرح است. به نظر می رسد چین و هند بیشتر با اقتصاد جهانی یکپارچه شدند و از تقسیم بندی جهانی کار نفع بردند، این امر سبب شد که همبستگی و یگانگی اجتماعی در این کشورها بسیار افزایش پیدا کند. از سوی دیگر باید به خاطر داشت که کشورهای اروپایی که عملکرد سیستم آموزشی آنها ضعیف باشد، بیشتر در معرض خطر نابرابری های اجتماعی هستند. منبع:سرمایه |
| < بعد | قبل > |
|---|



