|
سه شنبه 09، مهر 1387 |
Tuesday, September 30, 2008 |
صفحه اصلي
|
کنگره آمریکا به طور مداخله جویانه صادر کرد قطع نامه درباره ممنوعیت صادرات بنزین به ایران |
|
| 08 تير 1387,ساعت 06:33:24 | |
ايران اکونوميست: چهارشنبه گذشته یک قطعنامه شدیداللحن اما غیرالزام آور در مجلس نمایندگان آمریکا برای ممنوعیت صادرات بنزین به ایران، جنجال آفرین شده و نظرات موافق و مخالف در درون آمریکا را برانگیخته است.
به گزارش ايران اکونوميستبه نقل از بی بی سی، منتقدان این قطعنامه را عملاً به معنی برنامه ای برای محاصره دریایی ایران توصیف کرده اند اما طراحان قطعنامه این اتهام را که بهانه ای برای اعلان جنگ علیه ایران است، رد کرده اند. این در حالی است که همزمان لایحه مشابهی در مجلس نمایندگان آمریکا برای منع صادرات بنزین به ایران در جریان است. مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا به همراه مجلس سنا کنگره آمریکا را تشکیل می دهند. بر اساس قانون اساسی ایالات متحده آمریکا تعداد نمایندگان مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا، 435 نفر است که هر دو سال یک بار انتخاب می شوند و انتخاب مجدد آنان نامحدود است. در مجلس نمایندگان علاوه بر 435 نماینده منتخب 50 ایالت، نمایندگانی نیز از نواحی نیمه مجزا و همچنین بخش فدرال کلمبیا واشنگتن دی سی بدون حق رای حضور دارند. مصوبات مجلس نمایندگان پس از تصویب با انطباق با مصوبه مشابه در سنا به کنگره ارجاع خواهد شد تا با نهایی شدن آن برای اجرا به دولت ابلاغ شود. ریاست مجلس نمایندگان یا «سخنگوی مجلس» را ارشد ترین عضو حزب اکثریت بر عهده دارد که در حال حاضر این مسوولیت بر عهده نانسی پلوسی از حزب دموکرات است. بنابر گزارش ها تعداد حامیان قطعنامه ممنوعیت صادرات بنزین به ایران به بیش از 200 نماینده رسیده است. مجلس نمایندگان آمریکا 435 کرسی دارد بنابراین 18 امضای دیگر کافی است تا این طرح از حمایت اکثریت برخوردار شود. قطعنامه شماره 362 که روز 22 مه 2008 (دوم خرداد) از سوی نمایندگان گری اکرمن و مایک پنس مطرح شد نسبت به طیفی از فعالیت های ایران از جمله برنامه اتمی کشور ایران ابراز نگرانی می کند. این قطعنامه که نمونه مشابه آن در سنای آمریکا نیز مطرح است از دولت جورج بوش می خواهد «صادرات کلیه محصولات نفتی پالایش شده (از جمله بنزین) به ایران را ممنوع کند، بازرسی شدید کلیه اشخاص، وسایل نقلیه موتوری، کشتی ها، هواپیماها، قطارها و محموله های در حال ورود به ایران یا در حال خروج از آن کشور را به طور جدی دنبال کند، و سفرهای بین المللی کلیه مقام های ایرانی که درگیر مذاکرات اتمی این کشور برای تعلیق برنامه اتمی ایران نیستند را منع کند.» این قطعنامه به تازگی با مخالفت هایی در محافل لیبرال آمریکا مواجه شده است. از آن جمله روزنامه «سیاتل پست اینتلیجنسر» در سرمقاله ای با اشاره به همین بند از قطعنامه نوشت: «آیا می توان این را به عنوان یک عمل تجاوزگرانه قلمداد کرد؟ اگر به مقررات سازمان ملل که تصریح می کند چنین محاصره یکجانبه ای به معنی جنگ است توجه کنیم، بله.» با این حال در بندی از این قطعنامه آمده است: «هیچ چیز در این قطعنامه نباید به عنوان مجوز استفاده از زور علیه ایران تعبیر شود.» در همین حال دو نماینده طراح این قطعنامه چهارشنبه25ژوئن (پنجم تیرماه) در واکنش به این انتقادها با ارسال نامه ای تاکید کردند این طرح خواستار اقدام نظامی علیه ایران نمی شود. آکرمن و پنس در نامه خود در اشاره به انتقادهای مخالفان نظیر آنچه در روزنامه «سیاتل پست اینتلیجنسر» آمده است نوشتند:«این ادعاها کاملاً کذب و بی پرده بگوییم، یاوه است.» به عقیده ناظران این قطعنامه به هر حال خواستار شدت عمل زیادی مقابل ایران می شود. در بخشی از متن قطعنامه آمده است: «جلوگیری از دسترسی ایران به ظرفیت سلاح هسته ای با توسل به کلیه شیوه های مناسب اقتصادی، سیاسی و دیپلماتیک برای منافع امنیت ملی آمریکا جنبه حیاتی دارد و باید فوراً به آن رسیدگی شود.» در هر حال این طرح پیش از آنکه جنبه قانونی پیدا کند باید در مجلس نمایندگان تصویب شده و با مصوبه مشابهی در سنا که هنوز وضع نشده منطبق شود، بعد به امضای رئیس جمهور برسد. آکرمن از قانونگذاران ارشد آمریکایی در حالی در بیانیه مشترک خود با پنس محاصره یکجانبه علیه ایران را به معنی جنگ نمی داند که وی تلاش مشابه دیگر را در راستای محدود کردن ایران در دستور کار قرار داده است. آکرمن با انتقاد از تداوم علاقه هند به پروژه لوله صلح از دهلی خواست برای «منزوی کردن» تهران در زمینه برنامه هسته ای اش از «اعمال تحریم های شورای امنیت سازمان ملل» فراتر رود. این قانونگذار دموکرات ارشد آمریکایی در یکی از جلسات کنگره گفت: «من نمی توانم درک کنم چرا دولت هند پروژه لوله را که ایران و پاکستان در آن دخیل هستند دنبال می کند، آن هم در زمانی که سایر کشورها نه تنها تحریم های شورای امنیت سازمان ملل را اعمال می کنند، بلکه از این فراتر رفته و دسترسی ایران به خدمات بانکداری را قطع کرده و سایر کشورها را از تعامل اقتصادی با تهران منع می کنند.» به گزارش خبرگزاری هند، این دموکرات آمریکایی که ریاست کمیته فرعی خاورمیانه و آسیای جنوبی را در کمیته امور خارجی مجلس نمایندگان آمریکا بر عهده دارد در ادامه با بیان اینکه واشنگتن در برخی مسائلی که مهم ترین آن روابط ایران و هند است با دهلی نو اختلاف نظر دارد، گفت: «من با صراحت اعلام می کنم منظورم این نیست که هند سیاست خارجی مستقل خود را کنار بگذارد، اگر چه مطمئنم برخی افراد در هند مرا به انجام این کار متهم خواهند کرد. پیشنهاد من این است که هند به سایر کشورهایی بپیوندد که در تلاش برای انزوای اقتصادی ایران تنها به اعمال تحریم های شورای امنیت سازمان ملل بسنده نمی کنند.» آکرمن افزود: «من معتقدم این تلاشی است که با حمایت همیشگی هند از همکاری های چندجانبه هماهنگی دارد.» به عقیده ناظران تلاش نماینده دموکرات مجلس نمایندگان آمریکا در راستای نزدیک تر کردن دیدگاه های سایر کشورها با اهداف آمریکاست که پیش از این نیز نمونه مشابه آن را با نزدیک شدن دیدگاه های اروپا با نظرات واشنگتن درباره برنامه هسته ای ایران شاهد بودیم. - هشدار G8 در رویدادی دیگر مربوط به پرونده هسته ای ایران روز گذشته وزیران امور خارجه هشت کشور صنعتی جهان، موسوم به گروه G8 در جریان اولین روز نشست خود در شهر کیوتوی ژاپن، ضمن استقبال از ارائه گزارش کره شمالی از برنامه هسته ای خود، از ایران خواستند غنی سازی اورانیوم را متوقف کرده و خواستار آن شدند که تهران درباره پرونده هسته ای خود مسوولانه تر عمل کند. شرکت کنندگان این نشست دو روزه همچنین بر نیاز به اتخاذ سیاست «گفت وگو و فشار» در رابطه با ایران تاکید کردند تا به این وسیله ایران را به توقف غنی سازی اورانیوم متقاعد کنند. نمایندگانG8 همچنین در جریان این نشست، بیانیه ای منتشر کردند که در بخشی از آن به سیاست خارجی ایران اشاره شده است.در این بیانیه ادعا شده است: «ما به ایران هشدار می دهیم نقش سازنده تری در منطقه داشته باشد. به ویژه درمورد راه حل صلح اسرائیل و فلسطینیان و کمک به ایجاد ثبات در عراق و افغانستان، موثرتر عمل کند.» |
| < بعد | قبل > |
|---|



ايران اکونوميست: چهارشنبه گذشته یک قطعنامه شدیداللحن اما غیرالزام آور در مجلس نمایندگان آمریکا برای ممنوعیت صادرات بنزین به ایران، جنجال آفرین شده و نظرات موافق و مخالف در درون آمریکا را برانگیخته است.
