 |
 |
|
جمعه 01، آذر 1387 |
Friday, November 21, 2008 |
صفحه اصلي
|
بیماری تنگی عروق قلب |
|
| 02 تير 1387,ساعت 10:28:36 | |
ايران اکونوميست:گاهی به دلیل رسوب کلسترول در رگ های خون رسان قلب که به عروق کرونر مشهورند، این رگ ها تنگ شده و بیماری آترواسکلروز یا همان تنگی عروق قلب به وجود می آید.
 که در نتیجه آن خونرسانی به سلول های بافت قلب کاهش پیدا کرده و منجر به دردهای قلبی و گاها سکته قلبی می شود. قبل از این که روشی به نام آنژیوپلاستی به وجود بیاید، جراحان برای حل این مشکل از روش جراحی Bypass قلب برای رفع این مشکل استفاده می کردند که نیاز به بیهوش کردن عمومی بیمار در حین جراحی و دردسر های یک جراحی بزرگ را داشت. به همین دلیل با پیشرفت علم رادیولوژی و مهندسی پزشکی اولین مورد گشاد سازی عروق کرونر قلب به وسیله کاتتر و بدون عمل جراحی در سال ۱۹۷۷ انجام شد. در روش آنژیوپلاستی در واقع عروق کرونر به روش مکانیکی باز می شوند. ابتدا بیمار را با یک مسکن داخل وریدی خواب آلود می کنند و سپس از طریق سرخرگ ران، یک کاتتر(لوله بلند و بسیار ظریف و توخالی) را به سمت عروق کرونر قلب هدایت می کنند. برای این کار حتی یک برش کوچک نیز لازم نیست و این کار به وسیله یک سر سوزن مخصوص انجام می شود. تحت هدایت تصویر برداری اشعه ایکس، هنگامی که نوک کاتتر به محل دقیق تنگی رسید، بالونی که در نوک آن قرار دارد باد می شود و به مدت چند ثانیه تا چند دقیقه در آن وضعیت می ماند تا توده کلسترولی تنگ کننده رگ به دیواره رگ فشرده شود و همچنین دیواره رگ کمی گشاد شود و مسیر عبور خون باز شود. برای مطمئن شدن از اینکه مسیر رگ باز شده است یا نه، بار دیگر از مسیر رگ به وسیله تزریق ماده حاجب و اشعه ایکس تصویر برداری می شود که این روش تصویر برداری از عروق کرونر قلب، آنژیوگرافی نام دارد. بعد از اتمام این اعمال کاتتر و بالون از رگ خارج می شوند. گاهی نیز در صورت لزوم با قرار دادن لوله های فلزی ظریفی به نام استنت و به جا گذاشتن آن در رگ، از احتمال خوابیدن دوباره دیواره رگ جلوگیری می شود. آنژیوپلاستی در ۹۰% اوقات عمل موفقی است و دوره نقاهت کوتاهی دارد و بعد از انجام آن باید مدتی داروی ضد انعقاد مصرف شود. |
| < بعد | قبل > |
|---|
