|
جمعه 01، آذر 1387 |
Friday, November 21, 2008 |
صفحه اصلي
|
يك سايت منتسب به احمد توكلي تحليل كرد گروه بندی منتقدان به خيرخواه و برانداز دولت |
|
| 11 تير 1387,ساعت 07:11:01 | |
ايران اکونوميست: در ماههاي اخير، لحن انتقادها عليه دولت بيش از هر زمان ديگري تند و بعضا غيرمنصفانه شده است.
دولت نهم با دو نوع منتقد روبرو است: «منتقدان خيرخواه» و «منتقدان برانداز دولت». «منتقدان خيرخواه» كساني هستند كه اهداف و رويكردهاي عدالتطلبانه و ضدفساد دولت را قبول دارند ولي برخي سياستها و راهكارها را براي تحقق این اهداف بلند، صحيح نميدانند و با ارايه راهكار جايگزين، خواستار اصلاح برخي روشها هستند. «منتقدان برانداز دولت» كساني هستند كه اهداف و رويكردها و سياستها و راهكارهاي دولت را از اصل قبول ندارند و آنها را يكسره به باد انتقاد و حتي تمسخر ميگيرند. «منتقدان برانداز»، نه تنها راه صحيح ارايه نمي كنند، بلكه تلاش مي كنند افكار عمومي و مديران اجرايي به رويكردها و اهداف و سياستهاي دولت بدبين و بياعتماد شوند و دولت هم در تحقق اهدافش ناكام و سرافكنده گردد. منتقدان دسته اول عمدتا به رويكردها و جهتگيري كارگزاران سازندگي كه در دوره 16 ساله بعد از جنگ كشور را در اختيار داشتند نيز اعتراض داشته و دارند اما منتقدان دسته دوم، خود؛ كارگزاران دولتهاي قبلي هستند. چهرههاي سياسي «منتقدان برانداز دولت» با روي كارآمدن دولت جديد اغلب از مناصب دولتي (تقريبا بجز وزارت نفت) اخراج شده اند اما رويه و روحيه اجرايي آنها (نگاه مهندسي به مسايل اقتصادي، ترويج سيستمهاي فسادخيز دولتي – خصوصي، مديريت پرخرج و با ريخت و پاش از محل بودجههاي عمومي و بيتالمال و...) عمدتا در مراكز اجرايي به ويژه وزارت صنايع و معادن و ساختارهاي زير مجموعه آن، جاري است. در واقع با وجودي كه ظاهرا چهرههاي اصلي كارگزاران سازندگي از دولت رانده شده و به انتقادهاي تند و اغلب غيرمنصفانه از دولت نهم مشغولند، هم مديران و نيروهاي درجه دو آنها در دستگاهها به كار خود ادامه ميدهند و هم «روحيه و رويه كارگزاراني» همچنان در سطوح مديران مياني اغلب دستگاهها و ادارات دولتي پابرجاست. جالب آنكه شواهدي وجود دارد كه شركتها و موسسههاي انتفاعي نزديك به كارگزاران سازندگي همچنان درون مجموعه دولت نهم فعالند، به ظاهر اهداف دولت نهم را تعقيب ميكنند اما در نهان و آشكار راه و مسير سابق را ميروند... روزنامه «دنياي اقتصاد» كه سخنگوي اقتصادي كارگزاران سازندگي و هوادار دو آتشه نظام ليبرال سرمايه داري تلقي ميشود، روز دوشنبه اين هفته به طور تلويحي رويكردهاي رابرت موگابه رييس جمهور ناموفق زيمباوه را با روشها و رويكردهاي رييس جمهور عزير كشورمان مقايسه و اظهاراميدواري كرد «سياستهاي سادهانديشانه و ابداعي» ديكتاتور زيمباوه براي كشورمان درسآموز باشد. سخنگوي غيررسمي كارگزاران سازندگي از يكسو با كنايه و زيركي، روشهاي ديكتاتور ورشكستهترين اقتصاد دنيا را با روشهاي آقاي دكتر احمدينژاد مقايسه ميكند و از سوي ديگر در همين شماره در ويژهنامه 64 صفحهاي به هزينه وزارت صنايع به مدح و ستايش آرمانهاي وزير دولت نهم ميپردازد.... در واقع كارگزاران سازندگي از يك سو در ابزارهاي رسانهاي خود به كنايه يا صراحت دولت را مسخره و آقاي دكتر احمدينژاد را با ديكتاتورهاي شكست خورده مقايسه ميكنند و از سوي ديگر، مستقيم يا غيرمستقيم از بودجههاي دولتي ارتزاق ميكنند و بر سياستها و رويهها تاثير ميگذارند ... بزرگان اين گروه هم بيرون گود به انتظار نشستهاند تا اين دولت ساقط شود تا آنها به پستهاي نان و آبدار سابق خود بازگردند... در اين گير و دار، حوزههاي رسانه اي و سخنگويي دولت بدون توجه به منشاء و نيت انتقادها، همه منتقدان را با يك چوب ميرانند (اگر نگوييم كه خيرخواهان را با ضرب بيشتري مطرود و منكوب ميكنند). در اين شرايط، كارشناسان خيرخواه و ميهندوست هر چند گاهي نظراتشان از سوي دولت محترم با بياعتنايي يا انتقادهايشان با برخوردتند مواجه شود اما نبايد از انجام تكليف ديني و ملي خود دلسرد شوند. حتي اگر منتقدان خيرخواه، مطرود و منكوب شوند و كاسه ليسان و مجيزگويان و مداحان ميدان دار شوند، بازهم منتقدان خيرخواه دولت و ملت نبايد دلسرد شوند. اين ويژگي مداحان است كه هميشه وسط ميدان خوش رقصي كنند و كيسه زري بستانند، چه از دستان مبارك سردارسازندگي و چه از بودجه تبليغاتي دولت عدالتخواه ... هر چند متاسفانه دولت محترم «منتقدان خيرخواه» و «منتقدان برانداز» خود را با يك چوب ميراند، اما منتقدان خيرخواه و معتقد به شعارهاي آرماني و عدالت خواهانه بايد به حكم تكليف ملي و ديني خود در صحنه بمانند، در برابر تهمتها و توهينهاي برخي دوستان احساسي و كم تجربه و ناآگاه دولت، صبر پيشه كنند و بخاطر داشته باشند كه دولت نهم بيش از هر زمان ديگري به كمك نياز دارد. در شرايطي كه آرمانها و شعار «عدالتخواهي» بيش از هر زمان ديگري از سوي طرفداران دو آتشه نظام ليبرال سرمايهداري به تمسخر گرفته و ناكام و شكست خورده جلوه داده ميشود، بايد درصحنه ماند و براي تحقق اين آرمانها به دولت نهم كمك كرد. اين كمك دو وجه دارد: در وجه اول بايد تعريف صحيح عدالت و مسير درست تحقق آن را به دولت محترم معرفي كرد و دولت را از پيگيري روشها و توصيههاي اشتباه دوستان نااهل پرهيز داد. و در وجه دوم بايد با جبران كم كاري حوزه سخنگويي دولت محترم، در برابر انتقادهاي غيرمنصفانه و جفاهاي موجود در حق دولت نهم ايستاد و از آرمانها و رويكردهاي درست دولت محترم دفاع كرد. ماندن و خدمت در اين عرصه، بسيار سخت، حساس و حياتي است. بايد كمك كنيم اهداف و آرمانهاي عدالتگرايانه دولت نهم محقق شود. حتي اگر دوستان كم تجربه يا نااهل دولت، ما را برانند و بما تهمت و توهين روا دارند... بايد اين را هم بدانيم كه اين نوع كمك به دولت محترم، پاداش دنيوي ندارد اما اگر نيتهايمان را براي رضاي خدا خالص كنيم، ميتوانيم اميدوار باشيم كه صبر و پايداري امروزمان در برابر فشارها و تهمتها و كمك خالصانه براي موفقيت دولت، از نظر حضرت حق پنهان نخواهد ماند و جايي در آن دنيا محاسبه خواهد شد. |
| < بعد | قبل > |
|---|



ايران اکونوميست: در ماههاي اخير، لحن انتقادها عليه دولت بيش از هر زمان ديگري تند و بعضا غيرمنصفانه شده است.
