 |
 |
|
جمعه 20، دي 1387 |
Friday, January 09, 2009 |
صفحه اصلي
|
واردات گندم و بحران مديريت در بخش كشاورزي |
|
| 31 تير 1387,ساعت 11:55:11 | |
|
ايران اکونوميست:گروه اقتصادی- اين روزها در اقتصاد ايران يك بار ديگر بحث واردات گندم در صدر برنامههاي اقتصادي قرار گرفته است. براساس اطلاعات موجود به احتمال زياد دولتيهاي نهم برنامه واردات 7 ميليون تني گندم را اجرايي ميكنند؛ برنامهاي كه تا به اينجاي كار توانسته است موجب حيرت بسياري از كارشناسان و تحليلگران اقتصادي شود.
بدون شك در حال حاضر اين چالش بيش از هر زمان ديگري وجود دارد كه پيكان اقتصاد ايران چه هدفي را نشانهگذاري كرده است يا به عبارتي با كدام برنامه به سمت اهداف مورد نظر حركت ميكند. به نظر ميرسد چند سالي ميشود كه روياي خودكفايي در توليد گندم در ميان محافل اقتصادي، دست به دست ميشود. آنگونه كه دستاندركاران اقتصاد ايران ميگويند براي رسيدن به مرز خودكفايي گندم، فعاليتها و هزينههاي زيادي براي اقتصاد كشور انجام شده است. اما حالا دوباره به جايي رسيدهايم كه بدون شك خودكفايي گندم تنها تصوير نقاشيشدهاي است كه ميتواند ديوار اقتصاد كشور را تزئين كند. اطلاعات موجود نشان ميدهد كه در پايان دهه 70 و در بدترين روزها از حيث واردات گندم، ايران با 3/6 ميليون تن گندم وارداتي در ميان 5 كشور بزرگ واردكننده اين محصول قرار داشته است. اين موضوع را نيز اما نبايد فراموش كرد كه از آن سالها تا امروز سطح زير كشت به ميزان 50 درصد و قيمت خريد تضميني گندم معادل 4 برابر افزايش يافته است. با اين اوصاف بهطور حتم بايد پذيرفت كه واردات 5 تا 7 ميليون تني گندم ميتواند ضربهاي بر پيكر اقتصاد ايراني محسوب شود. آگاهان اقتصادي بر اين باورند كه مديريت و عدم درك شرايط اقتصادي ايران دليل اصلي اين سقوط يا جدا شدن از روياي خودكفايي است. به نظر ميرسد در اين مورد بايد به صاحبنظران حق داد، شايد اگر استفاده از منابع آبي در سالهاي 85 و 86 از عقلانيت علمي تبعيت ميكرد چنين باري اكنون روي دوش اقتصاد كشور سنگيني نميكرد. در دو سال گذشته برداشت از منابع آب كشاورزي از 82 ميليارد مترمكعب (سرانه براي هر نفر 2100 متر مكعب) عبور كرده است. اين يعني يك آمار بسيار ناخوشايند براي اقتصاد كشاورزي كه اگر وضع به اين صورت ادامه يابد در سال 1400 سرانه هر نفر از منابع آب كشاورزي تا مرز 1300 مترمكعب كاهش مييابد. يعني نقطهاي كه ديگر نميتوان براي توليد گندم (به عنوان كشتي كاملا متكي بر منابع آب) اميد داشت. جالب اينجا است كه پيش از اين بارها كارشناسان نسبت به استفاده بيرويه از منابع آب و افول وضع توليد گندم هشدار داده بودند. حالا در اين شرايط به نظر ميرسد دولت بايد به اين پرسش پاسخ دهد كه بهرغم وجود هشدارهاي كارشناسي، چگونه برنامهريزان كشاورزي به سمتي چرخيدهاند كه خودكفايي گندم به رويايي بربادرفته تبديل شده است؟ منبع:اعتماد ملی |
| < بعد | قبل > |
|---|
