وي با بيان اينكه نقد <پيامك از ديار باقي> شروعي است بر برگزاري جلسات نقد فيلم‌ها و سريال‌ها از سوي شاخه زنان جبهه مشاركت، اظهار كرد: نقد فيلم‌ها و سريال‌ها فاز جديدي از فعاليت‌هاي فرهنگي و اجتماعي شاخه زنان است و تلا‌ش مي‌كنيم كه در كنار فعاليت‌هاي سياسي زنان، فعاليت‌هاي فرهنگي و اجتماعي نيز داشته باشيم و جامعه را به سمت مسووليت اجتماعي بيشتر سوق دهيم. اين امر مستلزم برخورداري از شناخت بيشتر از محيط خود و شرايط بشري است.در اين نشست، چيستا يثربي درباره ضرورت برگزاري جلسه نقد سريالي چون <پيامك از ديار باقي> از سوي تشكيلا‌تي كه هدف اصلي آن مشاركت سياسي (جبهه مشاركت) است، اظهار كرد: زماني‌كه سريالي از يكي از شبكه‌هاي سراسري (شبكه‌هاي اول سيما) پخش مي‌شود و مخاطب عام دارد، خودبه‌خود به يك پديده جامعه‌شناختي تبديل مي‌شود. البته موضوع بحث ما از نقد يك سريال حادتر است؛ چراكه آنچه <پيامك از ديار باقي> و مجموعه‌هاي مشابه آن درحال رواج آن هستند نوعي نگاه خاص به چندهمسري است.اين منتقد در ادامه گفت: طبق نظريه‌هاي روانشناسي زماني كه براي پديده‌اي ارزش زيادي قائل شويم، پديده ديگري به ضدارزش تبديل مي‌شود، بنابراين وقتي فيلم‌ها و سريال‌ها به نقد زوجين توجه زيادي كنند، خانواده‌هاي ساده و صميمي كم‌اهميت مي‌شوند.

يثربي با اشاره به ساختار <پيامك از ديار باقي> اظهار كرد: فيلم‌نامه اين سريال به شدت ضعيف بود. طرح آن نيز چندپاره و واضح بود كه طرح اصلي چيز ديگري بوده است. از سوي ديگر همه شخصيت‌هاي آن يكنواخت بودند. ‌ او تأكيد كرد: موضوع دوزنه‌بودن شخصيت اصلي سريال گويي با سرنگ به داستان تزريق شده بود تا با طرح آن، سازندگان سريال از مردم خنده بگيرند. اين درحالي است كه بيان ‌كردن چنين موضوعي در سريال، تأثيري فراتر از خنده مخاطبان دارد.

يثربي در ادامه صحبت‌هاي خود اظهار كرد: اگر خوشبينانه به طرح موضوع چندزني <در پيامك از ديار باقي> نگاه كنيم، مي‌توانيم بگوييم كه سازندگان سريال قصد داشتند با توجه به پخش آن در عيد نوروز، از دم‌دستي‌ترين چيزها براي خنده‌گرفتن از مخاطب استفاده كنند. اين درحالي است كه حتي معمولي‌ترين بينندگان تلويزيون نيز به زحمت به اتفاقات <پيامك از ديار باقي> مي‌خنديدند. از سوي ديگر هم زنان ‌به‌تصوير‌كشيده‌شده در اين سريال، زنان سطحي‌اي بودند كه ثبات عاطفي نداشتند؛ نبات (با بازي شهره لرستاني) يكي از آنان بود. البته خانم لرستاني بازيگر بسيار خوبي است، اما بايد طوري در <پيامك از ديار باقي> بازي مي‌كرد كه بسيار ابله جلوه كند.يثربي با اشاره به تأثيرات پرداختن به موضوعاتي چون چندزني و نحوه طرح چنين پديده‌هايي در سريال‌ها گفت: اين‌گونه طرح موضوعات، متأسفانه به مسخره و لودگي‌گرفتن همه‌چيز است. اگر مثلا‌ پديده دوزنه‌بودن درست مطرح است بايد به‌گونه‌اي صحيح مطرح كنيم و نه لوده‌وار. ‌

چند‌زني رسمي در ايران نيم درصد است

در ادامه اين نشست كارشناسان به اين پرسش كه پخش <پيامك به ديار باقي> در ايام نوروز از شبكه‌اي سراسري و با رويكردي طنز چه تأثيري در تغيير هنجارها و ساختن هنجارهاي جديد مي‌گذارد، پاسخ گفتند. ‌

دكتر احمدي، جامعه‌شناس خانواده، در ادامه نشست بررسي سريال <پيامك از ديار باقي> با اشاره به بحث چگونگي ساخته‌شدن هنجارها و ارزش‌ها در جامعه گفت: هنجارها راه‌حل‌هايي هستند كه براي مسائلي كه در عرصه‌هاي نهادي با آنها روبه‌رو هستيم، مي‌سازيم. به عنوان نمونه با ورود و گسترش اينترنت در ايران به‌تدريج هنجارهاي مربوط به آن در حال شكل‌گيري است.

وي با بيان اينكه <در ايران ميزان چند‌زني به شكل رسمي حدود نيم‌درصد است> گفت: مشكل چندهمسري در جامعه ما نبوده و نيست؛ در طول تاريخ نيز تنها در طبقات خاص و مرفه جامعه ايران اين شرايط ممكن بود، ديده شود.اين جامعه‌شناس خانواده اضافه كرد: در داستان‌هاي ايراني با نوعي برخورد نقادانه و زيركانه با چندهمسري مواجه هستيم و در آنها به مشكلا‌ت مردان چندهمسر اشاره شده است و به‌نوعي آنان مسخره شده‌اند. البته در طول تاريخ زنان ايراني نگراني‌هايي درباره اين مسأله داشته‌اند، اما آنان هميشه راهكارهايي را در اين زمينه انديشيده‌اند.او در ادامه گفت: احتمال افزايش خانواده چندزني نه در ايران و نه در جهان از بين رفته است. اين وضعيت به شرطي افزايش مي‌يابد كه شرايط اقتصادي بدتر شود و زنان و دختران به زن دوم‌شدن تن دهند يا موفقيت حقوقي زنان بدتر شود.

در بخش ديگري از اين نشست، آبيار، روانشناس خانواده گفت: با دو مسأله در حوزه خانواده روبه‌رو هستيم كه يكي از آنها فقدان توليد علم بومي است چراكه درباره خانواده، در ايران پژوهش نشده است.

او با اشاره به تلويزيون گفت: يكي از بزرگ‌ترين مشكلا‌ت تلويزيون نداشتن پشتوانه قوي در زمينه پژوهش است. به عنوان نمونه براي پژوهش‌هاي مربوط به برنامه <باز هم زندگي> قصد دستيابي به يك‌سري پژوهش‌ها را داشتيم كه دسترسي به آنها از اسناد فوق‌سري نيز دشوارتر بود.اين روانشناس خانواده افزود: با توجه به اين شرايط هركس كه قصد پژوهش براي برنامه‌سازي دارد، بايد از نقطه صفر شروع كند. ‌

آبيار تاكيد كرد: جاي خالي پژوهش در رسانه ملي ديده مي‌شود. اين در حالي است كه اگر قصد ساخت برنامه‌اي درباره خانواده را داريم بايد درباره اين موضوع پژوهش كنيم تا برنامه توليد‌شده پاسخگوي نياز خانواده باشد. اين درحالي است كه در فيلم‌ها و سريال‌ها <جامعه اول من> ترويج مي‌شود. در اين جامعه هركس در درجه اول به منافع خود مي‌انديشد.

در پايان اين نشست حاضران به ارائه ديدگاه‌هاي خود پرداختند. مريم معترف از بازيگران تئاتر و تلويزيون گفت: جرياني سعي دارد كه مسأله چندزني را در جامعه ايران رواج دهد. البته اگر در فيلم‌ها و سريال‌ها علت تن‌دادن زنان به ازدواج دوم، فقر اقتصادي مطرح مي‌شد، مي‌توانست اثر صبغه تحليل اجتماعي يابد اما اكنون در فيلم‌ها و سريال‌ها زنان تحصيلكرده زن دوم مي‌شوند. اين مورد در <پيامك از ديار باقي> نيز ديده شد و زن دوم فردي تحصيلكرده و معلم زبان انگليسي بود.