سرمقاله سرمایه
تقدم برنامه روزی بر برنامه ریزی/غلامرضا تاجگردون |
|
|
18 تير 1387,ساعت 02:08:47 |
|
ايران اکونوميست: اگرچه ظاهراً یک سال از انحلال سازمان مدیریت و برنامه ریزی گذشته اما در واقع ما سه سال است که سازمان مدیریت و برنامه ریزی نداریم و نظر کارشناسی سازمان را در ارتباط با حساب ذخیره ارزی، ابزارهای مالی و بودجه ای دولت شاهد نبودیم.
همین روند نشان می داد که بالاخره سازمان مدیریت و برنامه ریزی منحل خواهد شد و دست آخر هم این اتفاق افتاد.در یک سال گذشته نیز که عملاً سازمان منحل شده، تاثیر خود را بر روند شاخص ها و متغیرهای خرد و کلان اقتصاد گذاشته است و نحوه مخارج جاری و عمرانی دولت، روند بودجه نویسی و اجرای برنامه چهارم با کمترین مشارکت کارشناسی سازمان همراه بوده است.روند پرشتاب همراه با تصمیمات شتابزده دولت در اقتصاد، با کمترین توجه به نظرات کارشناسی سازمان برنامه رخ داده و ادامه خواهد داشت و در بودجه سال جاری، بودجه سال 88 و تدوین و تصویب برنامه پنجم نیز خلاء کارشناسی وجود خواهد داشت. سازمان های برنامه استان ها نیز از یک دستگاه تنظیم کننده مخارج دولت و بودجه و از یک دستگاه ناظر کارشناسی، تبدیل به یک نهاد سیاسی و کارگزار تصمیم گیری های سیاسی شده است و به جای آنکه کنترل کننده مخارج ابزارهای پولی و مالی و عملکرد مدیران سیاسی باشد زیر نظر استانداری ها اداره می شود. در حال حاضر نیز بحث ادغام معاونت برنامه ریزی استانداری ها در معاونت اداری مالی استانداری ها مطرح شده است. از این طریق سازمان برنامه استان ها حتی از حد یک معاونت زیرنظر استانداری ها هم پایین تر خواهد رفت و معاون اداری مالی استانداری مقام بالادست نهاد برنامه ریزی است؛ نهادی که روزگاری مستقل و ناظر بر اجرای بودجه و قراردادهای پیمانکاری بود. اثرات این تصمیم گیری ها باعث اختلال در تصمیم گیری و ضعف کارشناسی خواهد شد و دولت هسته فکری نهاد برنامه ریزی را از دست خواهد داد و بدون این هسته فکری کار خواهد کرد. بودجه سال آینده و برنامه پنجم را نیز نهادهای غیربرنامه ای تدوین و طراحی خواهند کرد و رفتار نهادگرای برنامه ریزی جای خود را به رفتار فردگرای غیربرنامه ای و سیاسی خواهد داد. |
