ie
ie
 
  جمعه 14، تير 1387
  Friday, July 04, 2008
صفحه اصلي arrow اقتصادی arrow اقتصاد بین الملل arrow نئوليبراليسم، عامل ن بحران غذا در جهان

نئوليبراليسم، عامل ن بحران غذا در جهان
چاپ
18 ارديبهشت 1387,ساعت 18:17:18
ايران اکونوميست: مدیر شبکه رادیو تلویزیونی دموکراسی ناو و روزنامه نگار مشهور، امی گودمن بحران غذایی بی‏سابقه را نتیجه محتوم جهانی شدن سیاست های نئولیبرالیسم می‏داند.
به گزارش ايران اکونوميست امی گودمن در مقاله‏ای که آلترنت منتشر کرده است، رکود ساختاری ناشی از پیاده شدن سیاست های نئولیبرالیستی صندوق بین المللی پول و بانک جهانی را عامل رکود بی‏سابقه جهانی و  بدترین بحران غذا طی 45 سال اخیر می داند.

بنابراین گزارش، در این مقاله آمده است، بحران غذا در حال تبدیل شدن به بحرانی بین المللی در جهان است و شورشی جهانی در زمینه غذا در جهان در حال شکل گرفتن است. درگیری‏هایی در مصر، کامرون، فیلیپین، بورکینا فاسو، ساحل عاج، موریتانی و سنگال رخ داده است و اگر دولت، شرکت‏های پخش غذا و انرژی روش خود را تغییر ندهند، قحطی غذا مساله‏ای ست که از کشور‏های دور به شما خواهد رسید.

دبیر کل سازمان ملل متحد بان کی مون پیشنهاد یک برنامه برای مقابله فوری با این مساله را داده بود. وی این قحطی را بی‏سابقه توصیف کرده بود و آن را سونامی آرام خواند که در 45 سال گذشته بی‏سابقه بوده و جان 100 میلیون انسان را تهدید می‏کند.

در پس این بحران مساله وام‏ها و اعتبار‏هایی‏ست که مجموعه‏هایی مانند صندوق بین المللی پول به کشور‏های فقیر تحمیل می‏کنند. در هاییتی با یک فاجعه انسانی روبرو هستیم. در گیری‏ها و اعتراضات باعث کشته شدن 7 نفر و زخمی شدن صد‏ها نفر شده است. تقریبا هیچ غذایی در این کشور برای خوردن باقی نمانده است. در حالی که این کشور فقط سالی 70 میلیون دلار بهره وام‏های دریافتی از بانک جهانی و دیگر مراکز را می‏پردازد.

افزایش قیمت جهانی غذا با طوفان افزایش تقاضا در چین و هند همراه شده است و از طرف دیگر حجم بالایی از منابع غذایی در خشک‏سالی‏های بلند مدت از بین رفته‏اند و از طرف دیگر با افزایش قیمت جهانی سوخت، قیمت حمل نقل که به هزینه‏ی مواد غذایی افزوده می‏شود نیز به این افزایش دامن زده است.  

یکی دیگر از این مسائل که بحران غذا را دو چندان کرده است استفاده از ذرت برای تهیه سوخت زیستی و اتانول است که با افزایش قیمت جهانی سوخت میزان آن افزایش یافته است. یکی از بزرگترین تولید کنندگان سوخت‏های زیست محیطی آمریکا ست که علیرغم وجود بحران تغذیه حاضر نشده است که از این میزان بکاهد.

از جهت دیگر شرکت‏های چند ملیتی جهانی دریافته‏اند که می‏توانند از این افزایش قیمت سود کلانی به جیب بزنند به همین دلیل از سیاست‏هایی که باعث افزایش این قیمت می‏شود حمایت می‏کنند.
نشریه گرین(غلات) دلیل این بحران چنین تحلیل می‏شود: "آیا این بحران قیمت است؟ یا کمبود مواد غذایی؟ هیچ کدام. ما در یک رکود ساختاری قرار داریم و این نتیجه جهانی شدن سیاست های نئو لیبرالیسم است."

در ادامه این مقاله آمده است، در سال 1946 بحران غذایی را داشتیم و سازمان ملل در آن زمان یک کارگروه برای حل مشکل تشکیل داد. نتیجه این کارگروه چیزی بود که مدیر این کارگروه و شهردار سابق نیویورک فیورلو لاگاردیو در یک جلسه بیان کرد:  "بازار به گرسنگان غذا نمی‏‏دهد." ما امروز در آمریکا چندان از این بحران دور نیستیم. بسیاری از شرکت‏ها فروش برنج اضافی را ممنوع کرده‏اند.

گودمن در ادامه مقاله خود افزوده است، تکنولوژی فعلی برای پاسخ به نیاز غذایی افراد کره زمین برای تغذیه‏ای سالم، محلی و پایدار کافی است اما این نیاز دارد که شرکت‏های مواد غذایی، دولت‏ها و بخش انرژی فارغ از چارچوب های فعلی دست به دست هم دهند و با تغییر سیاست‏های مربوط به کشاورزی و تغذیه این بحران را در جهان حل کنند.  
 
< بعد   قبل >
Advertisement