|
جمعه 14، تير 1387 |
Friday, July 04, 2008 |
صفحه اصلي
اقتصادی
اقتصاد بین الملل
نئوليبراليسم، عامل ن بحران غذا در جهان
اقتصادی
اقتصاد بین الملل
نئوليبراليسم، عامل ن بحران غذا در جهان
|
نئوليبراليسم، عامل ن بحران غذا در جهان |
|
| 18 ارديبهشت 1387,ساعت 18:17:18 | |
|
ايران اکونوميست: مدیر شبکه رادیو تلویزیونی دموکراسی ناو و روزنامه نگار مشهور، امی گودمن بحران غذایی بیسابقه را نتیجه محتوم جهانی شدن سیاست های نئولیبرالیسم میداند.
به گزارش ايران اکونوميست امی گودمن در مقالهای که آلترنت منتشر کرده است، رکود ساختاری ناشی از پیاده شدن سیاست های نئولیبرالیستی صندوق بین المللی پول و بانک جهانی را عامل رکود بیسابقه جهانی و بدترین بحران غذا طی 45 سال اخیر می داند. بنابراین گزارش، در این مقاله آمده است، بحران غذا در حال تبدیل شدن به بحرانی بین المللی در جهان است و شورشی جهانی در زمینه غذا در جهان در حال شکل گرفتن است. درگیریهایی در مصر، کامرون، فیلیپین، بورکینا فاسو، ساحل عاج، موریتانی و سنگال رخ داده است و اگر دولت، شرکتهای پخش غذا و انرژی روش خود را تغییر ندهند، قحطی غذا مسالهای ست که از کشورهای دور به شما خواهد رسید. دبیر کل سازمان ملل متحد بان کی مون پیشنهاد یک برنامه برای مقابله فوری با این مساله را داده بود. وی این قحطی را بیسابقه توصیف کرده بود و آن را سونامی آرام خواند که در 45 سال گذشته بیسابقه بوده و جان 100 میلیون انسان را تهدید میکند. در پس این بحران مساله وامها و اعتبارهاییست که مجموعههایی مانند صندوق بین المللی پول به کشورهای فقیر تحمیل میکنند. در هاییتی با یک فاجعه انسانی روبرو هستیم. در گیریها و اعتراضات باعث کشته شدن 7 نفر و زخمی شدن صدها نفر شده است. تقریبا هیچ غذایی در این کشور برای خوردن باقی نمانده است. در حالی که این کشور فقط سالی 70 میلیون دلار بهره وامهای دریافتی از بانک جهانی و دیگر مراکز را میپردازد. افزایش قیمت جهانی غذا با طوفان افزایش تقاضا در چین و هند همراه شده است و از طرف دیگر حجم بالایی از منابع غذایی در خشکسالیهای بلند مدت از بین رفتهاند و از طرف دیگر با افزایش قیمت جهانی سوخت، قیمت حمل نقل که به هزینهی مواد غذایی افزوده میشود نیز به این افزایش دامن زده است. یکی دیگر از این مسائل که بحران غذا را دو چندان کرده است استفاده از ذرت برای تهیه سوخت زیستی و اتانول است که با افزایش قیمت جهانی سوخت میزان آن افزایش یافته است. یکی از بزرگترین تولید کنندگان سوختهای زیست محیطی آمریکا ست که علیرغم وجود بحران تغذیه حاضر نشده است که از این میزان بکاهد. از جهت دیگر شرکتهای چند ملیتی جهانی دریافتهاند که میتوانند از این افزایش قیمت سود کلانی به جیب بزنند به همین دلیل از سیاستهایی که باعث افزایش این قیمت میشود حمایت میکنند. نشریه گرین(غلات) دلیل این بحران چنین تحلیل میشود: "آیا این بحران قیمت است؟ یا کمبود مواد غذایی؟ هیچ کدام. ما در یک رکود ساختاری قرار داریم و این نتیجه جهانی شدن سیاست های نئو لیبرالیسم است." در ادامه این مقاله آمده است، در سال 1946 بحران غذایی را داشتیم و سازمان ملل در آن زمان یک کارگروه برای حل مشکل تشکیل داد. نتیجه این کارگروه چیزی بود که مدیر این کارگروه و شهردار سابق نیویورک فیورلو لاگاردیو در یک جلسه بیان کرد: "بازار به گرسنگان غذا نمیدهد." ما امروز در آمریکا چندان از این بحران دور نیستیم. بسیاری از شرکتها فروش برنج اضافی را ممنوع کردهاند. گودمن در ادامه مقاله خود افزوده است، تکنولوژی فعلی برای پاسخ به نیاز غذایی افراد کره زمین برای تغذیهای سالم، محلی و پایدار کافی است اما این نیاز دارد که شرکتهای مواد غذایی، دولتها و بخش انرژی فارغ از چارچوب های فعلی دست به دست هم دهند و با تغییر سیاستهای مربوط به کشاورزی و تغذیه این بحران را در جهان حل کنند. |
| < بعد | قبل > |
|---|



